Sub Menu

Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2084 listings and 3737 reviews.

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 257 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Εκτύπωση PDF
RSS
Logo Gate * Επιστημονική Φαντασία Η ζωή της είχε φερθεί καλά....
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά.... Hot

Η ζωή της είχε φερθεί καλά....

Η ζωή της είχε φερθεί καλά. Σχετικά…..

Μεγαλωμένη σε αστικό περιβάλλον, χωρίς ιδιαίτερες διακυμάνσεις, ούτε επάνω, ούτε κάτω. Ήρεμα, ίσως άχαρα παιδικά χρόνια, χωρίς πολλές αναμνήσεις, κάποιες λάμψεις σποραδικές, με την αγάπη των δικών της, που την έπνιγε όμως.

Αισθανόταν πολλές φορές την ανάγκη να ξεφύγει, από τι? Ούτε και ήξερε, ούτε και έψαχνε να βρει. Θυμός, μέσα της ταρακουνούσε το σύμπαν. Ενέργεια, που καλυπτόταν άψογα πίσω από αφάνταστη οκνηρία. Καμιά φορά μόνο ξέσπαγε σε ενασχολήσεις περίεργες (πως βγαίνει η φωνή από το ραδιόφωνο ? και σε λίγο κατέληγε σε βίδες σωρό και αντιστάσεις διαλυμένες. Γιατί αυτή η πρίζα είναι στραβή? και γλίτωνε φθηνά την ηλεκτροπληξία…). Πάθος, κάθε φορά για άλλο αντικείμενο ή ιδέα ή άτομο, που την παρέσερνε στην άλλη όχθη. Βουτιά μέχρι να κοπεί η ανάσα. Όνειρα, πολλά, όχι αυτά που βλέπει ο κόσμος όταν κοιμάται, όχι… Τα άλλα, με τα μάτια ανοιχτά…. Όνειρα για άλλο παρελθόν και άλλο μέλλον. Άλλο? Δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Τι άλλο? Τι διαφορετικό από την ήσυχη, καλοστρωμένη ζωή που είχε? Τάσεις αυτοκαταστροφής, από πολύ νωρίς. Μέχρι και απόπειρα αυτοκτονίας είχε προσθέσει στο βιογραφικό της, απόπειρα χωρίς βέβαια συγκεκριμένο λόγο (και ευτυχώς με άδοξο αποτέλεσμα), απλά γιατί κάτι έλειπε, κάτι αισθανόταν ότι δεν ήταν σωστό

Τα χρόνια λύγισαν τις ορμές:

η πίεση της μελέτης , η κούραση της δουλειάς, τα χτυποκάρδια που ερχόντουσαν και έφευγαν, η καθημερινότητα, οι υποχρεώσεις , λείαναν τα ξεσπάσματα. Βρήκε κάποια στιγμή τον δρόμο της (?), έκανε οικογένεια, σπιτικό καλό, επάγγελμα αξιοσέβαστο, κοινωνικό κύκλο αξιοζήλευτο… Κάποτε – κάποτε αισθανόταν και ηρεμία, αγαλλίαση, περηφάνια. Πότε? Έμοιαζε αστείο, αλλά οι καλύτερες ώρες ήταν ή όταν δίδασκε (είτε μικρούς είτε μεγάλους) ή όταν μόνη της άκουγε μουσική και ταξίδευε στα αστέρια…. Η ψυχή της τραγουδούσε τότε…. Με κόπο ξανακατέβαινε στη Γη.

Μα πάλι, κάτι την κατέτρωγε.

Τις ώρες που όλοι ησυχάζαν, ο ύπνος δεν της έκανε παρέα. Σκεφτόταν – ή χάζευε, ανάλογα πως θα το έκρινε κάποιος. Απραξία και οι σκέψεις ανάκατες (Γιατί ζω σε αυτή τη χώρα? Τι θα φορέσω αύριο? Τι καλύτερο θα μπορούσα να έχω κάνει σήμερα?) σπρώχναν τις άφωνες ώρες. Να ξημερώσει! μα όχι! – όχι ακόμη…

Ήταν Τρίτη,

Απόγευμα,

Για καφέ σε φίλες.

Για πλάκα, μία είπε να ρίξει τα χαρτιά. Δεν είχε άποψη, δεν είχε δοκιμάσει ποτέ κάτι τέτοιο! Οι φίλες άρχισαν να την πειράζουν : «καλά, από ποιόν πλανήτη είσαι? Σοβαρά, ποτέ δεν έχεις δοκιμάσει? Δεν έχεις περιέργεια για το μέλλον?» Υποχώρησε. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά…. «Ρίξε σε εμένα πρώτα, να δούμε τι θα βρεις» – είπε χαμογελώντας (κι ένα φως θαρρείς πως φώτισε τις γωνιές των ματιών της). Η ψυχή της κάτι ήθελε να της πει, αλλά με τα γελάκια και τις φωνές των κοριτσιών δεν άκουγε….

«Τι βλέπω εδώ?» χαμογελαστή ρώτησε η «ειδική». «Πόσες εμπειρίες, πόσοι άνθρωποι, πόσα κατορθώματα! Η ζωή, καλή μέχρι τώρα, ε? Και έχεις συνέχεια, έχεις όνειρα, στόχους πολλούς! Μα τι θα πρωτοπρολάβεις? Έχεις μεγάλη ψυχή, αλλά κατσουφιάζει πότε - πότε! Και διαφορετική, δεν μοιάζει με καμιά. Δεν…. (– σοβάρεψε) … - δεν μπορώ να το εξηγήσω! Μα, από πού είσαι???» (τι ερώτηση κι αυτή! Αφού στην ίδια πόλη είχαν γεννηθεί, το ήξερε καλά!) «Τι περίεργο φως!» μουρμούρισε κάποια από την παρέα και γύρισαν όλες τα μάτια τους επάνω της.

Το κεφάλι της βούιζε, ένας θόρυβος πρωτόγνωρος, πρωτάκουστος, όχι στα αυτιά της, αλλά στην καρδιά της, στην μνήμη της… Ο καθρέπτης έσπασε, και να: ΑΖ132, μετά ΕΛΙΝΟΡ 65, άλλος γαλαξίας, μετά Γή! Και βέβαια, τώρα όλα ξεδιαλύνονταν. Δεν ήταν η πόλη της, δεν ήταν η χώρα της, δεν ήταν ο πλανήτης της. Απλά είχε έρθει εδώ για να προσφέρει, να στηρίξει, να συμπαρασταθεί, να διδάξει τους ανθρώπους και μετά να συνεχίσει αλλού. Όπου υπήρχε ανάγκη…. Τώρα όλοι οι προηγούμενοι κόσμοι πέρναγαν μπροστά της, με ταχύτητα φωτός. Το σύμπαν έμοιαζε μικρή γειτονιά. Τα μάτια της (αυτά τα ωραία, εκφραστικά μάτια) κοίταζαν το άπειρο και έβλεπαν τα πάντα. Η γαλήνη βρήκε την πόρτα της ψυχής της. «είμαι εδώ για τους άλλους!» μονολόγησε στον εαυτό της, «η αποστολή πρέπει να συνεχιστεί!» Έκλεισε τα βλέφαρα για ένα νανοδευτερόλεπτο – οι φίλες της δεν κατάλαβαν τίποτε! – και ταξίδεψε μέχρι το τόπο που γεννήθηκε, είδε τους όμοιους της, άκουσε τις εμπειρίες τους, ένοιωσε την δύναμή τους και γύρισε με δύναμη, με κουράγιο, με στόχους, με σοφία.

Η ζωή της από εδώ και πέρα, δεν θα είχε διακυμάνσεις, όλα τα κομματάκια του παζλ είχαν μπει στην θέση τους. Θα βοηθούσε και θα έφευγε – πότε? δεν ήξερε – Το σύμπαν την περίμενε…..

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 5 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
5.0
 
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά..

Μπροστά στις προηγούμενες κριτικές - που συχνά με συνεπαίρνουν λες και είναι από μόνες τους ένα διήγημα, διήγημα ομορφιάς και ειλικρίνειας- δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο, απλά ότι είναι μια όμορφη ιστορία, για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα κάτι ακόμα, νιώθω ότι το έκοψες, ότι είχες να πεις κάτι ακόμα...
Και αυτό που θα πω ότι όλοι και ιδιαίτερα εγώ, συχνά χρειαζόμαστε: "Βουτιά μέχρι να κοπεί η ανάσα"

*********************************************************************
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και το έχω πει αρκετές φορές. Κάποιες κριτικές είναι ίσως καλύτερες και από το ίδια τα κείμενα…. Όσο για την συγκεκριμένη ιστορία, φοβήθηκα να την εκτείνω, μάλλον δεν έχω βρει ακόμη την χρυσή τομή….. Δοκιμάζουμε και μαθαίνουμε… Για τις βουτιές που λες, σαν παιδιά τις αγαπάμε, σαν ενήλικες δυστυχώς τις ξεχνάμε κι’ ας είναι καμιά φορά σωτήριες…. Σε ευχαριστώ viv
Reviewed by powerlesspower
February 15, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά....

Μια βαθιά μελαγχολική, αλλά συγχρόνως φιλοσοφημένη και ώριμη ανάλυση, θα έλεγα.

Ένα βλέμμα προς το διάστημα, που δεν αναζητά το εξωγήινο, αλλά ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ σε άλλους κόσμους , που γίνονται η αφετηρία και συγχρόνως το ζητούμενο, μέσα από ένα δημιουργικό όραμα πέρα από τα γήινα.
Καθηλώνεται ο αναγνώστης καθώς η ηρωίδα σαν επιφοίτηση, ανακαλύπτει την αληθινή της ταυτότητα και το νόημα της ύπαρξης της πάνω στη Γη που είναι η υπέρβαση του εαυτού και το άγγιγμα του απείρου μέσα από μια προσφορά αγάπης και ανθρωπιάς.
Με την φαντασία ζωντανεύουν περασμένοι κόσμοι και πλάθονται καινούργιοι,καταργώντας μια πραγματικότητα που πιέζει καιδεν ανταποκρίνεται στους πόθους και στις επιθυμίες μας.
H συγγραφέας ουσιαστικά αντιστέκεται με τον δικό της τρόπο στην ασχήμια και στην δυστυχία, δείχνοντας ότι ο ίδιος ο άνθρωπος έχει την δύναμη να μεταμορφώνει τον κόσμο.
Οδηγούμαστε σε άλλες σφαίρες μέσα από ένα όραμα αυθεντικής ζωής περασμένης ή μελλοντικής ,μακριά από ότι φθείρει και παραπλανά.

Ο σκοπός της ύπαρξης λαμβάνει νέο περιεχόμενο καθώς γίνεται αντιληπτό ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος του ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ και επομένως κινούμαστε αδιάκοπα και αρμονικά μέσα σε αυτό αντανακλώντας την ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ.

Όταν το διάβασα
Μια μουσική απόκοσμη με πλημμύρισε
Άνοιξα το παράθυρο
και κοίταξα ψηλά ,στον ουρανό
ένα άστρο σκοτεινό, αντίκρισα
να αναζητά το φώς
ήταν η ψυχή μου!

Το ξεκίνημα σου αυτό με συγκίνησε ιδιαίτερα.

********************************************************************
Φίλη Kate, Αν πρόκειται να δέχομαι τέτοια σχόλια, μάλλον θα πρέπει να κάνω αναρτήσεις συχνότερα! Και πράγματι ο ίδιος ο άνθρωπος έχει την δύναμη να μεταμορφώνει τον κόσμο… Και πράγματι είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι του Σύμπαντος και οφείλουμε να κινούμαστε αρμονικά… Σε ευχαριστώ! viv
Reviewed by kate
February 09, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά...

Με τραβηξε το κειμενο σου να το φτασω μεχρι τελος.Δεν πιστευω στην υπαρξη των εξωγηινων υπαρξεων και το ολο εγχειρημα το βλεπω απο την ματια ενος νοητικου παραλληρηματος περισσοτερο και μιας γονιμης φαντασιας ..εννοω οτι ποτε σαν ανθρωπος δεν θα δεχομουν σε ρεαλιστικη βαση την παρουσια εξωγηινης ζωης στη γη η κυκλους μετενσαρκωσης στην ολη μας την πορεια .Οι μονοι εξωγιηνοι για εμενα στη γη ειναι ισως καποια πονηρα πνευματα η αγγελοι χωρις υλικη υποσταση . Παρολα αυτες τις αντιθεσεις μου αρεσε πραγματικα η ροη του λογου ..ταυτιστηκα με την ηρωιδα κι εγω σε καποια φαση ειδικα στο κομματι της αεναης αναζητησης..των αναπαντητων ερωτηματων και της δοκιμης , του πειραματισμου πανω σε καθε κομματι της ζωης .Στο τελευταιο κομματι η περιγραφη ειναι ζωντανη και γεννα εικονες ....αλλα και δινει ενα υπεροχο μυνημα...την προσφορα και την ''αγαπη'' στο συνανθρωπο

****************************************************************
Ειλικρινά, με τιμούν αφάνταστα τα τόσο θετικά σχόλια από καταξιωμένα μέλη του χώρου! Και χαίρομαι που ο καθένας σας εστίασε σε διαφορετικά σημεία…. Αλλά μεταξύ μας Δημήτρη, θες από γόνιμη φαντασία, θες από τις άπειρες πιθανότητες της μαθηματικής θεωρίας, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτε…. Γνωρίζουμε τόσο λίγα! Στην διάρκεια της αναζήτησης όμως μπορούμε να προσφέρουμε το ελάχιστο στον συνάνθρωπο… Σε ευχαριστώ! viv.
Reviewed by ΧΕΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
February 09, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά...

Φίλη Viv καλωσορίζω το πρώτο σου κείμενο με ιδιαίτερη και ειλικρινή χαρά... καιρό το περίμενα αυτό... να πω την αλήθεια, αιφνιδιάστηκα με το περιεχόμενο της μικρής αυτής ιστορίας καθώς η Επιστημονική Φαντασία είναι και δική μου αγάπη, όπως και του Νίκου και άλλων πολλών. Και δεν είναι το ευκολότερο είδος -καθώς πάμπολλες φορές έχει από τους 'σοβαρούς' τοποθετηθεί στην... παραλογοτεχνία προς δόξαν της υποκρισίας μας!. Ωραία γραφή, γρήγορη και νομίζω πως... κρύπτεται και μια υποδόρια σάτιρα, σε μια δεύτερη ανάγνωση δηλαδή, η ηρωίδα, απλώς, εκφράζει... όλους εμάς! Από που ήρθαμε, τι κάνουμε εδώ πέρα, τι δουλειά έχουμε με όλα αυτά; Να σαι καλά και πάντα εμπνευσμένη!!

******************************************************************
Πως και μου είχε ξεφύγει... ότι η Ε.Φ. ήταν Αγαπημένη σου.... ! Αντώνη ;
Εγώ πρέπει να φταίω......

Nikos Stylianoy

*******************************************************************
Sailor, με συγκινείς! Φαίνεται ότι σε πολλούς αρέσει η Επιστημονική Φαντασία, ή όχι? Ναι, μπορεί εύκολα να γλιστρήσει ο συγγραφέας, αλλά μπορεί εύκολα να κάνει και στροφή 180 μοιρών. Ταυτόχρονα επιτρέπει στο παιδί που κρύβεται μέσα μας, να φανερωθεί για λίγο, να κάνει κάποιο όνειρο πραγματικότητα, να ανατρέψει καταστάσεις, να ξαφνιάσει…. – σαν τα παραμύθια…. Για την σάτιρα, έχεις δίκιο! Παραλογοτεχνία? Πως την κρίνουμε? Από τον αποτέλεσμα/έργο ή από τον σκοπό/κίνητρο? viv.

******************************************************************
φίλε Νίκο, είναι η αλήθεια ότι μεγάλωσα με τον Ισαάκ Ασίμωφ, τον Αρθουρ Κλαρκ, τον Ρόμπερτ Χενλάιν και τον Φίλιπ Ντίκ... αλλά και άλλους... δεν έχω πολυδοκιμάσει να γράψω κάτι ολοκληρωμένο σ'αυτό το τομέα... αλλά ποτέ δεν είναι αργά ε; Και όσο για την 'παραλογοτεχνία', ας μην ξεχνάμε ότι τον μεγάλο Χ.Φ. Λάβκραφτ αλλά και τον Στ. Κινγκ σχεδόν τους λοιδόρησαν στην αρχή για να τους λατρέψουν αργότερα... η Λογοτεχνία του Φανταστικού είναι μια πελώρια σχολή με εξαιρετικά δείγματα -μήπως και ο Ντόριαν Γκρέι ή ο Φρανκεστάιν δεν ανήκουν στην ίδια Σχολή; σήμερα θεωρούνται αριστουργήματα... να'σαι καλά Viv, έδωσες αφορμή για ωραία συζήτηση... sailor Υ.Γ. τώρα μου ήρθε η σκέψη να γράφαμε κάτι από κοινού με καμβά Ε.Φ. απευθύνομαι και στον Ηλία... πολύ ενδιαφέρον θα ήταν...


**********************************************************************
Θα σου πω κάτι Αντώνη που ίσως δεν θα πιστέψεις……. Μόνο ελάχιστοι από τους Φίλους μου έχουν πιστέψει ……. Ότι γράφω Ποιήματα !! Κι' αυτό γιατί η Κύρια και αποκλειστική μου γραφή και συγγραφή εδώ και ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ είναι Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΉ ΦΑΝΤΑΣΙΑ και τα ΣΕΝΑΡΙΑ Ε.Φ. Έχω ξαναπεί ίσως ελαφριά κάπου (σε σχόλιο μάλλον) ότι τελευταία ασχολούμαι με την ολοκλήρωση ενός πολύ μεγάλου έργου χρόνων έρευνας και μελέτης. Ίσως στο προσεχές μέλλον να επιχειρήσω να δημοσιεύσω μερικά αποσπάσματα από το Λογο γιατί 2 τόμοι των 876 και 753 σελίδων ( έως τώρα ο Β Τόμος )…. Δεν δημοσιεύονται….. παρά μόνο όταν ολοκληρωθούν να Εκδοθούν …… Μετά χαράς ΔΕΧΟΜΑΙ την πρόσκληση να γράψουμε κάτι μαζί, αλλά θα παρακαλέσω αν το δέχεστε βέβαια, το θέμα να το προτείνω εγώ, και να είσαι σίγουρος φίλε μου ότι θα είναι πολύ ….. δυνατό ! Όμως να βρούμε τον κατάλληλο χρόνο….. Γιατί τώρα τελευταία είμαι κάπως μπερδεμένος…… Θα τον βρούμε όμως να είσαι σίγουρος !

Nikos Stylianoy

Reviewed by SAILOR
February 08, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Η ζωή της είχε φερθεί καλά...

Να λοιπόν που καλωσορίζουμε το πρώτο Γραπτό σου Βίβιαν ! Το ξεκίνημα πολύ καλό ! Αν και θα προτιμούσα το πριν την " αποκάλυψη " κείμενο να ήταν λίγο πιο πλεγμένο σε μυστήριο και ξάφνιασμα.... όμως και έτσι μου άρεσε ! Μπράβο σου λοιπόν ! Συνέχισε στον πεζό λόγο αφού το προτιμάς... και βλέπω μια κλήση στην πολύ γόνιμη/δύσκολη και αγαπημένη μου Επιστημονική Φαντασία ! Περιμένω την σίγουρα καλή σου συνέχεια.....

********************************************************************
Ευχαριστώ, για τα σχόλια, για την φωτογραφία (από τα αγαπημένα μου θέματα!), για την γενικότερη φροντίδα και ενασχόληση…. Διαβάζοντάς το τώρα, βλέπω ότι λίγο περισσότερο μυστήριο θα ταίριαζε, αλλά δεν ξεκίνησε ως κείμενο επιστημονικής φαντασίας, (άλλο πως κατέληξε….) και φοβήθηκα μήπως πλατιάσω… Είμαστε εδώ όμως για να δοκιμάζουμε και να μαθαίνουμε, ε? viv.

******************************************************************8
Καλή μου Βίβιαν... Τέλεια ξεκινήσαμε...... Νομίζω ότι παρακολουθείς τα τεκτενόμενα στον χώρο αυτό πολύ καιρό τώρα..... οπότε και ξέρεις και καταλαβαίνεις....... πολλά !!...... Και ένας άνθρωπος που ξέρει να λέει " ευχαριστώ " και " συγνώμη " ( όταν χρειάζονται ) αν μη τι άλλο, είναι (για μένα ) Καλλιεργημένη ψυχή, γενναία, ισχυρή, άφοβη, πλούσια, υπερήφανη, αληθινή, και πάνω απ' όλα ανεκτίμητος και ειλικρινής φίλος !! Και ποτέ δεν θα κάνεις λάθος αν βαστήξεις το χέρι του..... Λίγο δυσεύρετοι θα μου πεις τέτοιοι φίλοι.... Αλλά ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ....

Nikos Stylianoy

*****************************************************************8
Νίκο, κάποιοι λένε ότι υπάρχουν άγγελοι στ' αλήθεια! Αλλά μερικοί δεν έχουν φτερά.... Αυτούς τους ονομάζουμε "φίλους" .... viv.

*****************************************************************8
That's right ! Εκτός από τους εν τω ουρανώ Αγγέλους, υπάρχουν και οι Άγγελοι εδω κάτω στον πλανήτη μας, και είναι αυτοί που λες, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ - ΦΙΛΟΙ ! Ε, δεν χρειάζεται τώρα να σου πω... πόσο ευλογημένος και τυχερός αν θες είσαι να έχεις τέτοιους Φίλους !! Γ' αυτό ευγνωμονώ, γιατί έχω την Ευτυχία να έχω τέτοιους ΦΙΛΟΥΣ και μάλιστα πάνω από 30 - 35 χρόνια.... δοκιμασίας της επί της Γης ευτελούς ζωής μας......

Nikos Stylianoy



Reviewed by Nikos Stylianou
February 08, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: