logoclub - ήχος, εικόνα, λόγος ** Ξεπεράσαμε τα 3.950.000 Αναγνώσεις !! ** 2.120 δημοσιευμένα έργα μελών ** 3.754 + 1715 σχόλια και απαντήσεις ** Σας Ευχαριστούμε !

Statistics

Εμφανίσεις Περιεχομένου : 4039115

Sub Menu

Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2128 listings and 3755 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Tania
"Καλό !"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 204 guests online

Who's Online

Έχουμε 1569 επισκέπτες συνδεδεμένους

* *Ποίηση και Μουσική.. Ποίηση = Μουσική, στίχοι= νότες και αντίστροφα στην ανάγνωση ενός κόσμου που προσπαθούμε να προσεγγίσουμε το μυστικό του μέσα από την ποίηση, την μουσική και τους ήχους μιας υπαρξιακής, κρυμμένης αλήθειας που επιμερίζεται στον χρόνο και στον χώρο ενός πρόχειρα κατασκευασμένου πλανήτη χωρίς προδιαγραφές και εγγυήσεις, με τα βήματα μας ανάγλυφα επάνω του από το πέρασμα και της δικιάς μας "αναγκαστικής", σύντομης/transit πορείας.… N.S.

on line since 2009

logoclub.gr

* Ή θα τον βρούμε τον δρόμο ή θα τον φτιάξουμε. (Αννίβας)
* Δεν έφταιγεν αυτός... τόσος ήταν... (Μανώλης Αναγνωστάκης)

* {Αν σε τρομάζει το σκοτάδι μάθε να ζωγραφίζεις αστέρια !!...}

Σχόλια ή κείμενα με Greeklish διαγράφονται.

Για μέλη που θέλουν να δημοσιεύσουν το έργο τους σε συνέχειες, ΚΑΝΟΝΕΣ ΧΡΗΣΗΣ : Παράγραφος : 3α

Κάθε Συγγραφέας δικαιούται έως 3 αναρτήσεις την εβδομάδα. Κ.Χ παράγρ. 3β

Το logoclub σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμα του να μην αναρτά υβριστικά κείμενα ή σχόλια.

* " Ένα βήμα αρκεί να φέρει νέα όρια "

e-mail : logoclub@europe.com

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Κάποτε,
ίσως όταν μελαγχολικά θυμηθείς,
ίσως όταν ονειρευτείς στο γείσο του καλοκαιριού,
το χρώμα των ημερών,
το άρωμα και τη γεύση των σωμάτων,
στις όχθες του χρόνου,
καθισμένος σε ένα τραπέζι μικρού καφέ
ή σε μια πεζούλα κήπου μυστικού,
θα επιστρέψουν οι λέξεις.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Περπατάω στην πλατεία Συντάγματος βλέποντας τον κόσμο να είναι  βιαστικός. Ίσως να μην αντάλλαξα ματιά με κανέναν περαστικό διότι όλοι επείγονται… Εξαντλητικά γρήγορος ρυθμός.Κουράστηκα.

Κάθισα στο παγκάκι  απέναντι από το σιντριβάνι. Κοιτώντας την ροή του νερού αφέθηκα σε μια εσωτερική συζήτηση.

- O

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ήταν βράδυ. Ο χ περι­φερότανε στους δρόμο­υς της σκοτεινής και κρύας πόλης μόνος. Έψαχνε να βρει ένα μέρος για να ξαποστάσ­ει. Ήταν κουρασμένος πολύ. Οι σκέψεις του ήταν μπερδεμένες. Αναρωτιότανε αν μπορ­ούσε να αντέξει για πολύ ακόμα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Έξαλλη νύχτα
ανεξιχνίαστη
στοιχειωμένη από αρματωμένα φαντάσματα
κι αιματηρές κληρονομιές
φορτωμένη ερωτευμένα ξωτικά
ματωμένα φεγγάρια
και σελώματα

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Καθημερινότητα

Μια σκηνή από την καθημερινότητα ενός πολύ συνηθισμένου ζευγαριού.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Σύννεφα. Μπορεί να έρθει καταιγίδα. Σκέφτομαι ότι έτσι είναι και η ζωή μας. Ποτέ δεν ξέρουμε τι μπορεί να έρθει στο επόμενο πεντάλεπτο αλλά το αγνοούμε… Αφήνουμε τα λίγα λεπτά ήλιου που μπορεί να εμφανιστούν μένοντας πίσω από την κουρτίνα…Γιατί; Θα νυχτώσει γρήγορα… Χάνουμε στιγμές που δεν θα ξανάρθουν… Χάνουμε το μέγιστο που κρατάμε στο στήθος μας με την αναπνοή μας. Χάνουμε την ΖΩΗ

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Κάθομαι στο υψηλότερο σημείο του πάρκου. Χειμωνιάτικο μεσημέρι. Ο ουρανός γαλανός , λίγο λευκό και φώς τον κάνουνε ξεκάθαρο… θλίβομαι! Γιατί να μην είμαστε έτσι και οι άνθρωποι;

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Στο πεδίο της μάχης η δύναμη διαιρείται με το δυο. Στο δόρυ μου συμπολεμιστή αντιστοιχεί η ασπίδα σου και το αντίστροφο.To ΔΥΟ ανίκητο εκθετικά.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ψήγματα..

Μες’ την αβέβαιη πνοή
μες’ του ανέμου τη βοή
με σκέψη στη κορύφωση
κι’ ανάμνησης το χρώμα
έθαψα αυτό το δειλινό
στου αίματος τη μυρωδιά
μες το μαβί το χώμα..

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

πιείτε την παγωμένη...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Λαχτάρησα την ημέρα που θα μπορώ να έχω τον άνθρωπο εκείνο να μιλώ. Το όλων, την γυναίκα. Τα σώματα μας ν’ αγκυροβολήσουν, θάλασσα να ευωδιάζουν. Στο κορμί σου να κολυμπήσω. Στα ρηχά βάθος να βρω…έναν βυθό αντάξιο σου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Μια νύχτα έφυγες με τρεις αναπνοές….μπαμπα. Ξέρω πως δεν το έκανες γιατί το ήθελες αλλά η έλλειψη σου πίσω άφησα τόσα πολλά. Η απώλεια σου δεν μπορεί να καλυφθεί στον χρόνο.Πόσες καταστάσεις φαίνονται διαφορετικές ενώ είναι ίδιες;Δεν έπαψα στιγμή να σε αναζητώ…Σε ονειρευτηκα σε έψαξα εκεί που άνθρωπος δεν πατά… Εκεί που μόνο το πνεύμα μπορεί να περάσει.

Σε βρήκα να κάθεσαι σε έναν λευκό βράχο. Ήρεμος κοιτούσες πιο ψηλά από τον ουρανό. Με είδες όμως ενώ κοιτούσες αλλού , μάλλον με περίμενες…

- -Τι βλέπεις ; σε ρώτησα.

- -Τίποτα γιε , μου είπες και με αγκάλιασες σφιχτά.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Η Ξύλινη σκάλα…

Ξαφνικά χάθηκε το μονοπάτι και από κάτω φαινόντουσαν τα σύννεφα, τότε κατέβηκα με προσοχή και άφησα τις βαριές βαλίτσες, γεμάτες με τα λάθη μου, να στεγνώσουν στον ήλιο.
Δεν υπάρχει κανείς σ’ αυτή την ερημιά..
Το μόνο που υπάρχει είναι πεταμένη μια σκάλα ξύλινη αλλά κοντή…
Μπορεί να είναι πιο κοντή, όμως ταιριάζει και στους δυό μας..
αυτή θα ακολουθήσω και ’γω..
Να θυμηθείς στον δρόμο να μου πεις το γιατί
όλο το ξεχνώ και περίεργο… δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι !

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Υπέροχο το παιχνίδι των παιδιών! Αθώο και αληθινό… Μέσα απ’ αυτό σίγουρα αντιλαμβάνεσαι πόσο έχουμε μικρύνει την σκέψη μας , στην ενηλικίωση μας…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ένα πέλαγος ντυμένο με συναισθήματα γίνομαι κι απόψε.
Μη με ρωτάς γιατί σου γράφω, η ανάσα μου έχει γίνει κόμπος στα στήθη μου κι έχω τόση ανάγκη να σου γράψω.

Πόσο θα ‘θελα να κλειστώ στην αγκαλιά σου τώρα, να ξεχάσω στα χέρια σου κάθε μου πόνο και να στηρίξω εκεί την ψυχή μου για λίγο.

Πες μου που είσαι; Σ’ αναζητώ...

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: