Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2084 listings and 3737 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Ελεονόρα
"ΜΠΡΑΒΟ !!!!!"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Nikos Stylianou
"Δυνατό !.... ***********************************************************************************..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
"Καλωσόρισες Κορίνα στην οικογένεια του logoclub. Χρήσιμη και διδακτική για πολλούς η ανάρτηση σο..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
"Άννα 1996, το logoclub σε καλωσορίζει στη μεγάλη του οικογένεια και σου εύχεται καλή και ανοδική ..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by SAILOR
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 41 guests online

Who's Online

Έχουμε 260 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Εκτύπωση PDF
RSS
LOGO PAGE ** Ποίηση Σ' ευχαριστώ που μπόρεσες και φώτισες το τίποτα.
 

Σ' ευχαριστώ που μπόρεσες και φώτισες το τίποτα. Featured Hot

Ξέρω μια πέτρα απ' αυτές, πως σίγουρα την πάτησες.
Ξέρω ανάσα σου καυτή, στο μονοπάτι άφησες.
Ξέρω πως μπόρεσες γιατί τελούσες σεμινάριο,
κι' ας γράφτηκαν - ειπώθηκαν, λάθος για το σενάριο.
Όμως ποτέ δεν μπόρεσα στα μάτια να Σε δω,
γιατί το βλεμμα έπεφτε στο αίμα το ξερό.



Θέλω να μάθω μόνο αυτό, αν έκλεισες τα βλέφαρα,
ή τ' άφησες ναν' ανοιχτά, πλήθος να Σε κοιτά.
Κι' αν τ' άκλεισες, αλίμονο, και ας μην είπες τίποτα.
Αν ανοιχτά τα άφησες,
Σ' ευχαριστώ που μπόρεσες και φώτισες το τίποτα.

Τώρα που ίδια βήματα δικά Σου ανεβαίνω,
τώρα που μέσα μου βαθιά, όλους τους μισώ,
τώρα που πια δεν άντεξα, απόφαση την πήρα,
θάθελα νάξερα Εσύ που διάλεξες την μοίρα,
θάθελα νάξερα γιατί άρα να συγχωρήσω;
Να μην χτυπήσω ανάποδα χορδές ξεκουρδισμένες,
να μην τινάξω σκόνη που γενιές αφηνιασμένες,
στου τίποτα το τίποτα, ανέμισαν σημαίες ;
Σκότωσαν, προπυλάκισαν, βεβήλωσαν και βίασαν,
δικιά Σου νομοτέλεια και κήρυγμα αψήφησαν.
Γέλασαν σε μαρτύριο, έκλαψαν σε χαρά τους,
ίδρωσαν καλοπέραση, ως μέσα τα οστά τους;

Τότε γιατί πάλι ρωτώ, γιατί να συγχωρήσω;

Όταν τσαλάκωμα ποδιού στο καλντερίμι απρόσεχτα,
δεν είδα, μισοπάτησα σαλιγκαριού καβούκι.
Λίγο πως ανατρίχιασα στα θρύψαλα του ήχου του.
Και τότε όπως κοίταζα, είδα την ατυχία.
Χεριού μου χρόνια φυλαχτό, χρυσή καδένα έχασα.
Σκέφτηκα πίσω να γυρνώ, πριν πέσει το σκοτάδι.
Μα έκπληξη κι' απάντηση, στα όσα Σε ρωτούσα !
Ο σάλιαγκας να σέρνεται μισό του το καβούκι,
να σπρώχνει, να μισοκρατά χρυσή μου την καδένα,
στα πόδια μου να στέκεται, τις δυό του τις κεραίες,
χωρίς κακία να κρατά υψώνοντας σημαίες.

Νίκος Στυλιανού

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 2 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
4.5
 
 

Reviewed by
April 20, 2009
Report this review
 
 

Σ' ευχαριστώ που μπόρεσες και φώτισες το τίποτα.

Μου άρεσε πολύ, γράφεις πολύ όμορφα. μπράβο σου.
Reviewed by Anita
April 14, 2009
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: