Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2127 listings and 3756 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Nikos Stylianou
"Εξαιρετικό Μαρία !"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Tania
"Καλό !"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 208 guests online

Who's Online

Έχουμε 1530 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Εκτύπωση PDF
RSS
LOGO PAGE ** Άρθρο Η Άσπρη Ημέρα
 

Η Άσπρη Ημέρα Hot

Η Άσπρη Ημέρα

Η μισή Ελλάδα, ζει σε μια γκρίζα μεγαλούπολη και ψάχνει την "Άσπρη Ημέρα". Υπάρχει;

Ως “έρωτα” ονομάζω τη σύγκρουση δύο τεραστίων αντίρροπων δυνάμεων, το μέγεθος των οποίων αντλείται από την αλήθεια της φύσης του κάθε φύλου.

Το γεγονός αυτό, καθιστά και τις δύο πλευρές που συγκρούονται δικαιωμένες. Δηλαδή όλοι έχουν δίκιο. Συνεπώς επέρχεται αυτό που ονομάζω “οργασμός”, καθότι δεν υπάρχει χώρος για αδικία.

Κατά τη διάρκεια του “οργασμού”, έχουμε σύνθεση των συστατικών στοιχείων των συγκρουόμενων δυνάμεων. Τη σύνθεση αυτή ονομάζω “αγάπη”, αγγίζει την ψυχή σε πρώτο χρόνο ενώ η ανάμνησή της χαράσσεται βαθιά στην καρδιά.

Το δρόμο που ακολουθούν οι δυνάμεις μέχρι να συγκρουστούν, τον ονομάζω “επικοινωνία”.

Συνεπώς, τα συστατικά στοιχεία της σύγκρουσης του “Εσύ” με το “Εγώ” μπορούν να είναι:

1) Η Επικοινωνία που δημιουργούμε μεταξύ μας
2) Εσύ
3) Η Επικοινωνία που έχεις με την Καρδιά σου.
4) Η Καρδιά
5) Η Καρδιά
6) Η Επικοινωνία που έχω με την Καρδιά μου
7) Εγώ

Δεν έχω πρόθεση να εμβαθύνω σε μια σύγκριση της παραπάνω προσέγγισης με την πραγματικότητα. Πολλοί όμως με ρωτούν πως “αντέχω” και είμαι “μόνος”.

Πραγματικά, είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει κανείς τον εαυτό του όταν λείπει η αντίρροπη δύναμη και η ψυχή του αισθάνεται καταδικασμένη σε μαρασμό.

Είναι ακόμα πιο δύσκολο, όμως, να είναι κανείς “μόνος με παρέα”. Διότι τότε, η ψυχή έρχεται σε απόγνωση. Της είναι αδιανόητο να βλέπει ένα βήμα μπροστά της τον παράδεισο και όσο τον πλησιάζει άλλο τόσο εκείνος να απομακρύνεται αφού τα “πρέπει” και οι συμβιβασμοί των “ώριμων” ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά “for their own safety” καθιστούν τον οργασμό σενάριο επιστημονικής φαντασίας και την αγάπη μια κινηματογραφική έννοια των “διακοπών”.

Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω πως είναι άσχημο να ασχολείται κανείς με τα ανθρώπινα. Νηστικό αρκούδι, όμως, δεν χορεύει. Διότι μπορεί να μιλάμε ότι οι προνομιούχοι από εμάς έχουν απολαβές (x)700 ευρώ το μήνα, αλλά ασχολήθηκε ποτέ κανείς ποιό είναι το κέρδος από αυτά τα (x)700 ευρώ; Τα λογιστήρια -παγκοσμίως- διαχωρίζουν την έννοια του τζίρου από την έννοια του κέρδους.

Όταν μιλάμε, λοιπόν, για την “ανέραστη γενιά των 700 ευρώ” υποπίπτουμε σε μια αντίφαση:

Άνθρωποι σπουδασμένοι σε πανεπιστήμια που βρίσκονται στα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής τους, οι οποίοι συνειδητά υπονομεύουν την ερωτική τους παρόρμηση, αφιερώνουν την υπόλοιπη ενεργητικότητά τους στο τίποτα (ποιός γνωρίζει -ή ποιός θέλει να γνωρίζει- πού καταλήγει η ενέργεια που αφιερώνει στην καθημερινή του ενασχόληση;) και αφελώς ταυτίζουν τον τζίρο με το κέρδος ... δεν είναι γενιά ... είναι κατασκεύασμα!

Η “Άσπρη Ημέρα”, λοιπόν, δεν υπάρχει.

Καλό είναι, ότι δεν υπάρχει να το δημιουργούμε.

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 3 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
4.3
 
 

Η Άσπρη Ημέρα

Αγγελιοκόμε, πράγματι είναι ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου.
Παρ’ ότι έχω τελείως διαφορετική κοσμοθεωρία, σε αρκετά συμφωνώ μαζί σου.
Έρωτας ή Αγάπη? Μοναξιά ή Μοναχικότητα?
‘Άσπρη Μέρα? Βεβαίως ΝΑΙ ! (Νίκο συμφωνούμε εδώ, αλλά μάλλον ξεκινώντας από άλλη βάση).
Πολύ περιληπτικά πιστεύω ότι υπάρχουν – ας πούμε – δύο είδη ανθρώπων: αυτοί που άγονται από την ζωή και αυτοί που οδηγούν την ζωή τους. Αυτοί που ζουν την ζωή των άλλων και αυτοί που χαράζουν το δικό τους μονοπάτι. Ο καθένας μας διαλέγει….
Οι εμπειρίες βέβαια μας μαρκάρουν και εν μέρει καθορίζουν τις επιλογές μας, ή μήπως όχι?
Πολλά τα θέματα πράγματι, δεν καλύπτονται με λίγο μελάνι, ελπίζω να επανέλθουμε….
Καλή συνέχεια!

************************************************************************
Ήθελα να συμπληρώσω, ότι ακόμα και η φωτογραφία είναι ημιτελής. Γιατί όμως; Επειδή δείχνει μια κοπέλα που δεν μπορούμε να την κοιτάξουμε στα μάτια … ή επειδή είναι απλά μια φωτογραφία; Προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι ημιτελής επειδή απεικονίζει μια φαντασίωση που κάποιος την φώτισε εντελώς αψυχολόγητα και έμεινε χαραγμένη στη μνήμη σαν να ήταν αληθινή. … εκτός και αν είναι μια φωτογραφία από το μέλλον … Ο χρόνος θα μας το αποκαλύψει αυτό, και αυτή τη φορά μοιάζει να είναι με το μέρος μας. Ε … αυτό και αν είναι επιτυχία! Εκκλησία της Παναγίας Καπνικαρέας, 2008. Καλλιτέχνης παίζει μελωδίες χτυπώντας μπουκάλια με νερό και η κοπέλα με το μαύρο φόρεμα και τα κόκκινα παπούτσια, ακούει. Χριστός Ανέστη, δηλαδή, Χρόνια Πολλά! Αγγελιοκόμος
Reviewed by viv
March 31, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

ενδιαφέρουσες οι σκέψεις σου φίλε Αγγελιοκόμε αλλά μου φάνηκαν ημιτελείς... και εν μέρει ασύνδετες... μάλλον πρόκειται για τμήμα μείζονος κειμένου... περιμένω με ενδιαφέρον κάτι πιο ολοκληρωμένο ίσως... προσωπικό θέμα αυτό βέβαια...
Reviewed by SAILOR
March 23, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Η Άσπρη μέρα

Πρωτότυπες οι σκέψεις σου. Για τον « έρωτα » μπορώ ίσως και να συμφωνήσω μαζί σου, αν και το θέμα θέλει περαιτέρω ανάπτυξη. Για την « Αγάπη » θα διαφωνήσω. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο απλά και « τεχνοκρατικά » τα πράγματα. Άλλο βιολογική ή εγκεφαλική αγάπη - που εδώ γίνεται το λάθος από πολλούς ανθρώπους – και άλλο ψυχική ή υπαρξιακή Αγάπη. Αυτή δεν έχει ανάγκη, ούτε βιώνει, ούτε και συντηρείται με « οργασμούς » και « επικοινωνίες » . Είναι απείρως βαθύ και συμπαντικό το θέμα αυτό και δεν αναπτύσσεται σε σχόλιο μερικών γραμμών. Η γνώμη μου είναι, ότι ο άνθρωπος - εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων στον πλανήτη – ΔΕΝ γνωρίζει τι πάει να πει ΑΓΑΠΗ γιατί δεν ξέρει να Αγαπάει. Ούτε και γνωρίζει την ΔΥΝΑΜΗ της Αγάπης. Ο άνθρωπος δεν είναι κατασκευασμένος για να αγαπάει…. Το αντίθετο θα έλεγα ! Οπότε θέλει τρομερά μεγάλη δύναμη ψυχής για να το επιτύχει κάποιος. Και βέβαια είναι και αυτός που θα βιώσει την έννοια του « Παραδείσου. »

Για το « μόνος με παρέα » και σκακιέρες συμβιβασμού, θα συμφωνήσω μαζί σου.

Άσπρη μέρα ; Όχι δεν υπάρχει στην μεγαλούπολη. Υπάρχει Μέσα μας…..
Και αν θέλουμε το φως αυτό να φωτίσει την μεγαλούπολη και κάθε μεγαλούπολη, θα πρέπει πρώτα να ΤΟ ανακαλύψουμε με το να μάθουμε να ΑΓΑΠΑΜΕ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ. Εμείς ξέρουμε να αγαπάμε μόνο βιολογικά και πάντα με γνώμονα το…. Συμφέρον μας… και στην καλύτερη και πιο προωθημένη περίπτωση αγαπάμε Εγκεφαλικά και μάλιστα νομίζουμε τότε, ότι είμαστε και……. Άγιοι όπως μερικοί ατυχήσαντες ρασοφόροι…..

Το θέμα είναι τεράστιο και δεν εξαντλείται έτσι.

Πάντως σε ευχαριστώ που με το κείμενο σου αγγίξαμε έστω και επιφανειακά τόσο συμπαντικά θέματα, για αυτό και ανεπιφύλακτα βάζω το 5…..


Reviewed by Nikos Stylianou
March 20, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: