Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2124 listings and 3753 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Tania
"Καλό !"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Νίκος Στυλιανού
"Μαρία κάθε φορά μας εκπλήσσεις Ευχάριστα ! Συγχαρητήρια !"
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Νίκος Στυλιανού
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 183 guests online

Who's Online

Έχουμε 1376 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ζωή α καπέλα

Υπάρχουν άνθρωποι που δίνονται σε ό,τι κάνουν.

Που μέσ’ από το τίποτα, ανοίγουν δρόμους.

Τέτοιους ανθρώπους φύλαξέ τους καλά στη σκέψη, στη συνείδησή σου:

μια μέρα, θα ‘σαι περήφανος που σου ‘σφιξαν το χέρι.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Απόπλους...

" Αποβίβαση πλοηγού, πρόσω ολοταχώς. Πέρας χειρισμών μηχανής και έναρξης ταξιδίου..."
Σαν θυμάμαι αυτές τις χιλιογραμμένες λέξεις στο ημερολόγιο γέφυρας, ξαναγυρίζω και ζω πάλι την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου... Πραγματικά μονάχα αυτή την ώρα αισθανόμουνα ελεύθερος και αληθινός, όταν ξέκοβα από την ζωή της στεριάς και ξανοιγόμουνα αδέσποτο θαλασσοπούλι στην απεραντοσύνη του ωκεανού...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Έξω η κίνηση είχε ήδη ξεκινήσει. Άνθρωποι βιαστικοί περπατούσαν μπροστά στο πεζοδρόμιο ένας μάλιστα παραλίγο να πέσει πάνω της την στιγμή που γύριζε το κλειδί και άνοιγε την γυάλινη πόρτα του καταστήματος. "Μα γιατί όλοι τρέχουν?" αναρωτήθηκε και μπήκε χαμογελαστή μέσα. Προσεκτικά γύρισε το ταμπελάκι με την επιγραφή "ANOIXTO" και προχώρησε πίσω από το πάγκο. Ακούμπησε την τσάντα της από κάτω και τράβηξε την ροζ ποδιά της από το πρώτο συρτάρι. Με ανάλαφρες κινήσεις την πέρασε από το λαιμό της και με χάρη την έδεσε με ένα όμορφο φιόγκο. Την λάτρευε την ποδιά της και ας θύμιζε γυναίκες άλλων εποχών. Με τρυφερότητα την ίσιωσε και προχώρησε προς την βιτρίνα για να κοιταχτεί στο τζάμι. Ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα χαμογέλασε στο είδωλο της για να διαπιστώσει πως ένας νεαρός στεκόταν απέξω και την κοιτούσε πονηρά νομίζοντας πως εκείνος ήταν ο αποδέκτης του χαμόγελου της. Με μια κίνηση που θύμιζε θεατρίνα του κινηματογράφου γύρισε την πλάτη της τινάζοντας τα μαλλιά της και ξαναγύρισε πίσω από τον πάγκο.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Νικοτινίαση

Έπινε καφέ όλη νύχτα . Απο αυτόν που είχε αφήσει η μητέρα της στο ψυγείο την τελευταία φορά που πέρασε να την δει. Μήνες πριν...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Η θεωρία του χάους

Έξω έβρεχε ασταμάτητα. Αύγουστος μήνας και είχαν ανοίξει οι ουρανοί. "Ο καιρός είχε σαλέψει εντελώς" σκέφτηκε και δυσανασχετώντας απομάκρυνε τα ιδρωμένα μαλλιά της από του γυμνούς ώμους της. Φαινόμενο του θερμοκηπίου της το είχε πει όταν προσπαθούσε να της αναλύσει τις κλιματολογικές αλλαγές τότε που ακόμα την φλέρταρε και εκείνη εκστασιασμένη τον κοιτούσε με το στόμα ανοιχτό. Γιαυτό τον είχε ερωτευτεί όχι γιατί ήταν όμορφος ούτε γιατί ήταν πλούσιος αλλά γιατί της μιλούσε ώρες για πράγματα που εκείνη δεν ήξερε. Μια αστραπή φώτισε το σκοτεινό δωμάτιο και η φωτογραφία του πάνω στο κομοδίνο της φωτίστηκε λες και κάποιος εκείνη την ώρα την τραβούσε με το φλας και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ένα απόκοσμο μπουμπουνητό ήρθε να την συμπληρώσει. "Το φως ταξιδεύει γρηγορότερα από τον ήχο..." τον άκουσε να της ψιθυρίζει και με μια κίνηση την πέταξε κάτω και άκουσε το τζαμάκι να σπάει σε χιλιάδες κομμάτια. Γύρισε πλευρό αναστενάζοντας και προσπάθησε να κοιμηθεί αύριο ήταν η μεγάλη μέρα θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον ξεκούραστη.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ότι και αν ζήτησα ... σε ότι και αν ήλπισα όλα γίνανε στάχτη...και κάθομαι τόσο καιρό μέσα στις στάχτες μπας και αναγεννηθώ αλλά δεν βλέπω να αλλάζει τίποτα. Όλα σταθερά ακίνητα παγωμένα....ακόμα και η γη σαν να ξέχασε πως πρέπει να γυρίζει γύρω από τον εαυτό της και μια αιώνια νύχτα έχει απλωθεί παντού μέσα μου. Έτσι λερωμένη από τις στάχτες της ζωής μου παγωμένη κάθομαι και κοιτάζω το ρολόι του τοίχου που χρόνια έχει να δουλέψει και περιμένω....και όσο περιμένω τόσο ξεχνάω τι μπορεί να είναι αυτό που περιμένω...

Περισσότερα...

7 Εκτύπωση PDF

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
5.0
7

Δεν είναι για να παίζεις μ’αυτά τα πράγματα…

Δούλευα, ως συνήθως, αργά, χωμένος στις δικές μου ώρες, ανάμεσα στα χαρτιά μου, στο μεγάλο, επιβλητικό γραφείο με το ταλαιπωρημένο φωτιστικό να σκύβει σαν βραχίονας εξωγήινου πλάσματος πάνω από το μαύρο πληκτρολόγιο… αριστερά μου ένας σταυροφόρος με κοιτούσε μέσα από το μεταλλικό του προσωπείο, δεξιά μου ένα μισοδιαβασμένο βιβλίο του Γκέρσομ Σόλεμ περίμενε τη σειρά του…

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: