Χάθηκα , μέσα στης πόλης τον καμβά
Σαν μια κουκίδα στης ζώγραφιάς την άκρη
Σ’ έψαξα , μα δεν σε βρήκα πουθενά
με μιας να βάλεις την ζωή μου σε μια τάξη
Μόνος , μ’ ένα ατελείωτο γιατί
Παλεύω να λυτρώσω την ψυχή μου
Κλείσανε , οι πληγές μου στο κορμί
Μα η φυγή σκορπά την ύπαρξη μου
Κουράστηκα , να περιμένω την αυγή
Τον ήλιο στην ψυχή μου να χαράξει
Το ξέρω πως βουλιάζει το σκαρί
Στα σωθικά του τα νερά σαν μπάζει
Έλα , ξανά με πόνο στο ζητώ
Το ξέρω πως σε έδιωξαν τα λάθη
Όμως εγώ ακόμα σ’ αγαπώ
Μετάνιωσα και σ’ έχω τόσο πια ανάγκη