Sub Menu

Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2162 listings and 3770 reviews.

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 1596 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .
Εκτύπωση PDF
RSS
Logo Gate * Ποίηση Pagano superstitio crimen publicum
 

Pagano superstitio crimen publicum Hot

Pagano superstitio crimen publicum

Cesset superstitio, sacrificiorum aboleatur insania…
[Ας σταματήσει η ψευδής πίστη
και ας καταργηθεί η τρέλα των θυσιών…]

Codex Theodosius XVI, [10,2...] - 341μ.Χ.



«Επειδή τινες εύρηνται
τη των ανοσίων και μυσαρών Ελλήνων
κατεχόμενοι πλάνη…»

Ο Ιεροφάντης σήκωσε
το γερασμένο βλέμμα του
στον ουρανό
τρεμάμενες λέξεις
παιδιά θανάτου κιόλας
βγαίναν στο φως της μέρας
έπεα πτερόεντα…

‘που ενοικείτε πια
αν μας εγκαταλείψατε;
αν από τα ιερά σας απέχετε
αν στις καρδιές μας
αρνείστε πια
να εδράζεστε;
Απέπτη θλίψις
και κει που είστε
μακάριοι όντες
θ’ ανταμώσουμε…’

και λίγο πριν
σβήσει για πάντα
το ιερό πυρ
στον πανάρχαιο βωμό
το δηλητήριο γεύτηκε
που είχε αποσώσει ο Σωκράτης
χίλια χρόνια πριν
για τους αδελφούς της Αλύσου
να μην ακούσει
βαρβαρικές ιαχές
το τελεστήριο να ρυπαίνουν
να μολύνουν το είναι του
και μελανειμονούντων το μαχαίρι
να μην του σκοτεινιάσει
τον ήλιο…

σπαρτάρισαν τα μέλη
ελαφρά μειδίασαν τα χείλη
και η φτερωτή ψυχή
στα Ηλύσια απεδήμησε
των Ηρώων ομοτράπεζη
συγκαθήμενη των φιλοσόφων
των αθανάτων όντων λατρευτή…

‘Το Εν
Το Άχρονο
Το Αδιάστατο
μας γέννησε από τις φτερούγες της Νύχτας
ήρθαμε
δειλοί
σαρκωμένοι το Όλο
πώς να το ξέρουμε
άνθρωποι
γιοι ανθρώπων
εντούτοις ήρθαμε
να περπατήσουμε σε μια κουκίδα γης
να ψηλαφήσουμε το άπειρο
με τα μικρά μας χέρια
και δεν αντέξαμε
να πεθαίνουμε διαρκώς
στης άγνοιας την άβυσσο…

…δεν αρνηθήκαμε το σώμα
δεν αφυδατώσαμε το πνεύμα
δεν στερηθήκαμε τους ωκεανούς
για μια σταλιά ησυχίας
στο διψασμένο στόμα
έχουμε βλέμμα
έχουμε αίμα
σάρκα έχει και η ψυχή
και γραπώνεται στο τώρα
σπουδάζουμε διαρκώς
του ανθρώπου το φθαρτό
του βροτού το εφήμερο
της μητέρας φύσης
το μέγιστο κάλλος
της Νέμεσης
το σκληρό μαχαίρι
της Αδράστειας
το λευκό χαμόγελο
και της Ανάγκης
το απέριττο δραν…

…Μητέρα Μεγάλη
Κόρη αγαπημένη
Χρυσό μου Ρόδο
δεκαεξαπέταλο
αν με ακούει κάποιος
από των όλβιων τα δώματα
ας κόψει με το δρέπανο
τον μίσχο του είναι μου
και ας με παραδώσει στην αχλύ του χρόνου
να κυκλωθώ ειρηνικά
από όλα που αγάπησα
ν’αναχωρήσω
ευγενικά
εναγκαλισμένος
το Ιερό Μηδέν
που με περιέχει…

αγαπώντας ήρθα
αγαπώντας φεύγω…’


Στον Ιλάριο
τελευταίο (; )εν Ελευσίνι ιεροφάντη
των ιερών Μυστηρίων της Κόρης

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 3 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
5.0
 
 

Pagano superstitio crimen publicum

ΤΕΛΕΙΑ!!!!!!!!!!!!!!

Μια κουκίδα αισθάνομαι μπροστά Σας!..

Takis


****************************************************************************************
ευχαριστώ πολύ για την υποδοχή τούτου του σημειώδους για μένα ποιήματος... πάντοτε πονάει η ψυχή μου όταν ταξιδεύω με το νου στις στιγμές εκείνες που ο Ελληνισμός τραυματιζόταν από βαρβάρων χέρια... να σαι καλά!!! - Sailor
Reviewed by Takis D.-M.
October 11, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Pagano superstitio crimen publicum

Πιστεύω οτι ο Sailor, γνωρίζει πως δεν έχει ανάγκη απο κανέναν να του χαιδέψει τα αυτιά. Άλλωστε δεν είναι πρωτάρης στο logoclub, ούτε και χρειάζεται την ''ώθηση'' μας για να προσπαθήσει κι άλλο..
Επίτρεψε μου να υποβάλλω άλλο ενα 5αρι(ίσως και το τελευταίο...) και για όσους ενοχλήθηκαν απο αλήθειες, τους εύχομαι καλή συνέχεια και πιστεύω πως αν παραμερίσουν τον εγωισμό τους, θα δουν πως όσα γράφηκαν δεν ήταν συκοφαντίες ή οτιδήποτε παρεμφερές, ήταν όλα αυτά που (προσωπικά) πολλοί τα είδαν, λίγοι τα ξεστόμισαν.


************************************************************************
φίλη Χριστίνα, δεν με ευχαριστεί καθόλου τούτη η εξέλιξη που έλαβε η αντιπαράθεση κάποιων απόψεων μεταξύ μας... και αν είμαστε μαχητικοί στις θέσεις μας αυτός είναι λόγος να απομακρυνόμαστε; να παρεξηγούμεθα; να εγκαταλείπουμε; αν έχεις αποφασίσει να αποχωρήσεις είναι δικαίωμά σου... προσωπικά δεν παίρνω πίσω τα σχόλιά μου για τη γραφή σου και τα κείμενά σου τα οποία είχαν τη θερμή ανταπόκριση του συνόλου σχεδόν όσων τα διάβασαν... δεν καταλαβαίνω γιατί ξαφνικά 'ξεστόμισες' την αλήθεια... τόσο καιρό δρούσες κάτω από καθεστώς καταπίεσης; από ποιόν; γιατί; δηλαδή εμάς μας έχει τυφλώσει ο εγωισμός τόσο καιρό; είμαστε τυφλοί άραγε επειδή δεν κονιορτοποιούμε μια προσπάθεια με 2άρια και άσσους; ...όπως και να'χει, σου εύχομαι τα καλύτερα και να έχεις πάντα έμπνευση και δημιουργικότητα σε ό,τι κι αν κάνεις... και χρόνια σου πολλά!! sailor
Reviewed by dimitraemi
April 08, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Pagano superstitio crimen publicum

"....ν’αναχωρήσω
ευγενικά
εναγκαλισμένος
το Ιερό Μηδέν
που με περιέχει…

αγαπώντας ήρθα
αγαπώντας φεύγω…’"

Τα δικά μου συγχαρητήρια.... είναι πολύ λίγα και φτωχά και ίσως να θεωρηθούν και.....χάιδεμα !!! Το άκουσα και αυτό !..... Τιμή μου και Τιμή μας Αντώνη μου που Δημοσιεύεις τα αριστουργήματα του λόγου σου και όχι μόνο στο Λογοτεχνικό κλαμπ ! Σε ευχαριστούμε για ακόμα μια φορά ! Και λυπάμαι - το λέω Δημόσια - που οι δικοί μας αναγνώστες είναι άκρως.... φειδωλοί στα σχόλια..... ίσως και να διστάζουν να τιμήσουν κάποιον σαν και σένα με την γνώμη τους.... μήπως θεωρηθούν ότι..... Χαιδεύουν αυτιά.... Για αυτό λοιπόν και εγώ παίρνω το θάρρος - χωρίς την άδεια σου - και αναδημοσιεύω ορισμένα σχόλια για το " Pagano superstitio crimen publicum " από δικούς σου αναγνώστες.....
Ο/Η ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...
αγαπώντας ήρθα
αγαπώντας φεύγω...

γνωστός ή άγνωστος
σημασία δεν έχει..
μόνο ότι αγαπώντας σεργιάνισα
μόνο αυτό
κι εκμηδενίζω την άβυσσο
επί της γης..

Μέρα Καλή Ποιητή μου!
Σε φιλώ!
06 Απριλίου 2010 4:06 π.μ.

Ο/Η Tonia είπε...
Μου συμβαίνει πια πολύ σπάνια, να διαβάζω κάτι και να λέω:
Αχ να μην τελειώσει! Κι όταν τελειώνει να το ξαναδιαβάζω από την αρχή και πάλι και πάλι! Μέχρι να γίνει δικό μου όλο, να κοινωνήσει με τις λέξεις μου!

Το έπαθα τώρα εδώ.

Τα σέβη μου
06 Απριλίου 2010 1:41 μ.μ.

Ο/Η Άτη Σολέρτη είπε...
Αγαπημένε φίλε, χαίρομαι που κοινώνησα τούτο το λόγο. Είναι πραγματικά σπουδαίο να κατέχει κανείς ιερώς, τα μυστικά παρμένα απ' τους προγόνους και να γίνεται το μέσο επικοινωνίας τους με τους απογόνους. Η μνήμη και η εξύμνηση! Σαμάνος, ιερέας, κλειδοκράτορας... Εσύ... Νημερτής πάνω απ' όλα!
Χρόνια πολλά! Εύχομαι τα καλύτερα! Σε καληνυχτίζω!
06 Απριλίου 2010 2:29 μ.μ.

Ο/Η goofyMAGOUFH είπε...
Λοιμώδη τα νοήματα των μελανειμονούντων.
Πιο θανατηφόρα κι απ' τα νοσήματά τους.
06 Απριλίου 2010 11:06 μ.μ.

Ο/Η Χάρις είπε...
Περνάω τις ώρες μου
διαλύοντας ιστούς-
τι έμπνευση Δία
αφέντρα του χρόνου
μια εργάτρια να κάμεις...

των Μυστηρίων ο δρόμος
γέμισε μουσικές
και μέσα στα κρύφια λόγια
μόνο άντρες
τι μαρτύριο
απ' της θεάς τη λατρεία
έξω η ίδια φύση να σ' αφήνει...

Φιλί
07 Απριλίου 2010 12:19 π.μ.

Ο/Η KOSTAS PAPAPOSTOLOU είπε...
Αυτή η γλώσσα μας φοβερή. Τι ωραία μείξη γίνεται με την καθαρεύουσα και το αποτέλεσμα το πιστεύω αυτό είναι θαυμάσιο. Επίσης πολύ σημαντικό είναι, νομίζω, αυτό που λέω σύνδεση με την πολιτιστική παράδοση, την Ελληνική και την Αρχαία Ελληνική, που τόσο νομίζω λείπει από την σημερινή λογοτεχνία. Σαν ποίηση χωρίς μνήμη.
Καλή σου μέρα.
07 Απριλίου 2010 2:22 π.μ.

Ο/Η ...nefesch... είπε...
"αγαπώντας ήρθα
αγαπώντας φεύγω…"
Ποσο ομορφες ειναι οι λεξεις σου Φιλε μου Νημερτη!
Κεντρι που χτυπα μες την φαντασια μου...

Εχω ομως ενα δίλημμα που μου χτυπαει κατευθειαν μεσα στο μυαλο!

Τι τροπη αραγε θα'παιρνε η ψυχη μου αν τολμουσε ν'αγγιξει τη σκια σου;
07 Απριλίου 2010 3:17 π.μ.

07 Απριλίου 2010 5:03 π.μ.

Ο/Η Vaso Mprataki είπε...
Αγαπημένε μου nimerti νομίζω ότι τα είπαν όλα οι άλλοι αντί για μένα ...
Επέτρεψε μου μόνο να σταθώ στους παρακάτω στίχους

...πώς να το ξέρουμε
άνθρωποι
γιοι ανθρώπων
εντούτοις ήρθαμε
να περπατήσουμε σε μια κουκίδα γης
να ψηλαφήσουμε το άπειρο
με τα μικρά μας χέρια
και δεν αντέξαμε
να πεθαίνουμε διαρκώς
στης άγνοιας την άβυσσο…

...σάρκα έχει και η ψυχή
και γραπώνεται στο τώρα
σπουδάζουμε διαρκώςτου
ανθρώπου το φθαρτό
του βροτού το εφήμερο
της μητέρας φύσης
το μέγιστο κάλλος...

...αγαπώντας ήρθα
αγαπώντας φεύγω…’

Μοναδικός ποιητή μου
ο τρόπος
που περιγράφεις το ταξίδι μας,
μέσα στην άβυσσο της άγνοιας
αλλά και στο φθαρτό της ανθρώπινης φύσης μας!!!
Μα και πόσο μοναδικό και υπέροχο
μπορεί να γίνει αυτό το ταξίδι, όταν είναι ένα ταξίδι μέσα στην αγάπη
τότε θαρρώ πως είναι η στιγμή που η άγνοια γίνεται γνώση
και το φθαρτό αιώνιο...

Λατρεύω ποιητή μου την ομορφιά των στίχων σου και κάθε φορά φεύγω έχοντας μέσα μου την πεποίθηση ότι έχω κάνει ένα βήμα ακόμα πιο πέρα την σκέψη μου !

Την καλημέρα μου
με τα φιλιά μου !

** Τι να πω περισσότερο ; Την καλημέρα μου Φίλε...... Ν.Σ.


***********************************************************************
φίλε μου Νίκο σε ευχαριστώ για μια ακόμη φορά για τα λόγια σου και θα ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις. Αν σε κάποιο πόνημα φίλου ή φίλης δεν εξαντλήσαμε όλη μας την αυστηρότητα και φάνηκε έτσι ότι τον παραχαιδεύουμε, τούτο δεν σημαίνει πως οι κρίσεις μας -και τώρα θα μιλήσω για τον εαυτό μου-, οι κρίσεις μου λοιπόν, είχαν ανάλογο χαρακτήρα. Προσωπικά δεν παίρνω κανένα βαθμό πίσω και αν δεν υπήρχε η βαθμολογία, πάλι τα σχόλιά μου τα ίδια θα ήταν. Λυπούμαι που κάποια μέλη έχουν αποσυρθεί, έχουν αδρανοποιηθεί και ιδιαίτερα με λυπεί για τα παλαιότερα μέλη που θεωρώ φίλους και φίλες και που θα ήθελα να συνεχίσουν να αναρτούν κείμενά τους καθώς όλων η προσπάθεια για μένα ήταν αξιόλογη... και το εννοώ... αλλά ο καθένας ας δρα όπως αισθάνεται, είναι λυπηρό όμως να αναθεωρεί ξαφνικά όλη του τη δράση και να ακυρώνει έτσι ό,τι κατέθεσε... η ταπεινή μου άποψη είναι, ας την πετάξετε στη θάλασσα... ευχαριστώ και πάλι για τον χρόνο που αφιερώνετε να με διαβάζετε... τούτο είναι το αντιμίσθιο ενός γραφιά, να τον διαβάζουν... sailor
Reviewed by Nikos Stylianou
April 08, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: