Καποτε ενα παραμυθι ταξιδευε τον κοσμο.Πηγε παντου.Ταξιδεψε πανω κ μεσα σε
θαλασσες.Ταξιδεψε στον αερα.Κουραστηκε κ εκατσε να ξαποστασει.Ηρθε διπλα
του ενα παιδακι κ το ρωτησε:"Παραμυθι,θα μου πεις το παραμυθι σου;"Το
παραμυθι του εδωσε μια κολλα λευκο χαρτι κ του ειπε:"Γραψε σε αυτη το δικο σου
παραμυθι,της ζωης σου.Σε 5 χρονια θα ξαναρθω να δω τι εγραψες".Στα 5 χρονια
το παραμυθι γυρισε κ του εδωσε αλλη μια λευκη κολλα κ του ειπε τα ιδια:"Συνεχισε
να γραφεις το παραμυθι σου.Θα ξαναρθω σε 5 χρονια."
κ αυτο συνεχισε να γραφει,
κ καθε 5 χρονια ερχοταν το παραμυθι κ του εδινε
μια καινουργια κολλα χαρτι.
Τα χρονια περνουσαν κ μια φορα,το παραμυθι,στα 5 χρονια πιστο στο ραντεβου του
ηταν εκει μα ο πιτσιρικας δεν ηταν.Γερος πια.Πηγε κ τον βρηκε στο φτωχικο του.
Χαιρετιστηκαν κ καθως δεν ειχε τιποτα αλλο να κερασει τον υψηλο καλεσμενο του
εφερε μια σακουλα γεματη με καρυδια μαζεμενα απο την καρυδια του.Εσπαγε ενα
ενα καρυδι κ εδινε στο παραμυθι.Επερνε κ αυτος που κ που καμια ψιχα.Αμιλητοι,
μπροστα στο τζακι.Που κ που κοιταζοντουσαν βαθια μεσα στα ματια, παντα αμιλητοι.
Του εστρωσε κ κοιμηθηκε εκει στο φτωχικο του,διπλα στο τζακι που εκαιγε ομορφα.
Κ το πρωι το παραμυθι τον πηρε μαζι του.Στον κοσμο.
Το πρωι οι γειτονες του κτυπησαν τη πορτα της καλυβας του για να του φερουν
τραχανα κ δεν πηραν απαντηση.Ανησυχησαν.Εσπρωξαν τη πορτα κ μπηκαν μεσα.
Βρηκαν μια μισογεματη σακουλα με καρυδια κ ενα σημειωμα γραμενο με κοκκινο
μελανι:"Τωρα φευγω.Νυχτωσε.Οτι ηταν δικο μου μοιραστετο.Σας αγαπω".
Βγηκαν εξω απο το φτωχικο του.Εκει εξω ηταν ενα ασπρο αλογο.Λευκο σαν
αγγελος.Πιο λευκο κ απο λευκο.Χλιμιντρησε 3 φορες κ χαθηκε καλπαζοντας
δυνατα προς τον οριζοντα.