<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0" xmlns:g="http://base.google.com/ns/1.0" xmlns:c="http://base.google.com/cns/1.0">
    <channel>
        <title><![CDATA[Ανένταχτο - logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club]]></title>
        <description><![CDATA[logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club για θεματικές πύλες και ποιηση]]></description>
        <link>https://logoclub.gr/</link>
				<image>
            <url>https://logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg</url>            
            <link>https://logoclub.gr/</link>
        </image>
                	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών : Νεκρόδειπνο Ποιητών]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_1379_list_images_1301662326.jpg"  align="right"  />	            	            Δεν θα πρωτοτυπήσω με αυτές τις σκέψεις. Αφορμές έδωσαν και το δικό σου κείμενο φίλε μου αγαπημένε, όσο και τα εξαιρετικά σχόλια του Νίκου, της Ευαγγελίας και του Δημήτρη… [τολμώ να σημειώσω ότι η φράση του Νίκου «των μιασμένων, σκατένιων ανδρεικέλων, που θέλουνε να λέγονται… Έλληνες !...» με ξεσήκωσε]
Αποτυπώνεις με ενάργεια και καθαρότητα φίλε μου στα όσα γράφεις, την πραγματικότητα που ζούμε… ο Λιαντίνης, είναι πολύ γνωστό άλλωστε, σε μια ομιλία του για κείνους που ‘εκδίδουν πολυτελώς τα βιβλία τους και τα στέλνουν από τους λούστρους ως τους υπουργούς’ τα χαρακτήριζε όλα αυτά ως ποιήματα ‘γιαούρτια’. Τα ανοίγεις, τα τρως και τα πετάς… 
Και όλα αυτά την προ-προηγούμενη δεκαετία… όταν το φαινόμενο δεν είχε λάβει την έξαρση που έχει σήμερα…
http://www.liantinis.org/forum/viewtopic.php?p=11237
Αυτό, φυσικά, δεν θα μας αποθαρρύνει να γράφουμε… ευτυχώς, δεν επηρεάζεται ο εσωτερικός μας ποταμός από όλες αυτές τις φαιδρότητες, όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια… όμως, δεν σου κρύβω φίλε μου, το έχω συζητήσει και μαζί σου και με το Νίκο αλλά και με την Ευαγγελία μέσω των μπλογκς, πως έχω αηδιάσει κι εγώ πλέον για τα καλά με τούτο το παζάρι της συμφοράς… και πολύ περισσότερο με τους εκδότες που όταν αντικρίζουν το κάθε ψώνιο που θέλει να περάσει στην αιωνιότητα μέσα από την ‘ποίηση’, τρίβουν τα χεράκια τους… άλλη μια κότα να μαδήσουν… Ακούω κάθε μέρα –κι αυτό λόγω μιας ειδικής ενασχόλησης τους τελευταίους μήνες με τον ευρύτερο χώρο- για χιλιάδες ευρώ που καταθέτουν οι προς έκδοσιν για να δουν το καμάρι τους τυπωμένο… άγρια, στυγνή εκμετάλλευση… ‘όσο κρατήσει’, μου είπε κάποιος επιμελητής γνωστού Οίκου. ‘Μετά από πέντε χρόνια θα έχει αλλάξει η μόδα’… Όσο κρατήσει λοιπόν…
Μέσα στο… γιαούρτι όμως, υπάρχουν και οι αξιόλογοι, οι όντως σημαντικοί, οι όντως σπουδαίοι… δεν το λησμονώ αυτό… εδώ, στο χώρο μας, υπάρχουν τόσοι… κι αυτό είναι ένα σκίρτημα ελπίδας… 



*********************************************************************************************
Αντώνη, ομολογώ πως μελετώ και ξαναδιαβάζω τα λόγια σου, όχι μόνο εδώ αλλά και στο Φόρουμ και θα σου απαντήσω σύντομα. Μη νομίζεις θέλω να πω πως "αδιαφορώ" αν δεν απαντάω άμεσα. Θα τα πούμε.

Nikos Stylianoy 



********************************************************************************************
Φίλοι μου,Αντώνη,Νίκο,Ευαγγελία,Τάκη και όλοι οι άλλοι οι φίλοι που γράφουμε εδώ όταν έστειλα αυτό το κείμενο ήμουν κάπως διστακτικός από το φόβο μήπως παρεξηγηθεί το ύφος μου και θεωρηθεί ωςαπλά κακίες ενός ''πικραμένου''΄νέου ''ποιητή''.. Όμως η πορεία μας η κοινή τόσα χρόνια,οι ιδέες που έχουμε μοιραστεί,ο κοινός μας αγώνας εδώ σε αυτή ην φωτεινή γωνιά,με έκανε αμέσως να διώξω αυτές τις σκέψεις.. Ο Μπουκόφσκι,συγχωρέστε με που τον αναφέρω πάλι αλλά είναι ο αγαπημένος μου ποιητής,απείχε αρκετά χρόνια από την ποίηση αηδιασμένος από όσα γίνονταν ήδη από την δεκαετία του 50-60..Που ξέρεις κάπου θα έγραφε κρυφά τους στίχους τους για να ξεθυμάνει ή πιο συχνά θα το έριχνε στο ποτό.. Εμείς όμως δεν απέχουμε απο την ποίηση,είμαστε εδω και γράφουμε και συνεχίζουμε να δίνουμε τις απαντήσεις μας σε όλο αυτά τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν γύρω μας... Γράφουμε ποίηση για μας και ο καθενας ειναι ελευθερος να την διαβάσει μαζί μας,εδώ,στα ιστολόγιά μας..να νιώσει μαζί μας,να μας κρίνει,να μιλησει μαζι μας.Δεν κυνηγάμε δάφνες,δεν κυνηγάμε τίποτα παρά μόνο την σωτηρία της ψυχής μας. Είπε μια φίλη στο ιστολόγιό μου με έντονο και καλά ύφος ότι τίποτα δεν μετράει καί ότι το μόνο συμπέρασμα είναι ο θάνατος.ΧΑΧΑ Συμφωνώ μαζί της εν μέρει διαφορετικά θα έπαιρνα ένα περίστροφο και θα έδινα τέλος στη ζωή μου. ΑΛΛΑ Έφη υπάρχει και η μάχη σε αυτόν.Η μάχη στη φθορά του.Και νομίζω αυτή είναι η ουσία.Ναι θα χάσουμε στο τέλος,αλλά όχι χωρίς να παλέψουμε.ΤΙ ΠΙΟ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ?? Με αγάπη και εκτίμηση, Ηλίας Δεσύλλας



***************************************************************************************************
Θα μείνω σ' αυτό που αναφέρει ο Αντώνης σχετικά με την άποψη του Λιαντίνη. Για τα πολυτελή βιβλιαράκια με τα ποιήματα γιαούρτια, τυπου αχ βαχ κι έρωτά μου αγιάτρευτε και καημέ μου μεγάλε, τα οποία όταν στέλνονται ναι, στην κυριολεξία από τους λούστρους ως τους υπουργούς και τους αξιότιμους κύριους καθηγητάδες των πανεπιστημίων, με το όνειρο, κυρίως κυριών ποιητριών να γίνουν ντίβες στο...καλλιτεχνικό το στερέωμα, να βρουν και το κατάλληλο αρσενικό κοινό που θα συντριφτεί στο διάβα της πορείας τους. Ποιήτριες, κυρίως, μιας κι οι γυναίκες πιο ευάλωτες στις κολακείες και τα συναφή, που πετούν ένα φουλάρι στο λαιμό και σε κοιτάζουν βοϊδίσια εκστασιασμένες από τους ... οραματισμούς τους τους δήθεν ποιητικούς... Ποιήτριες και ποιητές που δε συγκινούνται στη σημερινή άθλια εποχή μας από την τραγική μοίρα του ανθρώπου και επιμένουν στους χαζοέρωτες και στα ξενέρωτα είναι ένα μεγάλο μηδενικό για ΄μένα. Ο κόσμος μας δεινοπαθεί και πρέπει και οφείλουμε να είμαστε πρωταγωνιστές των γεγονότων!!! Ο ποιητής ματώνει δε χαμουρεύεται και συγγνώμη για την έκφραση που χρησιμοποιώ, όμως έτσι είναι. Ο ποιητής είναι αγωνιστής και μέσα στους αγώνες ερωτεύεται. ΈΡΩΤΑΣ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΙ ΕΡΩΤΑΣ!!! Όσο για το άθλιο εκδοτικό κύκλωμα...προαγωγοί υπάρξεων είναι οι κύριοι... Κι όσο πιο μεγάλος εκδοτικός, τύπου Λιβάνη, τύπου Γαβριηλίδη, τύπου "μπαρμπούτσαλα"...τόσο πιο μεγάλοι νονοί, ναι, για θυματάκια της ας πούμε ποίησης. Και βέβαια, δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ποιητές, όπως έχω ξαναγράψει, αλλά μύστες και μυημένοι, ιερείς και ιέρεις της ποίησης. Όσο για τους σημαντικούς, που αναφέρει ο Αντώνης, που υπάρχουν μέσα στην τόση σαβούρα, δεν κόπτονται να εκδοθούν από τους μεγάλους νονούς του εκδοτικού συστήματος ή, δεν κόπτονται να εκδοθούν κι όλας. Ευχαριστώ Πατεράκη Ευαγγελία 
	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Sun, 03 Apr 2011 17:51:33 +0000</pubDate>
                <g:id>3496</g:id>
                <g:publish_date>2011-04-03 17:51:33</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών : ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_1379_list_images_1301662326.jpg"  align="right"  />	            	            Συγχαίρω, φίλε κι εγώ!

"...παρ' όλα αυτά
θα τον αλλάξουμε τον κόσμο..."

Δημήτρης	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Sat, 02 Apr 2011 16:38:30 +0000</pubDate>
                <g:id>3485</g:id>
                <g:publish_date>2011-04-02 16:38:30</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών : ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_1379_list_images_1301662326.jpg"  align="right"  />	            	            "Ο κόσμος μας είναι νεκρός"
Χλιδάτος κι ελεεινά ...ερωτεύσιμος
απαγγέλει το ξεπούλημά του
Παπαγαλίζει αναστεναγμούς και
πολλάκις ρίμες αγίων ποιητών προφέρει
Προσφέρει θέαμα και άρτον
μπογιατισμένες μαριονέτες που
ποιήτριες ονομάστηκαν
Προσφέρει ποιητές -
φαλλούς χρυσούς ή,
βελούδινους
Ό,τι θέλεις παίρνεις!..
Τα πάντα εδώ!
Οι στίχοι εδώ
στα πλούσια στήθη
γραμμένοι
Απαγγέλουν ημίγυμνα κι αισθησιακά
και...
Σάπισε
ο 
Κόσμός μας
Ηλία!!!!!!!!!!!

Ευχή μου: Να μείνουμε οι γραφικοί των ημέρων μας!!!

Σε φιλώ, φιλαράκο μου!!!
Και ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! Μείνε έτσι!!!

Πατεράκη Ευαγγελία	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Sat, 02 Apr 2011 11:28:04 +0000</pubDate>
                <g:id>3483</g:id>
                <g:publish_date>2011-04-02 11:28:04</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών : ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_1379_list_images_1301662326.jpg"  align="right"  />	            	            Ηλία…… Τι να πω άραγε ?.... ή τι να επαναλάβω ?................ Θυμάσαι και περίπου πριν ένα χρόνο ……. Πάλι τα ίδια λέγαμε………  Μου είπε πρόσφατα κάποιος καλός φίλος  « ξενέρωσα φίλε με τα όσα λαμβάνουν χώρα και με τις συμπεριφορές….. πολλών……. »…. Δεν του απάντησα αμέσως…. Όμως τα λόγια του ήταν τα ίδια λόγια που ήθελα και εγώ να πω……. Και τα έχω πει και «στεγνά» με αφορμή κάποια παλιά σχόλια…. Και με διάφορα ποιήματα μου…… Αλλά  «όσο θέλεις βρόντα στου κουφού την πόρτα…»….. έτσι δεν λέει ο λαός ? Και ποιος τον ακούει τον λαό ?  Άλλωστε αν άκουγαν τον λαό, αυτοί που κατά τα άλλα ακούνε και το 5λεπτο  άμα πέσει κάτω και τρέχουνε να το μαζέψουνε, η χώρα αυτή Δεν θα βούλιαζε….. Αυτοί όλοι φίλε δεν πρέπει να είναι Έλληνες και ας έχουνε γεννηθεί στην Ελλάδα και ας φέρουν κατά τα άλλα Ελληνικά ονόματα…… Τα 400 χρόνια……. Για σκέψου το καλά……. 4 ολόκληροι αιώνες……. Σκλαβιάς…….. σκαρτέψανε το D.N.A.  και τα χρωμοσώματα  πολλών……. Πάρα πολλών…….. Δεν είναι μόνο οι «ξένοι» που «πάντα» θέλουν το «κακό» της χώρας μας και μας «χτυπάνε» με πολλούς τρόπους……. Εμείς οι ίδιοι καταστρέφουμε και χτυπάμε τη χώρα μας και τις αξίες της πρώτα από όλους…… κανένας άλλος δεν φταίει παρά μόνο εμείς…… δεν λέω εμείς οι Έλληνες…… γιατί Έλληνας είναι πολύ μεγάλη λέξη και ιδέα και εμείς ΔΕΝ την γνωρίζουμε…… την ξεφτιλίσαμε και την πετάξαμε στα αζήτητα……. Κατάντια…. Φοβερή κατάντια….. φίλε….. Χάος – πάτος – σκατά – πες το όπως θες…… Γι’ αυτό το λόγο και οι λίγοι Πραγματικοί  Έλληνες που ξέμειναν και επιβίωσαν σ’ αυτόν τον τόπο….. Πνίγονται καθημερινά….. και πονάνε…… και φωνάζουν……  Και η μοναδική μεγάλη Ελπίδα του Έθνους  πάνω απ’ όλα είσαστε εσείς οι νέοι και μάλιστα Έλληνες Νέοι…… που βαστάτε ακόμα την ασπίδα στα χέρια σας……. Και αυτό εμάς μας γεμίζει Ελπίδα, χαρά και όνειρα !...... Πως κάποια μέρα η Πατρίδα Αυτή θα ελευθερωθεί και πάλι !................  Τόσα,  μα τόσα πολλά να πω ………  και το ξέρεις……. Αλλά θα επανέλθω…… και ίσως είμαι άγριος …… πολύ άγριος…… μέχρις σοβαρής παρεξήγησης…….. των μιασμένων,  σκατένιων ανδρεικέλων,  που θέλουνε να λέγονται…….. Έλληνες !................... 
Μπράβο ρε φίλε, το ξέρω και για τον χρόνο σου αυτή την εποχή (τα είπαμε άλλωστε) και για την αποχή σου από το Λογο…… αλλά πάνω απ’ όλα Το Πτυχίο πρώτα Γιατρέ ! και εμείς εδώ πάντα θα είμαστε, όταν γυρίσεις κρατώντας και το «ξίφος» εκτός από την ασπίδα…… και τότε έχουμε τον χρόνο να……… μουντζώσουμε….. και να………. Όσο γίνεται…………. 


Y.Γ. .... Καλό μήνα !..... Το ξέχασα.....   
	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Fri, 01 Apr 2011 14:33:54 +0000</pubDate>
                <g:id>3480</g:id>
                <g:publish_date>2011-04-01 14:33:54</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[Νεκρόδειπνο ποιητών ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/65-anentaxto/1379-2011-04-01-15-52-05.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        		    </channel>
</rss>
