<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0" xmlns:g="http://base.google.com/ns/1.0" xmlns:c="http://base.google.com/cns/1.0">
    <channel>
        <title><![CDATA[Ανένταχτο - logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club]]></title>
        <description><![CDATA[logoclub.gr -  Ιστοχώρος του Λογοτεχνικού Club για θεματικές πύλες και ποιηση]]></description>
        <link>https://logoclub.gr/</link>
				<image>
            <url>https://logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg</url>            
            <link>https://logoclub.gr/</link>
        </image>
                	        	        <item>
	            <title><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ: ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_600_list_14153clouds_1254349730.jpg"  align="right"  />	            	            Διαφωνώ με το ότι Ο  θάνατος αντί να υμνείται, ξεχειλίζει σαν εκρέον λίπος από ένα φαγητό. 
Και μια που αναφερθήκαμε στο ρομαντισμό παραθέτω
Θεματολογικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά του αθηναικού ρομαντισμού (ιντερνετ)
Η ρομαντική λογοτεχνία του 19ου αι. κράτησε στα θέματά της ιδανικά που επικεντρώνονταν στο συναίσθημα, τη φύση τον έρωτα και ενίοτε την έκφραση του «τίποτα». Χρησιμοποιώντας αυτά τα χαρακτηριστικά, οι ποιητές με τα έργα τους έριξαν ένα διαφορετικό φως στη συμπαντική διάσταση της ανθρώπινης φύσης, επηρεασμένοι πιθανώς από το μεσαιωνικό παράδοξο . 

Τούτο το ρεύμα όπως είναι φυσικό επηρέασε και τον ελλαδικό χώρο, παρόλες τις ιδιαιτερότητες της επαναστατικής περιόδου και πιθανώς υπήρξε συμβολή στις ανάγκες διαμόρφωσης εθνικής ταυτότητας. Ο ελληνικός ρομαντισμός, με φορείς εναρξής του τους φαναριώτες λόγιους, αντλεί τα κύρια χαρακτηριστικά του από τη φυσική ζωή, την ελευθερία, τον αυτοσχεδιασμό, τη μελαγχολική διάθεση το θάνατο και την απαισιόδοξη αντιμετώπιση του έρωτα, στοιχεία εν δυνάμει παρόντα στη λαϊκή παράδοση και τη δημοτική ποίηση.   

Και μερικές γραμμές απο το   ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ 

Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δέν πάω , μ’ ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ’ ακούς....
	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Fri, 02 Oct 2009 22:48:00 +0000</pubDate>
                <g:id>1101</g:id>
                <g:publish_date>2009-10-02 22:48:00</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ: ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_600_list_14153clouds_1254349730.jpg"  align="right"  />	            	            Προσπερνώ την απαισιοδοξία 
και εστιάζω στο απίστευτο πάθος που ξεχειλίζει από μια νεανική καρδιά.
(Μεγαλώνοντας τα συναισθήματα βαθαίνουν  αλλά μειώνεται η έντασή τους.
Δεν ξέρω ακόμη αν αυτό είναι ωριμότητα ή συμβιβασμός)	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Fri, 02 Oct 2009 13:32:46 +0000</pubDate>
                <g:id>1096</g:id>
                <g:publish_date>2009-10-02 13:32:46</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ: ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_600_list_14153clouds_1254349730.jpg"  align="right"  />	            	            Eξαιρετικό
Τιποτε αλλο


	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Fri, 02 Oct 2009 10:00:17 +0000</pubDate>
                <g:id>1094</g:id>
                <g:publish_date>2009-10-02 10:00:17</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>5</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ: ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_600_list_14153clouds_1254349730.jpg"  align="right"  />	            	            Για να πω την αλήθεια, προσωπικά δεν εκπλήσσομαι που στα 18 - 20 χρόνια του κάποιος δοκιμάζεται από μια 'θανατερή' τρικυμία καθώς η εφηβική και η νεανική θανατολαγνεία είναι περίπου ταυτόσημη με την γέννηση και του ρομαντισμού και του νεορομαντισμού στην Ποίηση -ας θυμηθούμε όχι μόνο τους Αγγλους και Γερμανούς αλλά και τους ύστερους Ρώσους 'καταραμένους' ποιητές, τον έφηβο Ρεμπώ από τη Γαλλική Σχολή κ.α. Το κεκορεσμένο που ανέφερε ο Νίκος στο σχόλιό του έχει την βάση του καθώς οι στίχοι διαγκωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα... εκφράσει περισσότερο την λατρεία του τίποτα με αποτέλεσμα ο θάνατος αντί να υμνείται, σχεδόν να ξεχειλίζει σαν εκρέον λίπος από ένα φαγητό! Πάντως φίλε mondo, όποια ανάγνωση κι αν κάνει κανείς, προσωπικά αισθάνομαι πως στη γραφή σου εκτονώνεις πολύ περισσότερη αρνητικότητα από όση περιέχεις... κάποια επιτήδευση ανιχνεύω, αν με κατανοείς... αλλά πιστεύω κι εγώ πως έχεις πλούσιο και ευαίσθητο κόσμο, γεμάτο λυρισμό... συνέχισε να γράφεις, να αισθάνεσαι, να αναζητάς, να ΖΕΙΣ!	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Thu, 01 Oct 2009 16:22:42 +0000</pubDate>
                <g:id>1091</g:id>
                <g:publish_date>2009-10-01 16:22:42</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>4</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        	        <item>
	            <title><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ: ]]></title>
	            <link>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</link>
	            <description><![CDATA[
	            		            <img src="https://logoclub.gr/images/stories/jreviews/tn/tn_600_list_14153clouds_1254349730.jpg"  align="right"  />	            	            Λίγο ή μάλλον αρκετά απαισιόδοξο και κορεσμένο από λύπη και μελαγχολία το κείμενο σου αυτό, που να μου επιτρέψεις Βασίλη ΔΕΝ ταιριάζουν και πολύ αυτά τα «βαριά» συναισθήματα με την  νεανική σου ηλικία.  Σημαντική πάντως βρίσκω την προσπάθεια σου, να «υποτάξεις» την πένα σου. Βλέπω ότι πάμε καλά, αλλά χρειάζεται ακόμα αρκετή και σοβαρή προσπάθεια από μέρους σου. Ξέρω ότι είσαι αγωνιστής και θα τα καταφέρεις στο τέλος. Βελτιωμένο το κείμενο σου αρκετά, όσο αφορά στη δομή του. Περιμένω την επόμενη φορά ένα πιο αισιόδοξο και χαρούμενο κείμενο, τέτοιο που να αξίζει όσο αξίζουν 18 – 20 χρόνια ζωής !!!
Και πάνω απ’ όλα είπαμε. ΜΗΝ απογοητεύεσαι. Έτσι ξεκινήσαμε όλοι μας και εσύ ήδη έχεις κάνει το πρώτο άλμα.
Για την προσπάθεια και για να συνεχίσεις (γιατί μπορείς ) … 4   
	            ]]></description>
	            <category>Ανένταχτο</category>
                <pubDate>Thu, 01 Oct 2009 15:11:45 +0000</pubDate>
                <g:id>1088</g:id>
                <g:publish_date>2009-10-01 15:11:45</g:publish_date>
                <g:name_of_item_reviewed><![CDATA[ΟΔΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ]]></g:name_of_item_reviewed>
                <g:rating>4</g:rating>                <g:reviewer_type>user</g:reviewer_type>
                <g:url_of_item_reviewed>https://logoclub.gr/logo-page/55-anentaxto/600-2009-10-01-01-28-49.html</g:url_of_item_reviewed>                
            </item>
	        		    </channel>
</rss>
