https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Πραγματικά υπέροχο… Η συσχέτιση του δράκου με τους αγνώμοντες ανθρώπους που κατρακυλάν ασύστολα στη λησμονιά του χρόνου, ώστε να ξεχνούν τους ευεργέτες τους, πως ήταν πριν αυτούς που τους πρόσφεραν ΑΓΑΠΗ και ΣΤΟΡΓΗ όταν ως τότε τους δόθηκε προδοσία και περιφρόνηση μου θύμισαν απίστευτα την πραγματική ζωή και τις σχέσεις των ανθρώπων. Ας δούμε λίγο εμείς οι ίδιοι ποιους πλήξαμε και ποιοι μας χτύπησαν περισσότερο – μέσα στις πιο αληθινές στιγμές να κυριαρχεί το ψέμα. Με την εισαγωγή σου – η αναφορά σου στον ζωγράφο των μαχών- μου θύμισες την ιστορία του Κροάτη όταν ήταν φυλακισμένος και ένας 17χρονός που τον εκμεταλλευόταν ο φύλακας έφερνε τα «δώρα» του και τα έδινε στους συγκρατούμενους του, μέχρις ότου τον κακοποίησαν και αυτοί και στο τέλος αυτοκτόνησε. Επίσης αυτή ο ‘πόνος’ του κεντρ9ικού προσώπου προσέδιδε την κεντρική δύναμη του ποιήματος του Πόε, όμως αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε να ψάξει και ο ίδιος γιατί έγινε αυτήν η «εγκατάλειψη», μήπως και ό ίδιος στάθηκε αχάριστος;; Γιατί βλέπουμε εύκολα τα παραπτώματα των άλλων και όχι τα δικά μας! Και μήπως δεν βλέπει γύρω του, μία αληθινή συντροφιά που είχε και έχει και ίσως δεν της προσδίδει την αξία που της αρμόζει, αλλά αντίθετα την εξευτελίζει και αυτός όπως τον εξευτέλισαν οι άλλοι;; Το κείμενο σου έχει, όπως είπα, απίστευτη δύναμη και παρέχει απίστευτα ερεθίσματα σκέψεων που πολύ λίγα κείμενα μπορούν να τα καταφέρουν! ]]> Διήγημα Wed, 02 Dec 2009 14:01:25 +0000 1332 2009-12-02 14:01:25 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Δεν μου αρμόζει ακόμη να εκφέρω γνώμη. Όμως δεν μπορώ να να μην εκφράσω αυτό που αισθάνομαι. Μου δημιουργεί συναισθήματα νοσταλγίας και θυμού και ακόμα και ρήξης αυτό που βλέπω εδώ. Μπορεί να είχε γίνει και πολύ καλύτερο αν δουλευόταν, αλλά μου αρέσει και έτσι ακριβώς όπως είναι. ]]> Διήγημα Tue, 01 Dec 2009 04:29:56 +0000 1312 2009-12-01 04:29:56 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Συγχαρητήρια Ηλία ! Δεν πιστεύω να έχει γίνει.... βαρετή πλέον αυτή η λέξη ! Εφ' όσον όμως το αξίζεις... είναι η πιο κατάλληλη ! Σημείωση.... άσχετη ! " έχασες αν δεν ήσουν εχθές στο γήπεδο ! ]]> Διήγημα Mon, 30 Nov 2009 23:59:06 +0000 1311 2009-11-30 23:59:06 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Θα σταθώ στην αφήγηση του μικρού φανταστικού σου κόσμου. Μου άρεσε όλη η σκηνή που έπλασες γύρω απο το δράκο, μέσα απο κόσμους ξεχασμένους καθώς και οι συμβολισμοί και οι διαιωνίζουσες αδυναμίες των ανθρώπων. Βάζω 5, επειδή με μετέφερες μέσα στα βάθη των αιώνων, έστω κι αν ήταν λίγο. Θα χαρώ να διαβάσω μια άλλη ιστορία σαν κι αυτή. Συμφωνώ οτι εαν ''επιμήκυνες'' λίγο την ιστορία σου, θα μας έδινες την ευκαιρία να χαθούμε λίγο περισσότερο στη δίνη της αφήγησης σου. ]]> Διήγημα Mon, 30 Nov 2009 16:26:10 +0000 1304 2009-11-30 16:26:10 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Προσωπικά εκτιμώ πως είναι άρτιο, ολοκληρωμένο, εκτεταμένο όσο χρειαζόταν. Βαθιά συμβολικό, αληθινό, με συγκλόνισε. Κάθε λέξη ήταν και σταγόνες αίμα... αίμα δηλητηριασμένο... φίλε Ηλία, εγώ θα σταθώ στο σιωπηλό, μαύρο ποτάμι που αναφέρεις στον πρόλογο της ιστορίας σου... αυτό το ποτάμι στο οποίο έχουν μεταβολιστεί η οργή, η αγανάκτηση, ο εσωτερικός πόνος, ακόμη και η φρίκη, έχει έναν ανάρρου και έναν κατάρρου, πολλοί μέσα μας ακολουθούν τον εύκολο κατάρρου αλλά ο άνθρωπος της Δράσης, ο εσωτερικός πολεμιστής, αποφασίζει να ακολουθήσει τον ανάρρου, το αντίρευμα, την ανάντι ροή... κόντρα στην συνισταμένη της φθοράς, κόντρα στην εντροπία, κόντρα σε όλες τις δεδομένες και τετριμμένες ατραπούς, εκείνος αποφασίζει να ορθώσει ανάστημα και να αναστρέψει τη ροή... το μπορεί; είναι αμφίβολο... ο μαχόμενος άνθρωπος όμως, έστω και μετά από ένα βύθισμα στο λήθαργο του Τίποτα, αφυπνίζεται, αρνείται να παρακολουθεί απλά τον πληγωμένο δράκο από το δηλητήριο... οργανώνει τον εαυτό του και επισκοπεί των δυνάμεών του... έχει τις δυνάμεις, έχει την υποδομή, έχει τα εργαλεία και προσανατολίζεται ξανά προς τα ΑΝΩ! Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία με το θαυμάσιο κείμενό σου να δω κι εγώ μέσα μου ξανά πολλές υπόγειες δράσεις και να τις μοιραστώ μαζί σου και με όλους... ]]> Διήγημα Mon, 30 Nov 2009 13:33:38 +0000 1303 2009-11-30 13:33:38 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html Πιστεύω ότι θα μπορούσε να είναι ακόμα λίγο δουλεμένο και εκτεταμένο. Αυτό δεν το κάνει λιγότερο όμορφο. Θα έλεγα εξαιρετικό. ]]> Διήγημα Mon, 30 Nov 2009 10:04:00 +0000 1302 2009-11-30 10:04:00 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/62-dihghma/654-2009-11-29-23-51-59.html