https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html Πολλά συγχαρητήρια φίλε! ]]> Ποίηση Sun, 12 Dec 2010 22:30:53 +0000 2990 2010-12-12 22:30:53 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html από τις ευλογημένες στιγμές που οφείλει κανείς να σιωπά εμπρός στο άχρονο δέος... εσωτερικό λοιπόν το βίωμα και... ένα ευχαριστώ μεγάλο! μαζί με την αγάπη μου φίλε! ********************************************************************************************* Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια όλων σας...Χαίρομαι να γράφω σε έναν χώρο με υπέροχους ανθρωπους..:)Ηλίας ]]> Ποίηση Fri, 10 Dec 2010 18:33:55 +0000 2986 2010-12-10 18:33:55 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html Το παιδί γέρο κομπάρσος της σκάρτης εποχής, φίλε Ηλία, είναι ιεροσυλία να βαθμολογηθεί. Προτείνω και στα υπόλοιπα μέλη, το ποίημά σου αυτό να περάσει κατευθείαν στο Logo Vima! Είναι εξαιρετικό!!! ]]> Ποίηση Fri, 10 Dec 2010 17:16:10 +0000 2984 2010-12-10 17:16:10 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html ατοφια και αληθινη ποιηση!!!!!!!! ]]> Ποίηση Thu, 09 Dec 2010 20:15:17 +0000 2980 2010-12-09 20:15:17 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html Μου άρεσε πολύ Ηλία ! Καλή Δύναμη Φίλε...... ]]> Ποίηση Thu, 09 Dec 2010 19:33:06 +0000 2978 2010-12-09 19:33:06 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html Ακόμη μία δυνατή – πολύ δυνατή δημιουργία- από τη πένα της ψυχής σου. Τα «μπράβο» έχουν πάψει πλέον γιατί δεν αντικατοπτρίζουν τη γραφή σου. Αχ! Αυτό το παιδί προσηλωμένο σε μία άδεια σκηνή να κοιτάζει με τη φαντασία του μυαλού του να παίζονται ξανά και ξανά τα έργα … με μερικέ αναλαμπές αλήθειας / πραγματικότητας που το θλίβουν και πονάει-δακρύζει. Και ξυπνάει όταν πλέον είναι αργά, όταν πλέον η ζωή έχει περάσει και αυτός ήταν ένας απλός κομπάρσος αντί να έχει την πρωταγωνιστική θέση , πόσο μάλλον να είναι σεναριογράφος, σκηνοθέτης και «εκτελεστής» του έργου της Ζωής του…. Η πορεία της πένας σου συνεχίζει ανοδικά!!! «Το παιδί τότε ξυπνάει γέρο κομπάρσος Με τρεμάμενη φωνή, επιθανάτια κραυγή Της τελευταίας πράξης Σε μια σκάρτη εποχή.» Φιλικά, Σοφία ]]> Ποίηση Thu, 09 Dec 2010 17:56:30 +0000 2973 2010-12-09 17:56:30 5 user https://logoclub.gr/logo-page/49-poiisi/1256-2010-12-09-15-38-01.html