https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/images/stories/pastarchives.jpg https://logoclub.gr/ https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/59-poiisi/2478-2015-11-17-12-53-21.html Πρέπει να πω ότι όταν απαντώμαι με οποιασδήποτε μορφής κείμενο που έχει ρυθμό και νεύρο, αυτό με παρασύρει στο να εισέλθω βαθύτερα στο περιεχόμενο... ίσως να είναι πια απόκτημα και των χρόνων που πέρασαν, ίσως έχω λιγοστή υπομονή πλέον... αυτή η παρατακτική γραφή της Κατερίνας με συνεπήρε και ένιωσα πως χτυπάνε τύμπανα και ταμπούρλα στ'αυτιά της ψυχής μου... Και ο καθένας μόνος Σε πλήκτρα φωνάζει Στους άλλους Αυτά που δεν τολμάει Να φωνάξει στο ίδιο το δικό του πρόσωπο ... δυνατή, ξεκάθαρη, αμόλυντη, αφηγηματική, ρυθμική γραφή... με ταχύπνοια... με ταχυκαρδία... με οξύνοια... με οξύτητα... και το τέλος ιδανικά σοκαριστικό... η αναλογία και το κοντράστ της φυλλοβόλας ακινητότητας του δέντρου με τον ακατάσχετο ρυπαρό λήρο των ανθρώπων... εύγε! ]]> Ποίηση Wed, 16 Dec 2015 11:14:12 +0000 3911 2015-12-16 11:14:12 5 user https://logoclub.gr/logo-vima-epivrabeusi-dhmosieyshs/59-poiisi/2478-2015-11-17-12-53-21.html