Ειχε ραντεβου με το γκομενακι του. Εφερε κ τρια λουλουλαδακια για να
της τα δωσει. Το γκομενακι δεν ηρθε. Μηπως με απατα; Αναρωτηθηκε.
Τον πηρε τηλεφωνο κ του ειπε ότι χωριζουν. Επεσε ο ουρανος να τον
πλακωσει. Τον πλακωσε. Κατι συνεβηκε με ολο αυτό το ουρανιο στερεωμα,
κατι πηγε στραβα, κουραστηκαν ισως κ οι Τιτανες που κρατουσαν ολο αυτό το
ουρανιο στερεωμα, δεν αντεχαν άλλο, ειχαν μηνες απληρωτοι. Τα παρατησαν .
Κ το στερεωμα επεσε κ τον καταπλακωσε. Μονο αυτόν.
Χαλασματα γυρω του κ σκονες.
Όταν ολο αυτό το κουρνιαχτο ησυχασε, προσεξε, κατά παραξενο τροπο ότι τα 3
λουλουδια που κραταγε στο χερι του δεν επαθαν τιποτε. Δεν ηταν πλαστικα, ηταν
ζωντανα με αιμα. Κοκκινα.Αυτος κ τα ρουχα του γεματα σκονες κ αυτά τα τρια λουλουδια να λαμπουν ομορφα. Στο παγκακι διπλα του καθοταν μια γριουλα. Χωρις δευτερη κουβεντα
της τα προσφερε. Αυτή τα πηρε κ του ειπε ευχαριστω με ένα ομορφο χαμογελο.
Κ στο στερεωμα εκει εξω όλα μελι γαλα. Όπως ηταν.
Κατερευσε ολο το εντος του οικοδομημα.
Όμως τα πραγματα ετσι είναι. Κτιζουμε εντος μας κ χαλαμε. Χτιζουμε κ χαλαμε. Ενωνουμε
διαφορα κομματια lego κ φτιαχνουμε πυργους κ παλατια. Τα ξαναχαλαμε κ προχωρουμε να φτιαξουμε καινουργια καστρα. Ναι, φτιαχνουμε καστρα κ κλεινομαστε μεσα τους κ κατά καποιο τροπο πεταμε κ το κλειδι. Εχω παρατηρησει όμως όταν αγκαλιαζω καποιο πολυαγαπημενο φιλο που ειχα καιρο να τον δω όλα τα καστρα γυρω από μενα εξαφανιζονται. Ειμαι προς στιγμη κ παλι ελευθερος.
Χαιρετησα τον πολυαγαπημενο μου φιλο κ δωσαμε ραντεβου για το βραδακι σε μια
μπυραρια να τα πουμε κ να γκομενιασουμε με τις γυναικαρες που αφθονουν γυρω μας
τα βραδια. Ντυμενες κ φτιαγμενες ομορφα για μας τους αντρες.
Εκατσα για λιγο να βλεπω το φιλο μου να φευγει κ να απομακρυνεται κ μετα γυρισα καπως
αποτομα να φυγω κ ακουστηκε ένα δυνατο Παφ!
Τι ειχε γινει;
Συγκρουστηκε το καστρο μου με το καστρο καποιου αλλου περαστικου.
Ειπαμε συγνωμη ο ενας στον άλλο κ συνεχισε ο καθενας τον δρομο του.
Το εργο μου εφτασε στο τελος του. Τραβηξα τις κουρτινες θεατρου, εκανα υποκλιση στους
θεατες κ απομακρυνθηκα γρηγορα πισω από τις κουρτινες.
Σκηνη καστρου. Μοτερ παμε.
Ο φακος εστιαζεται εξω από το παλιο καστρο που εδρευει πανω από την πολη. Τα
τουριστικα πουλμαν πηγαινοερχονται για να δουν το φημισμενο παλιο καστρο.
Κ καπου εκει αναμεσα σε κατι χαλασματα 3 κοκκινες παπαρουνες να σκανε κεφαλι.
Εζησαν μια βδομαδα κ κανεις δεν τις προσεξε. Τα φυλλα τους σκορπιστηκαν στον αερα.
Προσεξα τα τρια κοτσανια κ τους μισχους τους γυμνους από τα πεταλα κ εβαλα τιτλο στην πιο πανω ιστορια μου: Οι 3 παπαρουνες.
Σκηνη λουλουδιων. Μοτερ παμε.
Οι 3 παπαρουνες