Κοιταξε τον λαο Του. ητο ενας λαος με πολλα εθνη. κρατουσαν σημαιες
κ τις ανεμιζαν. ητο περηφανοι δια αυτες. το εβλεπες στα προσωπα τους,
θα μπορουσαν να σκοτωθουν δια αυτες κ το εκαναν, χωρις να βαρυγκωμουν.
αν ο αρχηγος ελεγε: σκοτωθητε!
αυτοι ητο προθυμοι να το κανουν. σκοτωνονταν.
αυτος ξανακοιταξε τον λαο Του. ητο ενας ομορφος λαος, πολυχρωμος.
Ταξιδευα με τον αδελφο μου για Πάφο-πολη της Κυπρου. Οταν πλησιαζαμε την Παφο, μου ειπε ο αδελφος μου οτι εχουν φτιαξει ζωολογικο κηπο, καποιος ιδιωτης εφερε ζωα κ ερπετα απο ολο τον κοσμο, πληρωνεις κ βλεπεις τα ζωα. Τοτε ειπα στον αδελφο μου οτι ο ανθρωπος δεν εχει κανενα δικαιωμα να επεμβαινει στην ζωη κανενος, ουτε των ζωων. Δεν εχει κανενα δικαιωμα πανω σε κανεναν, εκτος απο τον εαυτο του. Ολα αυτα, ζωολογικοι κηποι κ τσιρκα με τα εκπαιδευμενα ζωα, που κανουν διάφορα, ειναι αμαρτια. Αμαρτια εκ μερους του ανθρωπου, ο ανθρωπος βλεπει το καθε τι γυρω του ιδιοκτησια του. Ο ανθρωπος ειναι ακομα παιδαριωδης, το μποι του ανθρωπου ειναι γιγαντας κ ακομα σερνεται στο χωμα, γλειφει το χωμα. Ειναι η δικη μας ιστορια εδω πανω στην γη. Ξεκινησαμε απο τες σπηλιες, υστερα δειλα δειλα βγηκαμε στο φως. Δεν ξερω που θα μας βγαλει αυτη η ιστορια, κανεις δεν ξερει. Καποιος φιλος πηγε στο Αγιο Ορος, εκει καποιος μοναχος τους ειπε οτι ως το τελος του Νοεμβριου θα γινει παγκοσμιος πολεμος, θα καταστραφουμε ολοι μας. Δεν πιστευω σε καμια προφητεια κ κανενας δεν μπορει να προβλεψει το μελλον, ακομα κ ο ιδιος ο θεος χρησιμοποιει τον κβαντικο νομο που λεει οτι: «το Τιποτα δημιουργει το Κατι, το Κατι ειναι ενα Τιποτα. Αυτα τα δυο ειναι μια συνεχης διαδικασια, μια συνεχης ισορροπια του Τιποτα με του Κατι , ενα παιχνιδι αποκλειστικα μεταξυ τους, τριτοι δεν χωρουν εκει μεσα. Το παιχνιδι ειναι αιωνιο, μια αιωνια τραμπαλα. Αμην.»
Ξανακοιταξε τον Λαό Του. Ητο τοσο ομορφος,
βεβαια ειχε πανω στο γυμνο του σωμα λασπες κ αιματα. Τον πλησιασε κ αρχισε να του σκουπιζει τις λασπες κ τα αιματα. Αυτο γινεται συνεχως, γεμιζουμε λασπες κ αιματα, κ συνεχως καποιος, μας τις σκουπιζει. Αυτος ο καποιος μπορει να ειναι ενα τραγουδι, ενα φιλι, ενας εγκαρδιος χαιρετισμος, η σιωπη, τα ματια σου. Ναι, μπορουν τα ματια σου να το κανουν, να χαρισουν ομορφια στον κοσμο.
Ακομα μπροστα απο εναν σκοτωμενο μπορει να συμβει.
Γινόταν πολεμος, ειχε σκοτωμους. Ολοι οι πολεμοι εχουν σκοτωμους, στρατιωτες, νεοι , γέροι , γυναικες, παιδια, οι σφαιρες ειναι τυφλες, σκοτωνουν τον οποιονδηποτε. Ησουν στο μετωπο, μπροστα σου ενα νεκρος. Ο νεκρος ητο νεος, η σφαιρα τον κρατησε νεο.
Ενω συνεχιζόταν το εργο, σταθηκες λιγο μπροστα σε αυτο το αψυχο σωμα κ προβαλε ενα φοβισμενο Γιατί, σαν ποντικακι που ψαχνει τροφη. Το κοιταξες, σε κοιταξε,
κ τοτε ηταν σιγουρο οτι ειδες κ στα μάτια του ενα αλλο γιατι. Το ενα γιατί κοιταξε το αλλο γιατί.
Ενα αψυχο σωμα αναμεσα στα χορτα, κ δυο γιατί να περιπλανουνται εκει γυρω, σαν αστεγοι. Ολα τα Γιατί ειναι αστεγα. Μπορουν να βρουν ενα σπιτι; Εχουν σπιτι τελικα;
Ειναι οπως το παζλ, σου λειπουν κομματια. Καθε κομματι που λειπει, ειναι κ ενα γιατι, κ συ το μονο που εχεις να κανεις ειναι να βαλεις το καθε γιατι στη θεση του,
Η προεκταση μου, το κομματι παζλ που μου λειπει, μπορει να εισαι εσυ, μπορει να ειναι η Μπερίν, η Αννα, η Αιμιλια, η Γεωργια,
η Αϊσιέ, η Σεβγκί. Οσμάν, Δημητρης, Τζεμ, Σεντατ, Γιαννα, Αιντίν, Κενάν, Χρίστος, Μπερνά, Μπαρίς, Θεοφάνης, Φοιβος, Μιχαλης, Ειρηνη, Αλισάν, Ντενίζ, Σερπιλ, Αντωνης, Αρντάν.
ο θεος κοιταξε τον Λαό Του,
κοιταζε σε μια λιμνη την αντανακλαση Του