Ενα ιμέιλ απο βαθος καρδιας,
Επι ευκαιρίας της τελετης απονομης βραβειων για το Διαγωνισμο Διηγηματος 2015.
Στην εκδηλωση συμμετεχει κ το επισημο κρατος.
Αγαπητοι φιλοι λαμβανοντας την προσκληση σας- με την παλαια φωτογραφια, τας δυο όμορφας κόρας κ τους δυο ωραιους νεους-
ηθελα να γραψω κατι προς εσας:
Εχουν περασει τοσα χρονια απο τοτε- απο την καταστροφη-
που ολοι αυτοι που εζησαν την οδύνη του ξεριζωμου δεν ζουν πλεον για να δουν την οδυνη του σημερινου κοσμου μας. Μοιαζει να μην εχει παραδειγματιστει ο ανθρωπος κ συνεχως δημιουργει πόνο κ ξεριζωμο στον συνανθρωπο του. Δεν γνωριζω το γιατι, πιθανον μικροπρεπείς σκοποί. Πολλοι μιλουν δια απληστιαν. Ημπορει να ειναι ετσι, ομως το προβλημα ειναι εκει κ παραμενει σαν λερναία υδρα που μονο ενας Ηρακλης- ενα μυθος- ημπορει να εξολοθρευσει. Εχωμεν ολοι τα ματια εστραμμένα πανω του κ περιμενουμε αυτον να σκοτωσει το θηριο.
Ομως τι βλεπω; Φαινεται πως καποιος αναψε φωτια στο ιερο του Ηρακλεους , εκει πανω στο βουνο Οίτη του νομου Φθιώτιδας, κ ετοιμαζεται να κανει δεηση.
Οταν πλησιασα, να δω, δεν βρηκα κανεναν εκει. Πιθανον καποιος κεραυνος την αναψε
- κ υπαρχουν εκει πολλοι στην περιοχη-
Εμοιαζε η μικρη φωτια περισσοτερο με καπνο απο θυμιατήρι, οπως αυτα που ειχαν οι γιαγιαδες, βαζοντας μεσα λασμαρί- δενδρολιβανο- κ καπνιζαν το σπιτι να φυγουν τα κακα πνευματα, κ συ εκανες ετσι με το χερι σου κ εφερνες καπνο προς το μερος σου, κ εβαζες τον σταυρο σου.
Εκανα ετσι με το χερι μου κ εβαλα τον σταυρο μου. Ας δωσει εμεις οι ανθρωποι να ειμαστε λιγο πιο ανθρωπινοι, οσο μπορει ο καθενας μας. Στωμεν Καλως.
Στελνω αυτο αντι για μενα. Ευχομαι καθε επιτυχια στην εκδηλωση σας . Στελνω το πιο πανω αντι για την υλική παρουσια μου. Ειμαι εκει. Μαζι σας.
με εκτιμηση κριστοφ