Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε·
αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα,
θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου,
θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας.
Ριτσος, στο ποιημα του, το νοημα της απλοτητος.
η απλοτητα ειναι η ολοφανερη κατασταση της ζωης. Μπορει να την δεις με γυμνο ματι,
δεν χρειαζονται ουτε γυαλια ηλιου,
ουτε μεγεθυντικοί φακοι. Ακομα κ οι βιτεοκαμερες μπορουν να αλλοιώσουν αυτη την πραγματικοτητα. Δεν θα μιλησω για την φωτογραφια, γιατι αυτη, ειναι κατι το στατικο.
Λοιπον για να δουμε την αληθεια θελει γυμνα αθωα μάτια,
Το ερωτημα που κανει ενας μεγαλος σε ενα παιδι: γιατι παιζεις; ποιος ο λογος που παιζεις με τα παιχνιδια σου, με τις κουκλες, με το κουβαδακι σου στην παραλια;
Το παιδι θα γυρισει κ θα σε κοιταξει κ δεν θα καταλαβει το νοημα της ερωτησης σου. Μαλιστα θα την θεωρησει ανοητη, οτι εισαι τρελος. Η ευχαριστηση της στιγμης δεν μπαινει σε θεωρηματα. Αργοτερα, οταν το παιδι μεγαλωσει κ βαλει την πονηραδα μεσα του,
τοτε θα κανει την ιδια ερωτηση στα παιδια του.
Μοιαζει ο ανθρωπος, σαν τον μαγο, που απελευθερωσε τα στοιχεια της φυσης, κ δεν γνωριζει τι να τα κανει,
ας ριξουμε μια πυρηνική βομβα στη Χιροσιμα, κ μετα απο λιγο μια στο Ναγκασακι,
ένα πολεμο στο Βιετναμ,
στην πρωην Γιουγκοσλαβια, στο Ιρακ, στο Αφχανισταν. Παρε ένα οποιοδηποτε βιβλιο της ιστοριας · αυτά δεν ειναι βιβλια,
ειναι Η Βιβλος του διαβολου, καθε σελιδα μια εντρύφηση στον πονο. Μαλιστα οσο πιο αιμοδιψης εισαι, τοσο πιο γνωστος γινεσαι. Τομοι ιστοριες με αιμα,
κ καπου στις παραπομπες λιγη ομορφια.
Μπορουν οι Κυπριοι να ζησουν μεταξυ τους ομορφα κ ωραια; Ασφαλως κ μπορουν, φτανει να το θελουν με την καρδια τους,
κ να δουν τον άλλο οπως ειναι στην πραγματικοτητα: ενα ζωντανο ον,
κ όχι σαν αντικειμενο.
Η δυσκολια με τον ανθρωπο ειναι οτι δεν είναι αντικειμενο. Δεν είναι οτι αν αρχιζω να μελετω αυτόν τον ανθρωπο θα τον μαθω. Οχι. Οσο κ να προσπαθω να τον γνωρισω τοσο θα βλεπω οτι το φαινομενο ζωη ειναι μια Αβυσσος,
κατι το ακαθοριστο, το απροσδιοριστο, το ακαλούποτο, το Μεγα. Ομως ολες οι κοινωνιες, για δικα τους συμφεροντα η κάθε μια, μαντρώνουν τους ανθρωπους σε χωρες. Μαλιστα αυτό το μαντρωμα δεν σταματα εκει, προχωρα παραπερα κ μαντρωνουν τους πολιτες τους σε κομματα κ σε ομαδες,
κ στρεφουν τον εναν εναντιον του αλλου,
το ένα εθνος εναντιον του αλλου,
την μια ηπειρο εναντιον της αλλης. Πανω στο βουνο ειναι ο Ξερξης κ παρακολουθα την μαχη. Πισω από τον Ξερξη ειναι μια ολομαυρη φιγουρα,
του γνωστου μας τυπου: του Διαβολου.
Σιγουρα κ το κυπριακο μπορει να λυθει πινοντας ενα καφε. Ομως διαφορα συμφεροντα δεν αφηνουν να λυθει. Πισω βρισκονται οι βιομηχανιες οπλων, οι διαφορες θρησκείες, συμφεροντα οικονομικα, κομματικα κ πολλα αλλα.
Δειχνει ότι το κυπριακο ειναι γεννημα θρεμα αυτων των συμφεροντων: αν δεν υπηρχε θα το δημιουργουσαμε. Τρωνε πολλοι ψωμι απο κει.
Αρχισε το ταξιδι σου απο τα πιο απλα. Αρχισε να βλεπεις τον κοσμο πιο αθωα, πιο απλοικα, που κ που ξεφευγε απο τα, καθημερινα ανθρωπινα, κ ριχνε καμια ματια,
ας πουμε στα δεντρα- αν ακομα εκει γυρω σου υπαρχουν δεντρα-
παρατήρα γενικα την φυση, κ σιγα σιγα θα δεις ότι…
μια μεγαλη ευγνωμοσυνη θα σε πλημυρίσει,
κ θα σου βγει αβιαστα ένα ευχαριστω.
Εν τω μεταξυ, εκει εξω, ανθρωποι με φουσκωμένους χαρτοφυλακες, γεματοι
επιχειρήματα,
σαν δικηγοροι ,
προσπαθουν να βγαλουν αθωο ή ενοχο τον κατηγορουμενο.
Παιδακια τουρκοπουλα κ ελληνοπουλα παιζουν κρυφτο,
όπως παιζουν ολα τα παιδακια του κοσμου μεταξυ τους,
φαινεται κουβαλουν κατι μαζι τους που δεν εχουν οι μεγαλοι. Την αθωοτητα.