Άρρητο

μικρές εκλάμψεις του νου
ρωτάνε να μάθουν το ρυθμό

κι εγώ
η απελπισμένη από τόσων χρόνων
απουσία
από τόσων χρόνων νύχτα..
κοιτώ και δε μιλώ

αφήνω μόνο τις αναπνοές
να ρίξουνε θολές ματιές
και να γκρεμίσουνε
τον ανυπόφορο τοίχο
που δε μ' αφήνει ν'αναπνεύσω τη ζωή

αφήνω μόνο το  τραγούδι μου να ταξιδέψει μακριά
τον πόνο
να μη πονέσω ξανά

αφήνω την αφή
να δώσει σχήμα και μορφή
στο κορμί μου
στο κορμί σου
στο  άρρητο που θέλω να ζήσω

silena 24/10/2010