 |
0.0 |
0
συλλογη: έκπτωτα ψυχανεμίσματα
Οτι απεμεινε απο το περασμενο σου
βλεμμα,
μια μικρη κι ακοιμητη εικασια
στο ερμαριο των χαμενων μου ερωτων.
Μια λησμονια
που θελω να θυμαμαι..
...και τα τελευταια σου
χαδια,
ετσι οπως τα τρομαξε
η πανσεληνος.
Κι ακομα φωτιζουν
τα θαμπα φωτα της πολης,
που μας κρατησε στα χερια της
|
|
|
|
Ρομαντισμός, συναίσθημα, εικόνες και ταξίδι στις αναμνήσεις, αυτά είναι λίγες από τις ιδιότητες του υπέροχου ποιήματος σου. «Μια λησμονια που θελω να θυμαμαι.. ...και τα τελευταια σου χαδια,» |
|
"Μια λησμονια που θελω να θυμαμαι.." αγαπω την γραφη σας κυριε Κρουσταλη.. |
| Μικρό αλλά τόσο τρυφερό κι αληθινό!... |
|
Να και εγώ με θαυμασμό για τη γραφή σου! Θανάση, γράφε μου σε στίχο τη μνήμη σου! Μ' αρέσει να διαβάζω το παρόν στο παρελθόν του άλλου! Φιλί ΚΙΡΚΗ |
| Πολύ όμορφη ανάμνηση ποιητή! |