ΑΤΙΤΛΟ

Ζωή του ανθρώπου
αίνιγμα διαβασμένο  από την μοίρα
μνήμη που αχόρταγα την βαραίνει ο χρόνος.
Μια δίψα μας έφερε σε αυτά τα ακρογιάλια
και είναι οι ψυχές μας
κορμιά που ολοένα αναζητούνε
μια στάλα δροσιάς στην βαθιά λήθη.
Ηδονικά πλοκάμια που έσφιγγαν την ψυχή μας
τα λόγια  που πιστέψαμε με πάθος και λατρεία
ανώριμοι ίσως για να νιώσουμε την φιδίσια αφή τους
και απόμειναν της ψυχής μας τα πέταλα μονάχα
μέσα στην σιωπή τους να αγωνιούνε
κακής θύμιοσης μη τα 'βρει η σαϊτα .
Βάσω  Μπρατάκη