Μέσα μου, ζει ένας νυσταγμένος κύκλωπας
γέρος, τεμπέλης, αργοκίνητος.
Τον κοιμίζω αργά τη νύχτα
τον ξυπνώ από τα χαράματα
συνεχώς του λείπει ύπνος
κι όλη μέρα χασμουριέται.
Το μάτι του δεν μπορεί να εστιάσει
ο αμφιβληστροειδής πάσχει
καταρράκτης σε εξέλιξη
ο μονόφθαλμος αλληθωρίζει.
Δυσκολεύεται ν’ ακολουθήσει
τα γρήγορα βήματά μου
παραπαίει, τρεκλίζει
χάνει την ισορροπία του
σωριάζεται φαρδύς-πλατύς
ανάμεσα στα νεφρά μου
στηρίζεται σ’ ένα ξύλινο μπαστούνι
ξανασηκώνεται.
Του έχω απαγορεύσει
να κοιμάται όσο θέλει
να παραπονιέται
να μιλά
ν’ αναπνέει
να υπάρχει.
Μέσα μου έχει θρονιαστεί για τα καλά
ένας νυσταγμένος κύκλωπας
ή πάλι, μπορεί εγώ να είμαι
του νυσταγμένου κύκλωπα η φυλακή.