 |
5.0 |
0
Κάνει κρύο εδώ γιε μου
Στις σκιές που ανακατεύομαι
Στους δρόμους που γυρνώ…
Το σπίτι κρατάει ακόμα
Τα βήματά μου.
Ζεστασιά στην ψυχή μου
Το φως από ένα κεράκι μικρό
Σε δωμάτιο γεμάτο φωνές …
Μην σκύβεις το κεφάλι
Από τύψεις.
Τα δάκρυα σου προσευχή
Στους εφιάλτες της καρδιάς
Άνοιξη στην δικιά μου γωνιά…
Κάνει κρύο εδώ γιε μου
Μην με ξεχνάς…
(αφιερωμένο)
|
|
|
|
| Το πιστεύω μου είναι ότι η Εξέλιξη ΣΤΗ ΜΌΡΦΩΣΗ της δικιάς σου ξεχωριστής και μοναδικής " γλώσσας " , " ύφους " και " μουσικής " του Ποιητή , είναι μπροστά σου και εξελλίσεται ταχέως.... Μπράβο !! |
|
Ηλία, με κάνεις να δακρύζω. |
|
Ηλία,έβαλες το μαχαίρι βαθιά στη ψυχή σου και ξέρω πόσο οδυνηρά έστριψε και πόσο αίμα βγήκε... μαζί μ'αυτό και αυτά τα ψυχικά δάκρυα, που σαν το ρετσίνι από τα μαστιχόδεντρα πού όταν τρέξει στη γη αποκτά συμπάγεια και σχήμα, έτσι κι αυτά, μόλις ήλθαν στο ποιητικό φως μορφώθηκαν, στερεώθηκαν σε λέξεις, σε στίχους, σε μουσική... να σαι καλά φίλε και μέσα σου είναι όλοι αγάπησες και σε αγάπησαν... |