Κοιμήσου άστρο της ζωής
κεφάλι τυλιγμένο στο χρυσάφι,
θεά βγαλμένη απ' τους μύθους
που ψάχνει μια θνητή αγκάλη.
Χαμογελάς στον ύπνο σου...
Τι όνειρα τάχα περνούν
και τόση σου φέρνουν ευφροσύνη;
Χαρά προδίνει η μορφή σου.
Την ευτυχία ζήσε την πλατιά
εσύ που έτσι έζησες τις λύπες.
Και κράτα την όσο κρατά
η αιωνιότητα της κάθε μέρας.
Περαστική δεν είναι τούτη η στιγμή.
Περαστικός είναι ο χρόνος.
Να τον ακινητήσεις δεν μπορείς,
απόλαυσε λοιπόν το πέρασμά του.
Και δώσε σε τούτον το θνητό
ζωή από το φως το ιλαρό σου
ελπίδα από τη φωτεινή ζωή σου
και φως απ' τις ελπίδες της καρδιάς σου.