Το κυνήγι τού ήλιου,
κραυγές αγωνίας στα σφαγεία της πόλης,
αίμα στους δρόμους, αίμα στις στέγες
κόκαλα τσακισμένα, κορμιά τσακισμένα,
πόνος και μίσος αναλυτά σαν λειωμένο χρυσάφι
αίμα, αίμα, αίμα παντού.
Το κυνήγι τού ήλιου,
περίπατος στο δάσος των παιδικών ονείρων,
εικόνες ξεχασμένες από παλιά βιβλία
πράσινα, κόκκινα, κίτρινα χρώματα,
λουλούδια και ζώα με ανθρώπινες φωνές
καμμένες κατάμαυρες εκτάσεις όσο φτάνει το μάτι.
Το κυνήγι τού ήλιου,
επίσκεψη στ' άστρα τα στολίδια της νύχτας,
στα όμορφα κίτρινα σημάδια
μάρτυρες όρκων αγάπης αιώνες τώρα,
όγκους σταχτιούς από βράχο και σκόνη
που αγνοούν τη ζωή.
Το κυνήγι τού ήλιου,
στο παιδί που γεννιέται του πολέμου την ώρα,
στην ελπίδα της νίκης των ανθρώπινων πόθων,
στην ζωή που βρυχάται και κερδίζει τον κόσμο'
στο κυνήγι του ήλιου η δική μας νομή.
Η δική μας νομή!