στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Μου είπες : «φοβάμαι» τη νύχτα..
« Αν σε φοβίζει το σκοτάδι, μάθε να ζωγραφίζεις αστέρια ».. Σου απάντησα.
Με κοίταξες με το βλέμμα που λέει : « πάλι εξυπνάδες. ..και γιατί αστέρια ?»
« Γιατί τα αστέρια δεν διώχνουν εντελώς το σκοτάδι – αντίθετα, χρειάζονται τη νύχτα για να λάμψουν.»
« Έτσι με τον ίδιο τρόπο η Γραφή σου μετατρέπει τον πόνο σε λέξεις δίνοντας σχήμα στο χάος… Και η ανάγνωση προσφέρει τους «Φάρους» στους άλλους ανθρώπους που πέρασαν από παρόμοια μονοπάτια όταν τους έλουζαν τα σκοτάδια μιας δικιάς τους νύχτας…
« Η δημιουργία να ξέρεις, είναι η Πράξη της αντίστασης απέναντι στο φόβο και την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια.. Και λειτουργεί επίσης ως το παυσίπονο του άγχους που σε πιέζει και σε καταπιέζει… και το άγχος με την υγεία σου Δεν Παίζει…. »… Άλλωστε η Δύναμη της επιλογής σου αυτής, το να «ζωγραφίζεις αστέρια», σημαίνει ότι επιλέγεις την ελπίδα εκεί που φαίνεται να μην υπάρχει διέξοδος.»
Στις σελίδες του Logoclub.gr, κάθε κείμενο, κάθε ποίημα και κάθε σκέψη είναι ένα τέτοιο αστέρι. Είναι μια προσπάθεια να χαρτογραφήσουμε τον δικό μας ουρανό, όσο βαθύ κι αν είναι το μαύρο γύρω μας…
«Η τέχνη δεν είναι καθρέφτης που αντανακλά την πραγματικότητα, αλλά το σφυρί και το καλέμι, που της δίνει σχήμα.»
Συμπέρασμα: Μην φοβάσαι τις σκοτεινές περιόδους της ζωής ή της έμπνευσής σου. Πιάσε το πινέλο της δημιουργίας –είτε αυτό είναι μια πένα, ένα πληκτρολόγιο ή μια ιδέα– και γέμισε το κενό με το δικό σου φως… Στο τέλος, ο ουρανός σου θα είναι τόσο φωτεινός, όσο εσύ θα τολμήσεις να τον φανταστείς…
Νίκος Στυλιανού
