Ειμαι σε μια καφετερια. Πινω την μπυρα μου. Ειμαι…ειμαι λιγο λυπημενος. Δεν εχω όμως κανενα παραπονο.Ισα ισα νιωθω ομορφα. Ομορφα λυπημενος.Θελω να γραψω κ ταυτοχρονα θελω να το αφησω κ να αφησω το μυαλο μου να ξεκουραστει. Να χαλαρωσει. Το απογευμα στην βολτα μου με τα σκυλια μου ηθελα να εκφρασω.. ηθελα να πω, οτι όλα είναι ομορφα όπως είναι, όπως γινονται, δεν εχω κανενα παραπονο. Ολα ειναι οκ. Δεν επιζητω τιποτε, δεν θελω τιποτε . Είναι ολα οπως πρεπει να είναι. Πολλες φορες θελω να είναι διαφορετικα αλλα ξερω ότι αυτό είναι εγωιστικο. Οχι ανηθικο, αλλα εγωιστικο. Η αποδοχη των καταστασεων είναι ένα βημα προς τον θεο. Ο θεος ειναι η αληθεια. Θεος δεν είναι κατι από το υπερπεραν. Θεος είναι τα πραγματα όπως είναι. Μεσα σε κάθε πραγμα είναι κρυμενη η αληθεια. Παρακολουθουσα τα δεντρα σημερα. Εκει, ακινητα σε ένα μερος μεχρι να πεθανουν. Οταν φυσα ο αερας κουνα τα φυλλα τους. Δειχνουν να εχουν μια σχεση με τον ανεμο. Πρεπει να εχουν, γιατι όταν περναω από διπλα τους κουνουν τα φυλλα τους από τον αερα. Το νιωθω ότι κατι συμβαινει.

Μπηκα στο Microsoft word, πατησα new κ αρχισα να γραφω. Δεν ειχα κατι συγκεκριμενο για να γραψω. Απλα σηκωθηκα πολύ πρωι σημερα στις 5 κ 30 το πρωι κ νιωθω ομορφα. Ζω στην φυση, ειμαι τυχερος. Εκανα τον πρωινο μου περιπατο μεσα στα δεντρα. Ο ηλιος δεν ειχε βγει ακομα κ ενιωθες ολο αυτο τον κοσμο της φυσης να ξυπνα κ να καλωσοριζει μια νεα μερα. Νεα μερα . Κάθε μερα είναι μια νεα μερα. Κάθε δευτερολεπτο είναι καινουριο. Μας λεει γεια σας κ μετα φευγει κ ένα νέο δευτερολεπτο καταλαμβανει την θεση του για να μας πει με την σειρα του: γεια σας. Σημερα στην ιστορια μου δεν θα δεις κατι το παραξενο. Θα είναι όλα επιπεδα. Ισωμα. Φλατ. Σαν να ο κοσμος ξαφνικα εγινε δυο διαστασεων. Πλατος κ μηκος. Καθολου υψος, εχει παει για υπνο. Ολα τα πραγματα επρεπε να χασουν το υψος τους εκτος από ένα .Ηταν από μονο του φλατ. Επιπεδο. Το χρημα. Το χαρτονομισμα. Υπηρχε όμως ένα μικρο προβλημα με τα χαρτονομισματα που είναι στοιβαγμενα στις τραπεζες. Καταλαμβάνουν ογκο. Υψος. Επρεπε να καταργηθει.