τιτλος: Δεν είμαι φιλόσοφος, δεν φτιάχνω συστήματα, είμαι τελείως αναρχικός, το ίδιο αναρχικός oσο κ η ιδια η ζωη. Η Ζωη. Η Αντωνια.

"Δεν είμαι φιλόσοφος, δεν φτιάχνω συστήματα΄ είμαι τελείως αναρχικός, το ίδιο αναρχικός όσο κι η ίδια η ζωή. Δεν πιστεύω στα συστήματα. Αποτελώ μια μη-συστηματική, αναρχιστική ροή΄ δεν είμαι καν ένα πρόσωπο, είμαι μια απλή διαδικασία. Δεν ξέρω τι σου είπα χθες, και ο άνθρωπος που το είπε δεν βρίσκεται εδώ για να απαντήσει΄ έχει φύγει. Είμαι εδώ, και μπορώ να απαντήσω μόνο για την παρούσα στιγμή. Μην περιμένεις λοιπόν για το αύριο, γιατί δεν θα είμαι εδώ. Και ποιός θα δημιουργήσει συνέπεια, ποιός θα βρει το νήμα που δεν θα είναι αντιφατικό; Δεν υπάρχει κανείς. Και θα ήθελα να γίνεις κι εσύ το ίδιο." Οσσο. Ο αγαπημενος μου δασκαλος .

…πες μου ένα ονομα,

στα σιγανα θα σε ακουσω,

κ εφυγε ο ψιθυρος στα ανοιγμενα χερια.

Ειναι ενα αποσπασμα από το: «Ακουσματα περιορισμενης αισθητικης» του φιλου admin.

Μολις διαβασα το: «Θεοφιλος Καϊρης: ενας δασκαλος της πρωτοποριας» δημοσιευμενο σημερα στο logoclub μας από τον ιδιο. Τον φιλο μου admin. Αναφερεται για ένα ατομο που πρωτη φορα το ακουω προσωπικα. Τον Θεοφιλο Καϊρη. Στο τελος του αρθρου γραφει ο admin:

«Η κυβέρνηση, με το από 28 Οκτωβρίου 1839 δι­άταγμα, διέταξε την εξορία του Θεόφιλου Καΐρη στη Σκιάθο και μετά στη Θήρα. Με τη Συνταγματική Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 ο Καΐρης, με τη βοήθεια του παλαιού συμμαθητή του Ιωάννη Κωλέττη, επανήλθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθη­κε στην Άνδρο, όπου συνέχισε τη λειτουργία του Ορφανοτροφείου του. Παρ’ όλα αυτά, έχει μπει ήδη στο στόχαστρο του σκοταδιστικού κατεστημένου της Εκκλησίας και του κράτους. Έτσι, ο υπουργός Δικαιοσύνης Βόλβης, στηριζόμενος σε έγγραφο της Συνόδου, διατάζει τον εισαγγελέα Πλημμελειο­δικών Σύρου να προβεί εκ νέου σε δίωξη του Καΐρη και των συνεργατών του. Το δικαστήριο της Σύρου εκδίδει την υπ’ αριθ. 181/21.12.1852 καταδικαστι­κή απόφαση, με φυλακίσεις για όλους και ειδικότε­ρα διετή φυλάκιση για τον Θεόφιλο Καΐρη.
Ο Καΐρης, ασθενής ήδη και σε προχωρημένη ηλι­κία, μεταφέρεται στις φυλακές Σύρου, όπου λίγες μέρες αργότερα, στις 13 Ιανουαρίου 1853, αφήνει την τελευταία του πνοή.»