στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
ενας καθε εκατομμυριο,
παρολα αυτα αναμεσα στα 7δις που κατοικουν τον πλανητη,
ζουν αναμεσα μας 7000 τετοια ατομα με μεγαλο δεικτη νοημοσυνης. Ειναι μια μικρη κωμόπολης πανω στον πλανητη γη που αισθανεται το δεος του Νου. Κ οταν λεω νους δεν εννοω βεβαια τον ξεχωριστο νου του καθενα μας , αλλα τον Συμπαντικο Νου. Την Ενοτητα Νους.
Εχει μελλον η ανθρωποτητα;
Ολα ειναι πιθανα. κ εχει, κ δεν εχει.
Αυτα τα τα ατομα, Εσεις, ειναι το εχει της ανθρωποτητας,
ολοι οι αλλοι, Εμεις, ειναι το δεν εχει. Ο αγωνας ειναι ανισος, κ δεν προλαβαίνετε να μαζευεται την μπαλα απο τα δικτυα σας. Ομως, απο οτι γνωριζω, τετοια ατομα σαν Εσας, δεν ασχολουνται με την μπαλα οπως Εμεις,
μπαίνετε στο γημεδο κ παίζεται μονο για μας, το κανετε για χαρη μας, οπως ο Χριστός που επαιζε μαζι μας κουκλες για χάριν δικη μας,
για να βρισκεται αναμεσα μας, κ ετσι ισως...
ισως. ισως κατι να ξυπνησει μεσα μας κ αναζητησουμε το απολυτον Ειναι, που δεν ειναι αλλο βεβαια παρα η Αγαπη.
φιλε μου Λυγερε, φιλε μου Νικο, Νικο μου,
όποτε γυρισω το βλεμα πανω σου κατι αλλαζει μεσα μου.
Νικο μου, ευχομαι στη ζωη σου οτι πιο ομορφο. ευχαριστω. με εκτιμηση κριστοφ
