Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
0
![]() |
0.0 |
Ένα ακόμη απόγευμα… που σβήνει τον ήλιο, εκτροχιάζοντας μαζί του στο σκοτάδι και τα βαγόνια της ζωής που τρέχουν ξωπίσω του κάθε μέρα, γεμάτα ραγισμένες προσπάθειες που δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν και σβήνουν και πάλι με το ηλιοβασίλεμα, χάνονται, πεθαίνουν, σε ένα κενό ανείπωτα παγερό και αβέβαιο….
Και το θηρίο , ο μέγας φόβος - ποιος θα φανταζόταν πριν λίγα χρόνια – να βρυχάται φωνάζοντας το όνομα του… «Αύριο»… «Έρχεται το Αύριο»… «Τρόμος»… που ξημερώνει σε λίγες ώρες και πάλι, με την αγχωτική σταχτόμαυρη φορεσιά του , και μια στυφή γεύση στην μυρωδιά του ξινού πικροπαράπονου με γαρνιτούρα αγανάκτησης και σάλτσα κόκκινης καυτερής οργής, με πατάτες θυμού «τσιμπημένες» και αυτές , όπως όλα τα εδώδιμα άλλωστε στα ράφια και στους πάγκους της περίπλοκης συναλλαγής και άντε να βρεις άκρη, στην χώρα που οι κύκλωπες μεταλλάχτηκαν σε Διαπλεκόμενους Κυ-κλωπο-μεσάζοντες με τον Οδυσσέα να κοιτά αποσβολωμένος μέσα απ’ τις σελίδες της Ιστορίας, και να ανακαλύπτει ότι τον πονούν τα αρθριτικά του μα οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ να απεργούν και αυτός να συνεχίζει να πονάει …. Και οι φωνές του ΟΑΕΔ να ακούγονται σπαρακτικές να πάψει να κάθεται και να πάρει επιτέλους μερικούς ναύτες στο καράβι να ελαφρώσουν λίγο οι άνεργοι ή αν δεν θέλει ας τους ρίξει επιτέλους στην Σκύλα και την Χάρυβδη που ίσως και αυτές να είναι πιο ευγενικές και φιλεύσπλαχνες από την εφορία και τους πλειστηριασμούς…



















