Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Reviews written by Nikos Stylianou
| 559 results - showing 391 - 405 | « Previous 1 ... 24 25 26 27 28 29 30 ... 38 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Διήγημα
| Αληθινό, ανθρώπινο, συγκινητικό, γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη, αλλά και δύναμη ντυμένη στα χρώματα της πίστης….. Κατάφερες να μεταδώσεις στον αναγνώστη όμορφα συναισθήματα και πολύ συγκίνηση…… Μπράβο σου ! Και βέβαια καλωσόρισες στο Λογοκλάμπ…… Καλή συνέχεια… και τις θερμότερες ευχές από μένα για το αγγελούδι σου ! |
Ποίηση
η ρώμη του οίστρου
|
Δεν έχω να πω πολλά λόγια τούτη τη φορά. Ένα θα πω Ευαγγελία…… Με κέρδισες….. Συγχαρητήρια Ποιήτρια μου ! (μόνο μια μικρή παρατήρηση νομίζω στην 7η στροφή το "και να ΄μια αστέρας σου -!-.." ίσως το σωστό είναι "και να' μαι αστέρας σου " Αν είναι έτσι πες μας να το διορθώσουμε αν θες, ίσως επάνω στο γράψιμο να έγινε αναγραμματισμός.) ***************************************************************************************** Ναι, σας παρακαλώ ας διορθωθεί, γιατί ειναι αναγραμματισμός. Ζητώ συγγνώμη! - Ευαγγελία |
Ποίηση
| Και εδώ ισχύει το σχόλιο που έκανα στο "κόκκινο φεγγάρι".... Μπράβο ! |
Ποίηση
|
" Και αμαρτάνω γιατί με παραμονεύει ο χρόνος που μου επέβαλε ο τιμωρός κι έτσι μπορώ να ξεπερνώ την επισφάλεια των ανθρώπων όταν αγγίζουν το κόκκινο της σελήνης μου " Δυνατοί, όμορφοι στίχοι με βάθος και νοηματική πληρότητα..... Συγχαρητήρια Ευαγγελία ! Καλωσόρισες στο Λογοτεχνικό κλαμπ και στην παρέα μας και σου εύχομαι καλή και δυνατή συνέχεια...... |
Ποίηση
|
Όντως... "Η ευτυχία Είναι η ανάμνηση τέτοιων Στιγμών. Και η ελπίδα είναι απλά Μια προσδοκία τους." Μου άρεσε πολύ. Πολύ κοντά πλέον στην ώριμη ποίηση..... |
Ποίηση
Δάχτυλα
|
Θα κάνουμε στο τέλος αυτό που κατηγορούσαμε κάποτε.... το να βάζουμε δηλαδή βαθμό χωρίς κανένα σχόλιο !....... και αυτό σε ωρισμένους - επαναλαμβάνω ωρισμένους και ελάχιστους συγγραφείς - δηλώνει ότι οι λέξεις, τα λόγια το μπλα-μπλα είναι τόσο σχετικά και άχρηστα μπροστά σε τέτοια δημιουργήματα - γιατί κατ' εμέ δεν είναι απλά ποιήματα αλλά Δημιουργήματα του γραπτού λόγου - Αντώνη λοιπόν μην σου κακοφανεί αν δεις σε μελοντικά (γραπτά γλυπτά σου) δεις λέω να έχω βάλει μόνο απλά ένα "νούμερο" ! Κι' αυτό τυπικά ελάχιστο εκ των πραγμάτων των Ιντερνετικών κατασκευαστών.....Αυτό δηλώνει απλά ότι όπως λέμε..... " Δεν υπάρχουν λόγια..... " Αυτά ! Τώρα αν γυρίσω πίσω και αγνοήσω προς στιγμή αυτά που προηγουμένως είπα...... Απλά θα πω μια λέξη. Υπέροχο ! ************************************************************************************* τώρα είμαι εγώ αυτός που δεν βρίσκει τα λόγια... όλη μου την αγάπη Νίκο... |
Διήγημα
Σικελικός εσπερινός (memini)
|
Εσύ γράφεις αλλά η πένα σου έχει τη δικιά της ανεξαρτησία και πολλές φορές σου μιλάει και ο διάλογος αυτός έχει άριστα αποτελέσματα, αφού κατορθώνεις στο τέλος όχι μόνο να σε υπακούσει να την οδηγήσεις εκεί που θέλεις αλλά στολίζει και όσα της υπαγορεύεις, βάζοντας την πινελιά της. Μπράβο Ηλία… Όντως όπως λέει και ο Αντώνης χαίρεται κάποιος να σε διαβάζει ! Και το μυστικό σου είναι ότι κρατάς πάντα αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως το τέλος ! « Μemini » και καλή συνέχεια φίλε…… I am sure about that!....... ************************************************************************************* Eυχαριστώ καλοί μου φίλοι για τα σχόλιά σας. Ήταν μια ιστορία που με στοίχειωνε αρκετές μέρες,ξεκινώντας από την ίδια την Ιθάκη που είχα πάει.Όταν άρχισα να την γράφω εδώ,την είχα ήδη τελειώσει μέσα στο μυαλό μου.Αλλά όπως είπε και ο Αντώνης αυτή η βιασύνη μου είχε σαν αποτέλεσμα κάποια βιαστικά σημεία. Ένα σημείο που με δυσκόλεψε πολύ ήταν και η τελική συνάντηση των δύο ηρώων,της Ιουλίας και του Ιωσήφ.Με δυσκόλεψε ο διάλογος που θα παρέθετα ανάμεσά τους.Έψαχνα να βρω τις σωστές λέξεις αλλά τελικά αποφάσισα ότι δεν πάρχουν οι κατάλληλες λέξεις για να δώσω αυτή την δυναμική της στιγμής της συνάντησης των 2 ψυχών.Έτσι απόφάσισα πως όσο λιγότερα λόγια,τόσο το καλύτερο..Δεν ξέρω μπορεί να το έκανα κι αυτό επειδή δεν έχω ακόμα αυτή την πείρα να χειρίζομαι τις λέξεις σε τόσο κομβικά σημεία. Σας ευχαριστώ και πάλι φιλικά Ηλίας |
Διήγημα
7
|
"..κάθε ύπαρξη στο σύμπαν είναι μια μοναδική σύνθεση, μια ανεπανάληπτη μουσική… η ταυτότητά σου… οι Μάγοι του Μεσαίωνα έλεγαν πως το εκατοστό όνομα, το αληθινό όνομα του Θεού είναι αυτή η σύνθεση που όποιος τη γνωρίζει και την παίξει σε ένα όργανο… ο Θεός θα εμφανιστεί με όλη Του την Δύναμη εμπρός του… ποιοι τρελοί το επιχείρησαν άραγε αυτό; Ποιος θα μπορούσε να χωρέσει το σύμπαν σε ένα μπουκάλι; Ίσως να μπορεί να χωρέσει όμως σ’ένα βιολί…’" Πιστεύω στην αλήθεια αυτών των λόγων που με βρίσκουν σύμφωνο...... Ένα ακόμα δυνατό κείμενο δοσμένο με μαεστρία..... Μπράβο Αντώνη ! *************************************************************************** σ'ευχαριστώ πολύ φίλε μου... να'σαι καλά... sailor |
Διήγημα
ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ
|
Σοφία αν και με μπέρδεψες που ενώ περίμενα τη συνέχεια, εσύ το δημοσίευσες όλο από την αρχή. Πες μας τι θες ; Να το κάνουμε 2 συνέχειες το κείμενό σου - έτσι όπως το ξεκίνησες, ή να διαγράψουμε το προηγούμενο και να το αφήσουμε εδώ ολοκληρωμένο, διορθώνοντας βέβαια το τίτλο. Εσύ θα αποφασίσεις. Τώρα κατακαλόκαιρο βρε παιδί μου και συ να ασχολείσαι με την λογοτεχνία..... αλήθεια πόσο χαίρομαι πραγματικά που υπάρχουν τέτοια μέλη σαν και σένα σ' αυτό τον χώρο ! Που αγαπούν την Λογοτεχνία το γράψιμο και ότι αυτό συνεπάγεται με ειλικρίνεια και αλήθεια.... Πως μπορώ να μην σε παινέσω γ' αυτό και μόνο ; Μπράβο σου Σοφία ! Μπράβο και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και καλή βέβαια συνέχεια στο γράψιμό σου...... *********************************************************************************** Ευχαριστώ για τα σχόλια σου, στο προηγούμενο (ουπς που άφησα μισό ) μου είχαν γράψει –επειδή οι συνέχειες είχαν μεγάλο κενό μεταξύ τους – ότι είχε ξεχαστεί η αρχή, έτσι αφού μου το επέτρεπε το μέγεθος του κειμένου σκέφτηκα να το δημοσιεύσω ολόκληρο. Αν είναι θα έλεγα να διαγραφεί το προηγούμενο και να μείνει αυτό ολοκληρωμένο. Καλό καλοκαίρι … Σοφία |
Ποίηση
|
Δεν πιστεύω ότι χρειάζονται λόγια..... μία λέξη αρκεί... Υπέροχο ! |
Ανένταχτο
| Στο κείμενο σου Ηλία συνάντησα πολλά και διαφορετικά ανθισμένα μονοπάτια, μα και δρόμους ανηφορικούς όσο και κατηφορικούς. Να σου πω, άρχισα να το διαβάζω άκεφα (περισσότερο λόγω ενός προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζω) και κατέληξα όταν το διάβασα να νιώσω καλύτερα και με δυνατές αναπνοές !... Το πιο σημαντικό, ότι ένιωσα την καρδιά του συγγραφέα να κτυπάει μέσα μου.... Μπράβο ! |
Ποίηση
|
" Εσύ να δώσεις στο γκρι μια απόχρωση γαλάζιου να δώσω εγώ στο σκοτάδι μια ρυτίδα από φως… " «Ο τρόπος που δίνεις έχει περισσότερη αξία από το ίδιο το δώρο.» Κορνήλιος Aπ' τα καλύτερα σου Αντώνη. Μπράβο ! |
Ποίηση
|
" Αυτή η ψυχή που ψάχνει τον προορισμό της που ταξιδεύει συνεχώς. Αυτή η ψυχή και ο δρόμος της... " Που εύχομαι να καταλήξει στην Ιθάκη σου.... |
Ποίηση
| Δημήτρη νομίζω στη δεύτερη στροφή και στον πρώτο στίχο «Κι ερχόσουν σαν ανατολή με ένα άσπρο άτι » θα ήταν καλύτερα, αντί « …με ένα άσπρο άτι » να έβαζες « πάνω σε άσπρο άτι » κατά τα άλλα πολύ καλό, ερωτικό, με όμορφo νόημα. Μπράβο ! |
Ποίηση
|
Τόσο μετράει το βάθος της χαράδρας η ηχώ που ξέχωρα καθίζει στα φτερά του αετού την πρωτανάσα ενός παιδιού και την σηκώνει ψηλά για να βρει μέγεθος να πέσει εκεί απότομα γλιστρώντας στο γραμμένο του γκρεμού των αετών το τέλος. Τέλος Τόσο απέχει απ’ τον παράδεισο ένα τέλος… |
| 559 results - showing 391 - 405 | « Previous 1 ... 24 25 26 27 28 29 30 ... 38 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
