Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 118 guests online

Who's Online

Έχουμε 885 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

**  3001-5000 Αναγνώστες  **

Logo  Page = Λογοτεχνική Σελίδα –  Κανόνες Χρήσης παρ. ...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
ΟΙΔΙΠΟΔΑΣ

Τόσο φως και εγώ να περπατάω τυφλός
σαν άλλος Οιδίποδας.
Και εσύ ζωή ,που μου υποσχόσουν
πως όλα ήταν δικά μου,
πώς τόσο  άσπλαχνα τώρα μου τα παίρνεις πίσω
και κατάντησα να πορεύομαι
φτωχός και κουρελιάρης , κάτω από τα άστρα,
χωρίς να έχω πού την κεφαλήν κλίναι;
Πού είναι το φως που έσχιζε την ημέρα,
ξυπνώντας την περηφάνια στα πανύψηλα βουνά ,
και το γαλάζιο στην πλάτη των κυμάτων;
Θεέ μου  , πως χάθηκαν όλα τόσο ξαφνικά
κι έπεσαν ξεδιάντροπα οι μάσκες;

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Της ηλιαχτίδας η ανέλπιστη χαρά

Θα σε ζητήσω μες στα σύννεφα

στάλα μικρή τ’ ονείρου,

και σαν θα πέφτεις απαλά

στου έρωτα τα τρεμάμενα κορμιά,

θ’ απλώνεσαι παντού στη γη την ξεραμένη.

Όπου υπάρχει πόνος και καρδιά φυλακισμένη,

στων πόθων τα πολυτάραχα ακρογιάλια…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κλειδί της χαμένης ευτυχίας

Άνοιξε το παράθυρο και πήρε μια βαθιά ανάσα. Το βλέμμα του πλανήθηκε για λίγο στα ψηλά, εκεί όπου ένα θολό σύννεφο έπαιρνε διάφορους σχηματισμούς, πριν διαλυθεί και φανεί πλέον ο ουρανός στο γαλανό του χρώμα. Ο δροσερός αέρας άγγιζε τα θεόρατα κτίρια, αφαιρώντας απ’ την επιφάνειά τους ό,τι βρώμικο και φθαρμένο ασχήμιζε την ατμόσφαιρα· τη σκόνη και τα αιωρούμενα σωματίδια. Απέναντι ξεχώριζαν τα διαμερίσματα σαν μικρά φωτεινά κουτάκια με τις εγκλωβισμένες ανθρώπινες φιγούρες σε ακατάπαυστη κίνηση.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Στα τζάμια του δειλινού
εκεί που σβήνουν οι γλάροι το πέταγμα τους
τα ρόδινα χείλη της φωτιάς
που βύζαξαν το κόκκινο από τα όνειρά μου,
όταν μύστης έγινες των ψίθυρων της αγάπης
και εγώ Αφροδίτη αναδυόμενη
μέσα από την θάλασσα των στίχων.
Και ήταν ο έρωτας το ξυπόλητο αγόρι
που έριχνε τα ζάρια στο απόμερο σοκάκι,
για να δει ποιός από τους δυο θα κερδίσει ,
όταν μέσα μας φύσηξε σαν γλυκόπνοο αεράκι
με την γλύκα των αηδονιών του Μάη
το τραγούδι της μούσας
όταν στεφάνια έπλεκε με τις λέξεις
τον έρωτα  για  να καλέσει κοντά της...

Βάσω  Μπρατάκη

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αιώνια  Αρραβωνιαστικιά

Θα σ’ αγκαλιάσω όπου και να ’σαι,

θα σε στολίσω με την Ανατολή

κάθε φορά που ο ήλιος βγαίνει να γελάσει

σε μια καρδιά που πάει ν’ αναστενάξει

μπρος στην απεραντοσύνη των βουνών.

Θ’ αγγίζω με το μετάξι των καινούργιων λουλουδιών

τα δροσοσταλαγμένα βλέφαρα

που έκρυψαν πόθους ανεξημέρωτους

και πάθη αλαφιασμένα στων φεγγαριών τις δίνες.

Στα μάτια σου θα σβήσω το παράπονο

στέλνοντας ούριους ανέμους

και μια γραμμή ανεμελιάς θ’ αρχίσω να ζωγραφίζω

με τα πινέλα της καρδιάς που χρώματα εφευρίσκουν.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: