στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

ΛΟΓΟ - PAGE

** 3001-5000 Αναγνώστες **

Logo Page = Λογοτεχνική Σελίδα – Κανόνες Χρήσης παρ. ...

The Death and the Art to live with Dance./ Ο Θανατος κ η Τεχνη να ζεις τη ζωη σου Χορευοντας

Written by κριστοφ January 15, 2013 Προβολές: 4936 Αγαπημένα

0.0

Osho: Yes, we celebrate death too.

«Οι σανιάσιν(μαθητες) μου γιορταζουν επισης κ το θανατο, διοτι για μενα ο θανατος είναι το ανωτερο σημειο της ζωης. Το κρεσεντο της ζωης. Ναι, γιορταζουμε τον θανατο, ενας νεος τροπος να κατευοδωνεις την ζωη που φευγει, γιορταζοντας τον θανατο.Οποτε πεθαινει καποιος, καποιος που γνωριζες, που εζησες μαζι του, που με καποιο τροπο εγινε κομματι σου, τοτε κατι μεσα σου πεθαινει επισης.Τη ζωη πρεπει να την ζησεις για να την γνωρισεις. Δωθηκε σε σενα για να την ζησεις, είναι ένα δωρο από την φυση σε σενα. Δεν είναι τιμωρια.Ειναι απλα ένα δωρο από την Υπαρξη για να το απολαυσεις κ καψε το κερι της ζωης σου κ από τις δυο ακρες του ταυτοχρονα. Ζησε οσο πιο εντονα μπορεις κ τοτε θα σου αποκαλυφθει ότι ο θανατος δεν είναι κατι για να το φοβασε. Λεω ότι ο θανατος γιορταζεται επειδη δεν υπαρχει θανατος. Ας γινει αυτό το αντιο ενας γιορταστικος χορός.Χορεψε οσο περοσσοτερο μπορεις. Απελευθερωσε ολη την ενεργεια σου ωστε να γινεις ολος ενας χορος.

Περισσότερα...

Όπως και τότε

Written by Nikos Stylianou January 15, 2013 Προβολές: 3847 Αγαπημένα

0.0

Βαθύ το χρώμα βύσσινο
θυμίζει στο βαθύ του
τούτο το τώρα δειλινό
Γενάρη παγωμένου
κι’ ίσως ταιριάζει να το πω
και τ’ άρωμα πικρό, βαρύ
κι΄ η γεύση να ‘ναι πόνος
όπως και τότε, στέκομαι
να ‘μαι και πάλι μόνος.

Περισσότερα...

Το κορίτσι που κατέκτησε τον κόσμο (παραμύθι)

Written by Στέλλα Παπουτσάκη January 14, 2013 Προβολές: 4667 Αγαπημένα

0.0

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια ηλιόλουστη, φωτεινή πολιτεία, ζούσαν τρεις αδελφές∙ η Πανωραία η ωραία, η Χάρις η χαριτωμένη και η Ευγενία η ευγενική. Η Πανωραία ήταν το πιο όμορφο κορίτσι της πολιτείας. Τα ξανθά της μαλλιά έπεφταν στους ώμους της σαν χρυσός ποταμός, τα μάτια της καθρέφτιζαν το γαλάζιο του ουρανού, τα δόντια της ήταν άσπρα σαν το γάλα και το δέρμα της βελούδινο σαν τα πέταλα του τριαντάφυλλου.

Η δεύτερη αδελφή, η Χάρις ήταν η πιο χαριτωμένη κοπέλα της πολιτείας. ΄Εμοιαζε με κύκνο, έτσι που ο λαιμός της ήταν ψηλός και καμαρωτός. Περπατούσε με ανάλαφρα, παιχνιδιάρικα βήματα σαν μπαλαρίνα και οι κινήσεις των χεριών της θύμιζαν το απαλό πέταγμα της πεταλούδας.

Η μικρότερη από τις αδελφές, η Ευγενία, ήταν ένα ασχημούλικο κορίτσι με γυαλιά και σιδεράκια στα δόντια. Είχε όμως τόσο καλούς τρόπους και τόσο ευγενική καρδιά, που το πρόσωπό της φωτιζόταν από ένα παράξενο, δυνατό φως. Η Ευγενία είχε να δώσει κάτι καλό σε όλους. Στα λουλούδια και στα ζώα ένα χάδι και λίγο νεράκι, στα πουλιά λίγα ψίχουλα και στους ανθρώπους μια καλή κουβέντα. Κι αν στην αρχή τα παιδιά την κορόιδευαν για τα σιδεράκια της, αυτή ήταν τόσο ευγενική μαζί τους, που στο τέλος έγιναν οι καλύτεροι φίλοι.

Περισσότερα...