στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

Ποίηση

Βλεποντας ενα βιτεακι στο logoclub.gr

Written by κριστοφ June 26, 2012 Προβολές: 4211 Αγαπημένα

0.0

Με συγκινησες.

…οπου κολυμπουσαν ψαρια ολων των χρωματων

κ οπου ολες οι αποχρωσεις του πρασινου λαμπυριζαν

διαρκως.

Θλιψη κ οργη ένα. Η αλλιως το Εγω.

Περισσότερα...

Γυναικα, χιονι,φεγγαρι, λουλουδια

Written by κριστοφ June 25, 2012 Προβολές: 3958 Αγαπημένα

0.0

Φιλησε τη κοπελα του με παθος. Ψηλα το φεγγαρι να

τους χαιρετα. Ολογιομο. Τα λουλουδια στο χερι της, να τα κρατα

από πισω της κ αυτος να την αγκαλιαζει κ να της κρατα τα δυο χερια

από πισω. Να ακουμπα τα λουλουδια.

Κ ολο αυτό σε μια βουνοκορφη. Καταχειμωνο,

-20 βαθμους σε μια βουνοκορφη.

Γυναικα! Κ το αιωνιο πραγμα. Ο ερωτας.

Θυμαμαι. Τωρα τα μαλλια μου εχουν..Τελοσπαντων.

Θυμαμαι που ξυπνησες το πρωι κ ηρθες διπλα μου, διπλα στο

τζακι. Ειχες ριξει μια κουβερτα με το σχημα λεοπαρδαλης πανω της.

Δεν ξερω γιατι, μου σηκωθηκε.

Κ μολις πριν μιση ωρα το καναμε.

Κ ηθελα να το ξανακανω. Ησουν μουναρα. Ακομα εισαι.

Κ σε πηρα στην αγκαλια μου, πανω στα μπρατσα μου κ βγηκαμε εξω

στο χιονι.

Απιθανα ειπες. Απιθανα ειπα. Κ το φεγγαρι καπου εκει πανω,

κ τα αγριοχορτα γυρω μας να πετανε το κεφαλακι τους πανω από

το χιονι.

Ησουν γκομεναρα. Ακομα εισαι.

στις γυναικες. Κριστοφ

Περισσότερα...

Στο μακρινό Γκουαντόγκ

Written by admin August 27, 2011 Προβολές: 4221 Αγαπημένα

0.0

Αχάραδα την ώρα π' αρχινά

να πλαταίνει το ξάγναντο

στο μακρινό Γκουαντόγκ

στην απέραντη Κίνα

Περισσότερα...

ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΚΚΟΣ ΑΜΜΟΥ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ

Written by admin 1 July 19, 2011 Προβολές: 4088 Αγαπημένα

0.0

Ἐξετάζω τὸ πρόσωπό μου στὸν καθρέπτη
Διακρίνω ἕνα τρίμμα στὸ μάτι μου
Τὸ ξεπλένω καί,
Ἡ τουαλέτα
Τὸ κτίριο
Ἡ γῆ κάτ’ ἀπ’ τὰ πόδια μου, ἐξαφανίζονται.

Περισσότερα...

Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ

Written by ΒΑΣΩ ΜΠΡΑΤΑΚΗ March 20, 2011 Προβολές: 2948 Αγαπημένα

0.0

Στα σκοτεινά νερά της νύχτας
κοπάδια από ασημένια ψάρια
τα άστρα που βιάστηκαν να σβήσουν
την ηχώ μιας διαβατάρας ημέρας
και απόμειναν τα λόγια σας
νωχελικά να ξεψυχούνε
στα ιδρωμένα σεντόνια
στα σκοτεινά δώματα του ύπνου,
όταν μαστροποί της νύχτας
χειροπόδαρα έδεναν την ημέρα.