Sub Menu

Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 187 guests online

Who's Online

Έχουμε 1234 επισκέπτες συνδεδεμένους

Δημιουργίες - Έργα Μελών

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Νημερτής Εκτύπωση PDF

Written by SAILOR     March 27, 2013     Προβολές: 3877     Αγαπημένα 0
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
 0.0
Νημερτής

Στους καιρούς αυτούς

της άχαρης και άσχημης ματιάς στο εφικτό

και το στενόχωρο ιδιωτικό

μας έχει μείνει ακόμη ένα περιθώριο φωτιάς

μας έχει απομείνει ακόμη ένα φρόνιμο ίσως

όχι πως θα μας μεγαλώσει την ανάσα

αλλά αισθάνομαι

πως το άγγιγμα φτωχαίνει από ενοχή

και βαθαίνει σε ρίγος

Περισσότερα...

Διαφθορά λέτε ; Εκτύπωση PDF

Written by Nikos Stylianou     March 12, 2013     Προβολές: 4199     Αγαπημένα 0
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
 0.0
Διαφθορά λέτε ;

Άντε να βρείτε τον δρόμο για την Ιθάκη
με τόσα χρόνια στην Μύκονο…
Τώρα μάλιστα που καταντήσατε
την Δημοκρατία σας
να βρωμάει δακρυγόνα
που όσο πάνε πια
κάνουνε τον κανόνα…


Περισσότερα...

Τι να σου φοβηθώ? Εκτύπωση PDF

Written by mesologitisa     March 03, 2013     Προβολές: 3691     Αγαπημένα 0
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
 0.0
Τι να σου φοβηθώ?
Άνοιξα την πύλη μου,
ελα μαζί μου!
κι ας κόβεται η ανάσα στα μισά του δρόμου
κι ας θολώνει η ματιά από απόγνωση
ελα μαζί μου!
όλοι φτιάξανε αντικλείδια για να μπουν,
εσένα σου άνοιξα...
δεν λυπάμαι πια...
νεκρός ο σπόρος σου,
στεγνά τα μάτια σου,
σφιχτά τα χείλη,
κομμένη γλώσσα,
χέρια νικημένα,
πόδια αδύναμα...
τι να σου φοβηθώ???

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ Εκτύπωση PDF

Written by ΜΠΡΑΤΑΚΗ ΒΑΣΩ     January 29, 2013     Προβολές: 4786     Αγαπημένα 0
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
 0.0
ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Σε βρήκα στα σύνορα της ημέρας με την νύχτα

και είχες στο βλέμμα σου την αντάρα των καιρών

διωγμένος από την ίδια σου την χώρα

και έναν φτωχό σκύλο να σε παίρνει στο κατόπι

τον μόνο σύντροφο που σου απόμεινε  γιατί έγιναν σκληροί οι άνθρωποι

και εύκολα πια ξεχνούνε

αυτούς που τους αγάπησαν κάποτε

καθώς  τις ζωές τους κατάντησαν

σαν ένα φεγγάρι κομμένο στα δύο

το ένα κομμάτι στο φως και το άλλο στο σκοτάδι

τόσο όμοιες με  τις ψυχές τους

γι΄αυτό και ξεχάστηκαν στα σταυροδρόμια του κόσμου

μην ξέροντας ποιό δρόμο θέλουν να πάρουν

και ας φωνάζουν οι εφτά αρχαίες κόρες

μέσα από το μνήμα των κορμιών τους

μπροστά τους πως είναι το μονοπάτι

αρκεί να μάθουν να βαδίζουν σαν τους τυφλούς ...

Βάσω  Μπρατάκη

Τα φαντάσματα του κάστρου Εκτύπωση PDF

Written by Στέλλα Παπουτσάκη     January 29, 2013     Προβολές: 3757     Αγαπημένα 0
Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
 0.0

Τις νύχτες με πανσέληνο

στα πέτρινα χαλάσματα

ξυπνούν από τον ύπνο τους

του κάστρου τα φαντάσματα.

Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: