Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 187 guests online

Who's Online

Έχουμε 1234 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ο  όφις οικουρός

Σχόλιο : Μία επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο του Ηρακλείου  στάθηκε η αφορμή για  να γεννηθεί στο μυαλό   μου η   ιδέα αυτού του ποιήματος . Το περίφημο ειδώλιο της Μινωικής Μεγάλης  Θεάς με τα  φίδια  στα χέρια του μ' έκανε να ψάξω το συμβολισμό  , να σταθώ  σε μιαν αντίληψη  ζωντανή μέσα στους καιρούς : το φίδι προστάτης  , ως αποτρεπτική δύναμη για κάθε  κακό που απειλεί τα σπίτια .Κι ύστερα ένα  πέρασμα από την προϊστορική εποχή των ιδεών  στη σύγχρονη .Το ίδιο φίδι από προστάτης καταραμένος .Η προστασία φόβος . Η  παράδοση  σβησμένο φανάρι στη συνείδηση .Και τα σπίτια που άλλοτε γεύονταν τις ανάσες των ανθρώπων , γεμάτα υποκρισία. Τόσο  εχθρικά προς τα φίδια ! Και πως εγώ έχω  την αίσθηση πως τελικά μόνον οι Βάκχες μπορούν να σταματήσουν αυτό το κατρακύλισμα στην πλήρη αναισθησία !

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
ΟΙΔΙΠΟΔΑΣ

Τόσο φως και εγώ να περπατάω τυφλός
σαν άλλος Οιδίποδας.
Και εσύ ζωή ,που μου υποσχόσουν
πως όλα ήταν δικά μου,
πώς τόσο  άσπλαχνα τώρα μου τα παίρνεις πίσω
και κατάντησα να πορεύομαι
φτωχός και κουρελιάρης , κάτω από τα άστρα,
χωρίς να έχω πού την κεφαλήν κλίναι;
Πού είναι το φως που έσχιζε την ημέρα,
ξυπνώντας την περηφάνια στα πανύψηλα βουνά ,
και το γαλάζιο στην πλάτη των κυμάτων;
Θεέ μου  , πως χάθηκαν όλα τόσο ξαφνικά
κι έπεσαν ξεδιάντροπα οι μάσκες;

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Της ηλιαχτίδας η ανέλπιστη χαρά

Θα σε ζητήσω μες στα σύννεφα

στάλα μικρή τ’ ονείρου,

και σαν θα πέφτεις απαλά

στου έρωτα τα τρεμάμενα κορμιά,

θ’ απλώνεσαι παντού στη γη την ξεραμένη.

Όπου υπάρχει πόνος και καρδιά φυλακισμένη,

στων πόθων τα πολυτάραχα ακρογιάλια…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Στα τζάμια του δειλινού
εκεί που σβήνουν οι γλάροι το πέταγμα τους
τα ρόδινα χείλη της φωτιάς
που βύζαξαν το κόκκινο από τα όνειρά μου,
όταν μύστης έγινες των ψίθυρων της αγάπης
και εγώ Αφροδίτη αναδυόμενη
μέσα από την θάλασσα των στίχων.
Και ήταν ο έρωτας το ξυπόλητο αγόρι
που έριχνε τα ζάρια στο απόμερο σοκάκι,
για να δει ποιός από τους δυο θα κερδίσει ,
όταν μέσα μας φύσηξε σαν γλυκόπνοο αεράκι
με την γλύκα των αηδονιών του Μάη
το τραγούδι της μούσας
όταν στεφάνια έπλεκε με τις λέξεις
τον έρωτα  για  να καλέσει κοντά της...

Βάσω  Μπρατάκη

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αιώνια  Αρραβωνιαστικιά

Θα σ’ αγκαλιάσω όπου και να ’σαι,

θα σε στολίσω με την Ανατολή

κάθε φορά που ο ήλιος βγαίνει να γελάσει

σε μια καρδιά που πάει ν’ αναστενάξει

μπρος στην απεραντοσύνη των βουνών.

Θ’ αγγίζω με το μετάξι των καινούργιων λουλουδιών

τα δροσοσταλαγμένα βλέφαρα

που έκρυψαν πόθους ανεξημέρωτους

και πάθη αλαφιασμένα στων φεγγαριών τις δίνες.

Στα μάτια σου θα σβήσω το παράπονο

στέλνοντας ούριους ανέμους

και μια γραμμή ανεμελιάς θ’ αρχίσω να ζωγραφίζω

με τα πινέλα της καρδιάς που χρώματα εφευρίσκουν.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: