Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (68) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (44) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (125) |
| Ποίηση (810) |
| 810 results - showing 761 - 770 | « Previous 1 ... 74 75 76 77 78 79 80 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Κατάλαβα ότι βρέχει, κάπως αργά,
Έριχνα λίγο νερό στο πρόσωπό μου, Αυτό πριν πέσει στην τρύπα, πριν χαθεί, Τυλίγεται σαν πετσέτα υγρή που ξεπλένει Τις έγνοιες και τις...
Διστάσαμε το μεσημέρι διστάσαμε το βράδυ ξυπνήσαμε στο σκοτάδι και κλείσαμε τα μάτια σαν ξημέρωσε.
Φεύγα όσο μπορείς.
Από μίζερους τοίχους αυτιών.
Σοβατίσματα προσώπων πλαστών.
Από σκιές καλογήρων τύψεων.
Από απομεινάρια σκελετών συνειδήσεων.
Φαρδύς ο ώμος του φθινοπώρουρολόι στην αξημέρωτη μελαγχολίαάλλαξε μεριά στον ήλιο στα αλογάκια που πέτρωσαν στα αλώνιατην στιγμή που μούσκευαν τα κορμιάανατριχιάζοντας στην αίσθηση της βροχής.
Μες στη φθινοπωρινή ανία,λαχταρούσα την χαρά,στης ζωής την τρικυμία,κολυμπώ στην συμφορά.
Αν απ' τα μάτια σου
δάκρυα κυλήσουν
σε κοχύλια θα τα κλείσω
να γίνουν μαργαριτάρια,
μέσα στην
απέραντη θάλασσα
θα τα κρύψω, να μην αγγίζουν
την ευαίσθητη ψυχή σου.
Ο,τι κι αν μου πεις εγώ πάντα θα γυρίζω πίσω στην άλλη μας φωνή στ’ άλλα φτερά που μας ταξίδευαν σ’ εκείνα τα τραγούδια που βούιζαν στους κροτάφους του...
Σα φλεγόμενη σκιά μοιάζει το πρόσωπό τηςσκιά απλή, ανθρώπινησπαρακτικά καθημερινή,τυφλή.
Πιο πολύ με τρόμαζε/αυτή η αναμονή/ενόςολέθρου/που ερχότανσιγά σιγά.../
Σάββατο βράδυ μοναχή
Γυρνάς στο σπίτι σαν τρελή
Τη μοναξιά σου πάλι κλαις
Σε κυνηγούν οι ενοχές
| 810 results - showing 761 - 770 | « Previous 1 ... 74 75 76 77 78 79 80 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
