Η ζωη εχει χιουμορ,

Ο Βεγγος να είναι πανω στη βεσπα κ να τρεχει του σκοτωμου κ

να ρωτα απελπισμενα καποιον οδηγο αυτοκινητου:

Ξερεις από βεσπα;

7.6 δις ανθρωποι πανω στη γη,

7.6 δις ηθοποιοι πανω στη σκηνη της γης.

Κ το εργο είναι τραγωδια;

Κωμωδια. Είναι κωμωδια.

Ανοιξα την πορτα του ποιηματος, «Φωτογραφια 1948» κ μπηκα μεσα. Βγηκα σκουπιζοντας τα δυο τρια δακρυα μου πανω στα ματια μου κ μεσα στη ψυχη μου.

Το ποιημα δεν μεταφραζεται. Νοιωθεται.

Δυο πορτες εχει η ζωη λεει κ ο Καζαντζιδης. Θα πρεπει μπαινοντας καπου(ποιημα, ερωτας,σεξ, ναος, σχεση, φιλία) να βγαινεις μεταφεροντας από κει 2-3 σταγονες νερο. Εχει καυσωνα κ εσυ μπαινεις εκει μεσα να δροσισεις τα χειλη σου με αυτές τις σταγονες. Θεικο. Δοκιμασε το, μεινε νηστικος 2-3 μερες κ μετα φαε. Η πρωτη μπουκια είναι ενας θεος. Θα σου μεινει για παντα αυτή η πρωτη γευση στο μυαλο, μεχρι το θανατο.

Φιλησε τη κοπελα του με παθος. Ψηλα το φεγγαρι να

τους χαιρετα. Ολογιομο. Τα λουλουδια στο χερι της, να τα κρατα

από πισω της κ αυτος να την αγκαλιαζει κ να της κρατα τα δυο χερια

από πισω. Να ακουμπα τα λουλουδια.

Κ ολο αυτό σε μια βουνοκορφη. Καταχειμωνο,

-20 βαθμους σε μια βουνοκορφη.

Γυναικα! Κ το αιωνιο πραγμα. Ο ερωτας.

Θυμαμαι. Τωρα τα μαλλια μου εχουν..Τελοσπαντων.

Θυμαμαι που ξυπνησες το πρωι κ ηρθες διπλα μου, διπλα στο

τζακι. Ειχες ριξει μια κουβερτα με το σχημα λεοπαρδαλης πανω της.

Δεν ξερω γιατι, μου σηκωθηκε.

Κ μολις πριν μιση ωρα το καναμε.

Κ ηθελα να το ξανακανω. Ησουν μουναρα. Ακομα εισαι.

Κ σε πηρα στην αγκαλια μου, πανω στα μπρατσα μου κ βγηκαμε εξω

στο χιονι.

Απιθανα ειπες. Απιθανα ειπα. Κ το φεγγαρι καπου εκει πανω,

κ τα αγριοχορτα γυρω μας να πετανε το κεφαλακι τους πανω από

το χιονι.

Ησουν γκομεναρα. Ακομα εισαι.

στις γυναικες. Κριστοφ

Ἐξετάζω τὸ πρόσωπό μου στὸν καθρέπτη
Διακρίνω ἕνα τρίμμα στὸ μάτι μου
Τὸ ξεπλένω καί,
Ἡ τουαλέτα
Τὸ κτίριο
Ἡ γῆ κάτ’ ἀπ’ τὰ πόδια μου, ἐξαφανίζονται.

πεταγμα νιφαδας ονειρου κριτικη
νικης θησαυρισμα οχλοβοης ανατολη
γραφης αναρμοστης και γλαφυρης
στροφης αναγνωσμα
ελεεινης

έτσι ξύπνησαν κι οι αναμνήσεις
από μυρωδιές γλυκιές
από γεύσεις νοσταλγικές

Στην επιγραφή του δρόμου μου

Διαβάζω «Οδός Τρέλλας».