«Αναγέννηση του Φοίνικα» Σύνθεση & Στίχοι: Νίκος Στυλιανού Είδος: Epic Orchestral & Chorus

Στα δύσκολα δεν λυγίζεις· χάνεσαι ή ξαναγεννιέσαι. Όπως ο Φοίνικας μέσα από τις στάχτες του, η επιλογή της υπέρβασης και του φωτός είναι πάντα δική σου.

«Αναγέννηση του Φοίνικα». Μια στιβαρή, δυναμική σύνθεση επικής ορχήστρας και χορωδίας, ντυμένη με ποιητικό λόγο και ατμοσφαιρικές εικόνες.

«Σηκώσου, ξανά, απ' τις στάχτες σου, μαχητής

Ακολούθησε το φως, νιώσε τη ζωή στον αέρα

Φοίνικας εσύ, το μέλλον σου δημιουργείς

Αναγέννηση, αθανασία, το πνεύμα σου λευτερώνεις…»

Νίκος Στυλιανού

Σημείωση : Πατήστε το γρανάζι (επάνω δεξιά) όταν ανοίξετε το Video  και επιλέξτε Ποιότητα = 1080 p  H.D. -- Ευχαριστώ.

Είναι της μοίρας γραφτό φαίνεται… μουρμούρισε.

« Καλημέρα. Πάλι ξημερώματα.. αυτό δεν είναι φυσιολογικό.. Λες και το κάνεις επίτηδες.. Και το μυστήριο είναι που δεν σε καταλαβαίνω.. Γιατί άραγε αυτή τη φορά μόνο ανδρική χορωδία ; Αφού ξέρεις ότι μ’ αυτούς τους Boys.. είναι δύσκολο να δουλέψει κανείς με το Μπούλινγκ που κάνουν… και φαίνονται μάλιστα να το ευχαριστιούνται μαζί μου !... Δεν ξέρω..

«Καλημέρα. Χαλάρωσε Κα Νεφέλη.. ή Λίτσα όπως θες.. να σε λέω, για να μη παρεξηγούμαστε πάλι. Πόσα χρόνια είσαι δασκάλα – προϊσταμένη στη χορωδία Λίτσα ; »

«Ε, τώρα.. 20 και βάλε..» μου απάντησε.

Σειρά Μελοποιημένων / Οπτικοποιημένων Ποιημάτων

Μελοποίηση & οπτικοποίηση του Ποιήματος «Όλοι παίρνουν τη σειρά τους..»

Όταν ο χρόνος στενεύει κι οι φίλοι χάνονται μακριά
κράτα το βλέμμα σου ίσιο, βρες τη φωτιά στην καρδιά

Κάθε πληγή κι ένα μάθημα
κάθε σιωπή μια αρχή…

Σ’ Ευχαριστώ που μπόρεσες να σταθείς εκεί που λύγιζα, να κρατήσεις μια μικρή φωτιά μέσα στη σιωπή που κατοικούσα…

Σ’ Ευχαριστώ που φώτισες το τίποτα… κι’ εκεί που δεν υπήρχε δρόμος άνοιξες Ουρανό…

Ν.Σ.

Στα μετόπισθεν του Ποτέ
βρήκα κρυμμένα τα πολλά
που έψαχνα στο Τώρα..
Κι’ όσο το βήμα ανέβαινε
στεγνό στην ανηφόρα
τόσο να φύγω φώναζαν
με έδιωχναν δεν χωρούσα
κι’ απλά τους ενοχλούσα..

( Ένα ποίημα για έναν άνθρωπο που είχε μόνο την καλοσύνη του για περιουσία.
Και για μια δικαίωση που άργησε, αλλά δεν χάθηκε.)

Η Δικαίωση

Φύσαγε πολύ στην προκυμαία,
κόντευε να σκίσει τη σημαία
στην παράγκα του Αντρέα,
στο γιαπί του κακομοίρη
με τα «πλούτη του Εμίρη».

Ο Άχαστος κι ο θυμωμένος, ο καημένος
πήγαν μια βόλτα και οι δυό
στο Σύνταγμα – πλατεία
για καφεδάκι μπας και βρουν εκεί κυρά Τασία
Τουρίστρια που ήθελε βίζα για την Περσία
της δώσουν ψηφοδέλτια
να πάρει τα μοιράσει
στους θυμωμένους Πέρσες
μπας κι έτσι αυτή τη φορά
πετύχουν τη διαφορά
έστω με μία ψήφο

Η Ψευδαίσθηση της Τύχης

ΝΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

** Σειρά Μελοποιημένων / Οπτικοποιημένων Ποιημάτων
www.logoclub.gr -ΑΙ

Και τελικά ο Πλουμιστός μεγάλος κόκορας μας
απόφαση την έλαβε και πήγε στη Πυθία
«Καλώς τον...»
«Γειάσου Θεία...»
«ποιος άνεμος εφύσηξε και σε έφερε κοντά μου ?
τόσο φουριόζος έφθασες και μπήκες στον οντά μου ?»

«Πρώτα την καλημέρα μου
θέλω φτιάξεις τη μέρα μου»