Στην αρχη του περασμενου αιωνα, το 1900, σφουγγαραδες βρηκαν ένα αρχαιο ναυαγιο στα παραλια των Αντικυθηρων. Αναμεσα στα ευρηματα, ενας μηχανισμος με γραναζια σαν ρολοι. Τον αστρολαβο των Αντικυθηρων. Ενα θαυμα της τοτε τεχνολογιας. Ηταν ελληνικο κατασκευασμα, αποτελεσμα του ποσο ψηλα ειχαν φτασει οι προγονοι μας. Σχεδον ακουμπησαν τον ουρανο. 2100 χρονια μετα την κατασκευη του, κ κοιταζοντας το σημερινο παρον, απλα σκυβουμε το κεφαλι από ντροπη. Αποδειξη ότι εκτος απο τεχνολογια πρεπει να διαθετεις κ καρδια. H τεχνολογια από μονη της δεν προαγει την εξελιξη του ανθρωπου. Σιγουρα προσφερει ανεσεις, αλλα δεν σε ανεβαζει πνευματικα. Η πνευματικοτητα είναι ένα μειγμα υλης κ καρδιας, γνωσης κ ψυχης, μια ενωση, ενας ερωτας του Ειμαι κ του Είναι. Τι ομορφη λεξη: Ειμαι,υπαρχω, αισθανομαι, Ειμαι. Ειμαι ενταγμενος μεσα στο Είναι. Κ Αυτό είναι ενταγμενο Μεσα μου.
Ο μηχανισμος είναι ένας υπολογιστης που προβλεπει την κινηση των πλανητων κ του ηλιου της σεληνης. Είναι σαν να εχεις στα χερια σου το ηλιακο συστημα, κ ο μηχανισμος λειτουργει αψογα με μεγαλη ακριβεια. Πιθανον είναι παιδι του Αρχιμηδη κ του μεγαλου αστρονομου Υπαρχου. Πολλες φορες οι θεοι βαριουνται κ θελουν μια αλλαγη, όπως εσυ θελεις μια αλλαγη στα επιπλα σου για να αλλαξει η διαθεση σου, ετσι κ οι Θεοι θελουν αλλαγες κ όταν ξερεις ότι εισαι αθανατος κ παντα θα ζεις κ όλα σου ερχονται βολικα επειδη εισαι θεος, βαριεσαι περισσοτερο, γιατι τιποτε δεν είναι απροβλετο, δεν υπαρχουν εκπληξεις στον κοσμο των θεων. Βαριουνται. Για παραδειγμα ο Διας, βλεπει μια ομορφη θεά που αμεσως κτυπα η καρδια του κ θελει να την κατακτησει. Την κατακτα με διαφορα γλυκολογα κ αμεσως ξερει την καταληξη. Η καταληξη είναι ότι θα την βαρεθει. Ξερει ότι όλα είναι ένας κυκλος. Ειναι όλα προβλεψιμα, κυκλικα. Η εκπληξη ειναι στοιχειο ανθρωπινο, η ζωη είναι γεματη εκπληξεις κ απροοπτα κ κανείς εδώ περα δεν μπορει να προβλεψει τιποτε.
Λοιπον οι θεοι βαριουνται αφανταστα εκει πανω. Το μονο που τους μενει είναι να παιξουν λιγο με τον ανθρωπο κατω στη γη. Ετσι, που κ που, ανοιγουν το θησαυροφυλακιο των γνωσεων κ τες δινουν στους ανθρωπους ,σε αντιπροσωπους τους. Οι αντιπροσωποι τους είναι κ αυτοι θνητοι σαν εμας. Όμως στη πορεια της ζωης τους, αποκτουν τοσο μεγαλη γνωση που γινονται κ οι ιδιοι θεοι. Αυτοι οι θεοι, που εγιναν θεοι κ που δεν ηταν, εχουν κατι που δεν εχουν οι αυτου κάθε αυτου θεοι. Ο ενας γεννηθηκε θεος κ ο άλλος εγινε στην πορεια της ζωης του. Ξεκινησε από θνητος κ εγινε θεος, γνωριζουν κ τον θανατο κ την ζωη κ την αθανασια. Ολοι οι σπουδαιοι ανθρωποι αυτου του κοσμου, εχουν κατι που δεν εχουν οι θεοι εκει πανω. Γνωριζουν, νιωθουν το ενιαιο της υπαρξης. Οι θεοι εκει πανω δεν το γνωριζουν αυτό γιατι κανουν διαχωρισμο. Εμεις κ αυτοι, λενε. Οι δικοι μας θεοι, οι θεοι που ηταν θνητοι κ εγιναν θεοι, δεν κανουν κανενα διαχωρισμο, όταν λενε Εμεις, εννοουν τα Παντα.
Εδώ πανω στη γη, που ο θανατος υπαρχει μεσα στην μεγαλυτερη αναλογια,
Οι δικοι μας θεοι εμπερικλειουν κ τον θανατο σαν τροπο υπαρξης,
Κ το ονομαζουν ανανεωση. Πεθαινει το παλιο κ γενιεται το νέο.
Παρακολουθουσα μια διαλεξη του σπουδαιου καθηγητη Ξενοφωντα Μουσα σχετικα με τον μηχανισμο Αντικυθηρων. Ο σπουδαιος καθηγητης συμμετειχε σε μια ομαδα για την διαλευκανση του μυστηριου του μηχανισμου των Αντικυθηρων. Μιλουσε απλα, κατανοητα, χωρις καθολου επαρση, μιλουσε για να μοιραστει κατι μαζι μας. Βρηκε κατι κ θελει να σου το μεταδωσει. Ψαχουλεψε κατι κατω από το νερο, ένα κοχυλι, χρωματιστες πετρες κ εκστασιασμενος θελει να σου τα δειξει. Έναν σκουριασμενο Αστρολαβο με κρυμμενα μυστικα. 2000 χρονια μεσα στο νερο κ περιμενε υπομονετικα να βγει στο φως, να μιλησει. Δεν είναι τοσο ο μηχανισμος σαν μηχανισμος. Μπορουν τα σημερινα κομπιουτερ να το κανουν πολύ καλυτερα. Είναι μια φιλοσοφια ζωης. Αυτος ο αστρολαβος επαιξε λιγο με τα αστρα, σαν μια παρτιδα σκακι. Ο αγωνας δεν εληξε ουτε με νικη ουτε με ηττα. Ουτε καν ισοπαλια. Ανοιξε ο ανθρωπος τα χαρτια του, τα ανοιξαν κ τα αστρα κ συνεβηκε κατι το εντελως απροοπτο, που συμβαινει μονο μια φορα κάθε τοσο. Βγηκαν από τον αγωνα κ οι δυο κερδισμενοι.
Κοιταζοντας τον μηχανισμο των Αντικυθηρων σε πιανει δεος. Ανθρωποι αναμεμειγμενοι με θεους. Κ το αποτελεσμα ενα μειγμα που είναι ανωτερο κ από τα δυο. Ονομαζεται Ευφυια. Η ενωση της καρδια με τον νου. Η ενωση της υλης με το αυλο, η ενωση του θανατου με την αθανασια.
Πολλες φορες η εξελιξη του Ανθρωπου σταματα. Η σημερινη εποχη είναι μια τετοια εποχη, στασιμοτητας, δεν κουνιεται φυλλο, εντελως απνοια. Είναι εκει όμως! Η Ευφυια είναι εκει κ περιμενει υπομονετικα. Περιμενει.
1900 μΧ, σφουγγαραδες από την Συμη,εχουν καταδυθει εξω από τα Αντικυθηρα. Φερνουν στη επιφανεια αντι για σφουγγαρια, ένα χαλκινο χερι ενός αγαλματος κ μετα απο λιγο έναν μηχανισμο. Περιμενε υπομονετικα μεσα στο υγρο στοιχειο για 2000 χρονια. Υπηρχε φτωχεια στην Ελλαδα, πολύ φτωχεια, θα μπορουσαν να τα πουλησουν. Δεν τα πουλησαν, ειδοποιησαν τις αρχες. Προσφερθηκαν κ βοηθησαν στην ανελκυση του υπολοιπου θησαυρου. Ενας σφουγγαρας πεθανε από την νοσο των δυτων κ αλλοι δυο εμειναν παραλυτοι. Η πρωτη εναλια ανασκαφη στον κοσμο ηταν γεγονος,
μια παρτιδα σκακι ανθρωπου με φυση.Το παιχνιδι συνεχιζεται.
Ειχε βουτηξει εδώ κ ωρα για σφουγγαρια. Ακουγονταν στον σωληνα αερισμου η βαρια αναπνοη του. Εξω από το νερο εμεις περιμεναμε υπομονετικα. Ένας γλαρος βουτηξε κ επιασε ένα ψαρι. Αναψαμε τσιγαρο. Τιποτα δεν συνεβαινε εκει εξω. Ακομα κ ο αρπακτικος γλαρος ηταν κατι το δεδομενο,
Εκανε σημα να ανεβει. Αρχισαμε να τον ανεβαζουμε πανω. Φανηκε πρωτα ένα χαλκινο σκουριασμενο χερι, που γυριζε αργα σαν ρουλετα, πανω απο την θαλσασσα, που κανει τες τελευταιες στροφες μεχρι να σταματησει. Στο άλλο χερι κραταγε κατι παραξενο,κατι σαν ρολοι σκουριασμενο με πολλα γραναζια. Τα αφησαμε με προσοχη πανω στο ξυλινο καταστρωμα, εκει που αφηναμε τα ψαρια κ τα σφουγγαρια κ αρχισαμε να τα κοιταζουμε σαν χάνοι. Κ το πιο αστειο, ο ηλιος επαιξε λιγο μαζι μας, ριχνοντας τις ακτινες του πανω στο παραξενο αρχαιο μηχανημα, αφησε να εμφανιστουν κατι χαρακτηρες. Ελληνικα αρχαια γραμματα, χαραγμενα πανω του. Γονατισαμε να δουμε καλυτερα,
Που εμοιαζε σαν να θελαμε να προσευχηθουμε. Κ αυτό, για να μας κανει πλακα, γλυστρα στο καταστρωμα κ παει κ ακουμπα το χαλκινο χερι. Ειναι το χαλκινο χερι του περιφημου αγαλματος του Εφηβου των Αντικυθηρων. Παριστα τον Περσεα να εχει στο χερι του, το κομμενο κεφαλι της Μεδουσας. Αλλοι λενε ότι είναι ο Παρις κ προσφερει το μηλο στη θεα Αφροδιτη. Ειναι ενας μυθος «Το μηλον της εριδος». Η Ηρα, η Αθηνα κ η Αφροδιτη πηγαν σε καλλιστεια για το ποια είναι η ομορφοτερη θεα. Για να επηρεασουν τον κριτη, τον Παρι,πριγκηπα της Τροιας, του προσφερουν δελεαστικα δωρα. Η Ηρα του προσφερει πλουτη κ εξουσια, η Αθηνα σοφια, δοξα κ νικες σε μαχες κ η Αφροδιτη να κανει δικια του την ομορφοτερη θνητη γυναικα. Την Ελενη. Εκλεψε την καρδια της κ εγινε ο τρωικος πολεμος.
Ενα σκαφανδρο, διπλα του ένα χαλκινο χερι, κ παραδιπλα τα αστρα του κοσμου ολου, μαζεμενα όλα μεσα σενα μηχανημα. Σηκωσαμε πανια κ τραβηξαμε κατά την στερια.
η ιστορια είναι αφιερωμενη στους σφουγγαραδες της Συμης







στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.






