Χάθηκα , μέσα στης πόλης τον καμβά
Σαν μια κουκίδα στης ζώγραφιάς την άκρη
Σ’ έψαξα , μα δεν σε βρήκα πουθενά
με μιας να βάλεις την ζωή μου σε μια τάξη
Μόνος , μ’ ένα ατελείωτο γιατί
Παλεύω να λυτρώσω την ψυχή μου
Κλείσανε , οι πληγές μου στο κορμί
Μα η φυγή σκορπά την ύπαρξη μου
Κουράστηκα , να περιμένω την αυγή
Τον ήλιο στην ψυχή μου να χαράξει
Το ξέρω πως βουλιάζει το σκαρί
Στα σωθικά του τα νερά σαν μπάζει
Έλα , ξανά με πόνο στο ζητώ
Το ξέρω πως σε έδιωξαν τα λάθη
Όμως εγώ ακόμα σ’ αγαπώ
Μετάνιωσα και σ’ έχω τόσο πια ανάγκη

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 






