Η ζωη εχει χιουμορ,

Ο Βεγγος να είναι πανω στη βεσπα κ να τρεχει του σκοτωμου κ

να ρωτα απελπισμενα καποιον οδηγο αυτοκινητου:

Ξερεις από βεσπα;

7.6 δις ανθρωποι πανω στη γη,

7.6 δις ηθοποιοι πανω στη σκηνη της γης.

Κ το εργο είναι τραγωδια;

Κωμωδια. Είναι κωμωδια.

Το παιδικό μυθιστόρημα αυτό εξιστορεί τις γοητευτικές εμπειρίες και περιπέτειες δύο παιδιών· του εντεκάχρονου Πέτρου που έχει κλίση στις κατασκευές, στις εφευρέσεις και γενικά στην τεχνολογία και της γλυκιάς Ελενίτσας, της ευαίσθητης γειτονοπούλας του. Και οι δύο μαζί «κλέβουν» το μυστικό της μηχανούπολης, ένα παλιό μαχητικό αεροπλάνο που ονομάζεται γέρο Τομ. Ο Πέτρος καταφέρνει να πιλοτάρει το αεροπλάνο μέχρι να φτάσουν σ’ ένα άγνωστο νησί, στο «Νησί της Ελπίδας» που βρίσκεται στο Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Το νησί κατοικείται από τους ιθαγενείς της φυλής «Καμόα», οι οποίοι αν και επιφυλακτικοί στην αρχή, καλωσορίζουν τα δύο παιδιά και τα εμπιστεύονται, γιατί πιστεύουν σε μια άγραφη παράδοση πως τα παιδιά είναι εκείνοι οι ξένοι που περιμένουν, οι πρώτοι που πάτησαν το πόδι τους εκεί μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, και θα οδηγήσουν το νησί τους πάλι πίσω στη χερσόνησο από την οποία είχε αποκοπεί, ύστερα από έναν προϊστορικό κατακλυσμό.

Λεξεις.

Ημουν πανω στο καραβι. Ο καιρος ηταν πολύ καλος. Η θαλασσα με τα κυματακια της. Ημουν μεσα στο πηλοτηριο με τον καπετανιο. Σε μια μερια μια φωτογραφια του Νικου Καββαδια. Την κοιταξα. Με ειδε ο καπετανιος που την κοιταζα κ μου ειπε:

-Ο Νικος Καββαδιας. Μεγαλος ποιητης.

Ναι, ειπα. Κ συμφωνησα. Μεγαλος ποιητης. Κ ο Μικρουτσικος που μελοποιησε τα τραγουδια του. Σπουδαια μουσικη, σπουδαια ποιηση. Ο αγαπημενος μου δισκος: Γραμμες οριζοντων.Θανος Μικρουτσικος, Νικος Καββαδιας.

Οι λεξεις είναι τα κυματα στη θαλασσα.

βλεπω το βιντερακι «Μικρες χαρες» κ θελω να γραψω κατι. Δεν ξερω τι με εχει πιασει, αλλα όταν βλεπω κατι που μου αρεσει, θελω να γραψω κατι. Ισως είναι εσωτερικη αναγκη. Ισως όμως είναι κ το εγω που λεει:Ει, εισαι σημαντικος, γραψε κατι, να μεινει το ονομα σου στην ιστορια, να σε δοξαζουν ολοι.

Τα νεκροταφεια είναι γεματα με σημαντικους τυπους,

κ εδώ περα, σε αυτή τη ζωη,αρχηγος είναι ο θανατος,

κ όχι ο Σαμαρας κ το διευθυντηριο της Ευρωπης,

ουτε καν ο Ομπαμα,

Εδώ θελω να σου πω στο αυτι ότι εισαι πιο σημαντικος από αυτους.

Αυτοι κ οι επομενοι κ οι πρωην. Ανδρεικελα.

♦ Λυσσαλέος άνεμος, της βόρειας κατευθύν­σεως απροσδόκητο επίφθεγμα, να σέρνει το παράλογο στα κύματα, να κωμοδιογραφεί τους περιπατητές στις αποβάθρες.

♦ Επισκέπτες παρηκμασμένης προελεύσεως, προσδιορισμένοι λουόμενοι της οφθαλμοπλανίας, αποβιβάζονται συσκευασμένοι για τη μεγά­λη εορτή των θερμών ημερών. Μαριονέτες κρε­μασμένες στις διαθέσεις της τραμουντάνας, έκ­πληκτοι θεατές των αλλοπρόσαλλων συνθηκών του καιρού, χαμηλά βαρομετρικά της ανεμελι­άς, παντέρημοι καλοκαιρινοί χαζοχαρούμενοι, κουνούν χέρια και πόδια αφημένοι στην ορμή του αγέρα, ο οποίος χαριεντίζεται με τη βαρυδαιμονία των επιτηδευμένων καταστάσεων.

Ανοιξα την πορτα του ποιηματος, «Φωτογραφια 1948» κ μπηκα μεσα. Βγηκα σκουπιζοντας τα δυο τρια δακρυα μου πανω στα ματια μου κ μεσα στη ψυχη μου.

Το ποιημα δεν μεταφραζεται. Νοιωθεται.

Δυο πορτες εχει η ζωη λεει κ ο Καζαντζιδης. Θα πρεπει μπαινοντας καπου(ποιημα, ερωτας,σεξ, ναος, σχεση, φιλία) να βγαινεις μεταφεροντας από κει 2-3 σταγονες νερο. Εχει καυσωνα κ εσυ μπαινεις εκει μεσα να δροσισεις τα χειλη σου με αυτές τις σταγονες. Θεικο. Δοκιμασε το, μεινε νηστικος 2-3 μερες κ μετα φαε. Η πρωτη μπουκια είναι ενας θεος. Θα σου μεινει για παντα αυτή η πρωτη γευση στο μυαλο, μεχρι το θανατο.

Μικρη επαναληψη των προηγουμενων 4ρων φοβερων μοναδικων επεισοδιων. Ένα μαυρο συννεφο πλανιεται πανω από την Ευρωπη κ ολοι οι δεικτες εχουν πεσει στο μηδεν κ υπο το μηδεν. Πιασαμε πατο. Σαν να κ ολο αυτό το μηχανημα που λεγεται Ευρωπη, αρχισε να πετα τα ελατηρια του δεξια κ αριστερα, να εχει κτυπησει μπιελα, να τριζει σαν σιδερενιο γεροντικο νυφικο κρεβατι.

Ευρωπη. Ναι, ηταν καποτε στις δοξες της. Τωρα εχει γερασει. Οι πολιτισμοι είναι όπως οι ανθρωποι. Γερνουν κ πεθαινουν. Ο σφυγμος της κανει το τελευταιο της κατοσταρι. Κατοσταρι; Ναι. Φαντασου ένα γερο 100 χρονων να τρεχει για να τερματισει κ να κοψη το νημα. Εμπρος. Ετοιμοι;

-Λαβετε θεσεις. Ετοιμοι, Μπαμ, φυγαμε!