στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Κάλαρε δίχτυα, βόρεια της νήσου Θοδωρού
με λεία μπουκανάρες κατηγορίας φτερού
η θάλασσα τον έφτυνε με τρόπο άδικο
γι’ αυτό, έριχνε άγκυρα στο τσιπουράδικο.
Μ’ ένα μπουκέτο μόρτες, καραβόσκυλους πιστούς
τα ’πινε, ξετρυπώνοντας χοχλιούς μπουμπουριστούς
κι όσα φουντάρουν, στο Κρητικό, παραγαδάκια
τόσα, ο βαρελόφρων, άδειαζε καραφάκια.
Μια Τρίτη και φαρμακερή, χτύπησε μπουγάτσα
σάλπαρε, τα δίχτυα να σηκώσει με μπουνάτσα
κι ώσπου να φτάσει στο φλασκί πάνω στην ξέρα
μούτρωσε το στερέωμα κι έβαλε αέρα.
Σκίστηκαν αίφνης τα νερά, να σου μια γοργόνα
φτυστή η πεθερούλα του, η κυρά Παγώνα
ο κάπτεν τα ’χασε, σκόνταψε στο παλαμάρι
χόρεψε βαλς η βάρκα, κόντεψε να μπατάρει.
Το βλέμμα του, σαϊτα, σημάδεψε τα στήθια
όμως βρήκε ασπίδα, σ’ ένα σουτιέν με φύκια.
Ανάθεμα τη γκίνια, βλαστήμησε ο Σάκης
οι αρχιγκαντέμηδες, εγώ κι ο Μητσοτάκης!
Στη φράντζα της, τσιμπίδι, έστεκε καραβίδα
η ουρά, με λέπια στρας, μοντέλο συναγρίδα
κι αν πεις για κόσμημα βαρύ, τύφλα στις κυρίες∙
φόραγε σκουλαρίκια, τσίλικους αστερίες
στο λαιμό μοστράριζε γιορντάνι με κοράλλι
κι ένας τσίφτης κοκοβιός, της κρέμονταν στ’ οφάλι.
Τις γκόμενες ο Σάκης είχε για παλαβιάρες
μα οι γοργόνες του γιαλού βγήκαν πιο τρελιάρες.
Του χαμογέλασε στραβά, το ύφος της βαρύ
αστράψανε τα δόντια της σα λάμπες του γρι γρι
τίναξε φυκιάδα, το μπούστο ν’ αναδείξει
και του ’σκασε το μυστικό, πριν ξαναβουτήξει.
«Στιγμή μην το παιδεύεις, ντουγρού για το λιμάνι∙
παράτησε τα δίχτυα κι αμόλα μάνι μάνι!
Τα πήρε ο κωλόκαιρος, έρχεται μπουρίνι
του Ποσειδώνα το τσαρδί, θερινό θα γίνει!
Στης γαλανής τη στράτα, άμα κρατάς τιμόνι
να πίνεις γαλατάκι, ή τσάι με λεμόνι∙
κατά τ’ άλλα Σάκη, εγώ είμαι οπτασία
ούζου παρενέργεια, μη δίνεις σημασία!».
