Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 250 guests online

Who's Online

Έχουμε 1315 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Σε εσφιξα στην αγκαλια μου κ σου ειπα σ αγαπω,

μου ειπες κ συ το ιδιο.

Αφεθηκαμε κ οι δυο στη αγκαλια του φεγγαριου,

με τα ποδια μας να τα βρεχει το κυμα απαλα.

Ξαφνικα όμως ένα κυμα μεγαλο μας μουσκεψε μεχρι

πανω.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κάλεσμα της παράνοιας(μέρος 8ο)

Σωριασμένος στο πάτωμα, ανήμπορος να κινηθεί, κοιτούσε την πόρτα να τραντάζεται. Αμπαρωμένη όπως ήταν θα καθυστερούσε τα τέρατα για καμπόση ώρα. Στο τέλος όμως θα υποχωρούσε. Αυτό ήταν αναπόφευκτο. Κοίταξε την κοπέλα που ήταν δίπλα του και αναθάρρησε. Θα έκανε ότι μπορούσε για να τη προστατέψει.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κάλεσμα της παράνοιας(μέρος 7ο)

Η νύχτα έμοιαζε ατελείωτη. Όλη η πόλη είχε τυλιχτεί στο σκοτάδι, ένα μαύρο μανδύα που δεν έλεγε να βγάλει από πάνω της. Δεν ήταν φυσιολογικό, μέσα Μαΐου, να μην έχει ανατείλει ο ήλιος εφτά η ώρα το πρωί. Αλλά αυτήν την ημέρα τίποτα δεν ήταν φυσιολογικό. Ακόμη και το φεγγάρι, ύμνος κάθε μεγάλου ποιητή, είχε σταματήσει να κάνει την περιοδική του περιστροφή γύρω από τη γη. Είχε μείνει εκεί, στην ίδια θέση, από την αρχή της βραδιάς, αιματοβαμμένο.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κάλεσμα της παράνοιας(μέρος 6ο)

-6-   Η πόρτα έδωσε χώρο σε έναν διάδρομο που από δεξιά είχε μια σειρά από παράθυρα ενώ από αριστερά είχε τους θαλάμους των ασθενών. Προς μεγάλη ανακούφιση του Νίκου κανένα από τα παράθυρα δεν φαινόταν να ήταν σπασμένα και στα πρώτα δωμάτια δεν παρατήρησε κανένα ίχνος αίματος ή πάλης. Το ψιθύρισμα που άκουγε ολοένα και δυνατότερα φαινόταν να έρχεται από ένα θάλαμο στη μέση του διαδρόμου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κάλεσμα της παράνοιας(μέρος 5ο)

(5)  Ένα πεσμένο αναπηρικό καροτσάκι κείτονταν στην είσοδο του νοσοκομείου, προκαλώντας την αυτόματη γυάλινη πόρτα να ανοιγοκλείνει ασταμάτητα. Σίγουρα το νοσοκομείο δεν ήταν σε εφημερία, αλλά αυτό δεν δικαιολογούσε την παντελή έλλειψη προσωπικού και ασθενών. Η υποδοχή ήταν έρημη και οι πρώτοι θάλαμοι που αντίκρισε ο Νίκος ήταν επίσης άδειοι καθώς έκανε τα πρώτα του βήματα μέσα στο εγκαταλελειμμένο νοσοκομείο. Ένιωσε άβολα.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: