στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Πρωι. Ανοιξε το laptop του κ πατησε logoclub.gr. Eμφανιστηκε η λογοτεχνικη ιστοσελιδα.
Ηθελε να δει το ονομα «Πιερ Παολο Παζολινι» κατω από το ομορφο βιντεακι « Sunrise to Sunsets». Κ ναι ηταν εκει. Ειχε στειλει μια ιστοριουλα για τον Πιερ Παολο Παζολινι εμπνευσμενο από το βιντεακι “Sunrise to Sunsets” κ τωρα ηταν εκει. Κατω από το απιθανο βιντεακι, με εντονα γραμματα: Πιερ Παολο Παζολινι.
Συγκινηθηκε. Σχεδον εκλαψε. Εκλαψε.
Εξω από το παραθυρο τα πουλια να κελαηδουν. Του ηρθε αυθορμητα ένα ευχαριστω. Ειπε ένα ευχαριστω από μεσα του. Τα δικα μου ευχαριστω είναι ένα απαλο αραχνουφαντο ρουχο που σκεπαζει τα παντα. Καλα κ κακα, ομορφα κ ασχημα. Σκεπαζει με την ιδια θαλπωρη την αγαπη κ το μισος. Γιατι όλα τα πραγματα είναι ένα. Ειμαι ενας Χριστός, πανω στο σταυρο, που δινει αφεση αμαρτιων σε ολους.
-Κυριε συγχωρας τους, δεν ξερουν τη κανουν.
Κοιταξτε σκηνικο:
Ο Χριστός (όχι εγω) πανω στο σταυρο, αναμεσα σε δυο ληστες, να συνομιλει με τον ένα ληστη κ να του λεει ότι από αυτή τη στιγμη είναι στον παραδεισο μαζι του. Κ κατω ο οχλος, ως συνηθως απροσωπος.
Ο ανθρωπινος οχλος, το κοπαδι, το πληθος.
Ο οχλος αποτελειται από μοναδες. 10, 20, 30, 1000 μοναδες κανουν ένα πληθος. Λεγοντας πληθος παυει να λειτουργει η μοναδα. Λεγοντας μοναδα παυει να λειτουργει το πληθος. Τα πραγματα στον κοσμο ξεκινουν από τις μοναδες. 92 χημικα στοιχεια είναι ολος κ ολος ο κοσμος κ εξ αυτων απαραιτητα για τη ζωη μονο τα 27. Ανθρακας, υδρογονο, οξυγονο κλπ.
Κ δε λεει ποτε ο ανθρακας «ξερεις, εγω ειμαι ο καλυτερος».
Όμως λενε:
Ζητω εγω ο ανθρακας.
Ζητω εγω το υδρογονο
Ζητω εγω το οξυγονο.
Κ κατω η μιση κερκιδα πληθος φωναζει «Ολε νικησαμε»(μολις εβγαλε γκολ η ομαδα τους)
Κ οι υπολοιποι μισοι της κερκιδας: «Ολε ηττηθηκαμε».
Τα μεγαφωνα του σταδιου φωναζουν: « Μετα τον αγωνα οι παικτες να ρθουν να παραλαβουν το μισθο τους».
Μιλω παντα για τις μοναδες, γιατι ο οχλος, το πληθος, είναι απροσωπο, ανυπαρκτο, αερας κοπανιστος.
Ζητω εγω. Ο Κριστοφ.
Ας παει να κουρευεται το πληθος. Αρνια, πεθαμενοι, σταυροι νεκροταφειων με ποδια,
ψηφοδελτια μεσα σε καλπη.
Το πληθος. Μηδεν από μηδεν μηδεν. Μηδεν.
Όμως ξεχαστηκα. Σημερα ηθελα να δωσω ευχαριστιες σε ολους. Ευχαριστω στο site logoclub.gr που με φιλοξενει. Ευχαριστω αυτους που με διαβαζουν κ ευχαριστω κ αυτους που δεν με διαβαζουν. Ευχαριστω το σωμα μου, του ειμαι απεραντα ευγνωμων. Ευχαριστω ότι με με περιβαλλει, κοντινο κ μακρυνο. Ευχαριστω που ζω, που υπαρχω, που αναπνεω. Υποβαλλω τα σεβη μου, σε αγαπω Συμπαν, Θαλασσα μου.
