στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Η βαρβαροτητα εχει μιαν οντοτητα. Ειναι ενα υπαρκτο προσωπο κ ζει μεσα στις ανθρωπινες κοινωνιες, τρεφεται απο το ανθρωπινο μυαλο. Θα μπορουσες να σταθεις στην μεση του κοσμου, να ανοιξεις τα χερια σου, να κοιταξεις τον ουρανο κ να τον παρακαλεσεις να απαλλαγεις απο δαυτην, αλλα ειναι ματαιος κοπος,
θα μπορουσε να βαλεις τον σταυρο σου,
να γραψεις ενα ποιημα,
να γυρισεις μια ταινια για αυτην,
ολα αυτα ειναι ματαιος κοπος. Εχει στρογγυλοκαθησει στο μυαλο για τα καλα.
Θα μπορουσες να την δελεασεις, για να βγει εξω,με ενα κοκκαλο, αλλα ειναι κ αυτο ματαιος κοπος.
Εχει μουλαρωσει, πεισματικα ακουνητη μεσα στο μυαλο μας.
Ειμαστε ολοι υπευθυνοι. Ακομα κ ο δικαστης κρυβει μεσα του εναν βαρβαρο. Επονοματι της ηθικης γινονται τα πιο φρικαλεα εγκληματα. Στην πραγματικοτητα η μιζερια του κοσμου μας ειναι αυτη η μαχη εναντια στην βαρβαροτητα.
Η Βαρβαροτητα. Ας μιλησουμε σοβαρα για αυτην. Η βαρβαροτητα δεν ειναι τιποτε αλλο απο μια κουρτινα τραβηγμενη μπροστα στα ματια μας. Εξω υπαρχει απλετο φως κ μεις τραβαμε την κουρτινα κ ζουμε μεσα στο σκοταδι. Ολη μας τη ζωη ζουμε εκει μεσα, κ εξω επικρατει απλετο φως. Στην πραγματικοτητα μονο απλετο φως ειναι εκει εξω, αλλα εμεις ζουμε στο σκοταδι. Οι κουρτινες δεν ειναι κ αυτες κατι το πραγματικο, ειναι εφευρεση του ανθρωπου, μια επινοηση. Η βαρβαροτητα ειναι μια εφευρεση, μπορει να ειναι η πουδρα που βαζω πανω στο προσωπο μου για να μην φαινονται οι ρυτιδες μου, μπορει να ειναι η γραβατα που φοραω, μπορει η κολωνια μου, ο χαρτοφυλακας που κρατω στα χερια μου, το ωραιο σπορ αυτοκινητο μου, το σπιτι μου με την 50μετρη πισινα του, ο τραπεζικος μου λογαριασμος, η βιβλιοθηκη μου με τα πολυχρωμα βιβλια της. Ολα αυτα ειναι εφευρεσεις, επινοησεις, διαφορων ειδων κουρτινες μπροστα στα ματια μου.
Η βαρβαροτητα δεν υπαρχει, δεν υπηρξε ποτε κ δεν μπορει να υπαρξει ποτε μεσα σέναν κοσμο γεματο φως. Ο Κοσμος ειναι μονο φως, ειναι κατασκευασμενος μονο απο αυτο το υλικο. Ο Κοσμος ειναι ενας ηλιος, μια καλοκαιρινη ηλιολουστη μερα διπλα στο κυμα. Αυτο ειναι ο Κοσμος, ολα τα αλλα ειναι σκετη βαρβαροτητα,
κ γω τιποτε αλλο απο μια βαρβαροτητα.
Ενας τουρκος κ ενας ελληνας, κ αναμεσα τους τιποτε αλλο απο κουρτινες,
Τες παιρνει ο αερας , τις ξεσχιζει, τις κομματιαζει.
Συνεχως κουρτινες αναμεσα μας. Σαν καινουργιες,
Η κυρα Κουρτινού δεν θα μεινει ποτε απο δουλειά.
Η κριση δεν εφτασε ακομα στα μερη της.
αρκαντασίμ, καρντεσίμ. φιλε μου, αδελφε μου
σημ: το πιο πανω γραφτηκε με αφορμη μια ταινια με Ελληκυπριους κ Τουρκοκυπριους ηθοποιους κ με θεμα την διχονοια μεταξυ των δυο εθνοτητων
