το μεγαλο κακο

Κοιταξες γυρω σου. Ησουν πολυ μικρος κ δεν καταλαβαινες. Υπηρχε πολυ αδικια, το εβλεπες, το ενιωθες παντου, το ενιωθες πανω στο πετσι σου, κ εβαζες τον σταυρο σου ολα να πανε καλα. Κοιταζες εκει ψηλα στον ουρανο κ εφτιαξες μια εικονα φαντασιας κ την προσκυνουσες . Δεν ειχες κατι αλλο στα χεριας σου, φαινοσουν εντελως αβοηθητος κ γυρω σου παντου θηρια,

καπου να πιαστεις. Κ εριξες ενα σχοινι εκει στον ουρανο,

κ επειδη δεν υπηρχε κανενας γαντζος για να το κρατησει αυτο επεφτε. Τοτε εκλεισες τα ματια σου κ φανταστηκες ενα θεο. Εριξες το σχοινι με την φαντασια σου εκει στον ουρανο κ αυτο πιαστηκε απο τον γαντζο του θεου. Ετσι απο δω κ μπρος δραπετευες απο τον κακο κοσμο οποτε ηθελες. Αργοτερα , οταν μεγαλωσες, δημιουργησες κ αλλους θεους, λιγο πιο γηινους, τον ερωτα σου, τα πτυχία σου, την καταξιωση μεσα στην κοινωνια, τα υλικα αγαθα, βολτες στα μαγαζια, στα σουπερ μαρκετ. Αυτοι ολοι ειναι θεοι, η ομορφη φαντασια σου.

Μεγαλωσες κ τωρα γνωριζεις. Τι γνωριζεις;

Γνωριζεις οτι το μεγαλυτερο κακο ειναι ο ιδιος ο ανθρωπος.

Κ το προβλημα δεν ειναι εκει εξω, ειναι εδω πανω στη γη, αναμεσα μας. Το κακο ειναι ενα δικτυωμένο εγκλημα, κ ο καθενας απο εμας κρατα κ ενα σπαγγο που τον δενει στον ιστο του κακου. Το πλεγμα που κρατα εγκλωβισμένη την ευφυΐα του ανθρωπου ονομαζεται ανθρωπος. Ανθρωπος εναντιον ανθρωπου. Ολοι εχουμε την συνεισφορά μας σε αυτο το εγκλημα, αλλος πολυ αλλος λιγη κ δεν ειναι θεμα ποσοτητας, εγω κανω λιγο κακο κ εσυ παρα πολυ, κ εγω θα παω στον παραδεισο κ συ στην κολαση. Δεν υπαρχει ουτε κολαση ουτε παραδεισος, ουτε θεος. Αν υπηρχε, ολοι ειμαστε προορισμενοι για την κολαση. Ολοι εκτος απο τα παιδια κ δυο τρεις σπανιους ανθρωπους του τυπου Πυθαγορα, Ηρακλειτου, ολοι οι υπολοιποι πανε στην κολαση. Η κολαση ειναι εδω κ ονομαζεται: Ανθρωπος εναντιον ανθρωπου. Πιθανον να πεις οτι φταιει η ευρωπαικη ενωση, η αμερικη, το ισραηλ, τα συμφεροντα. Ομως ποιος ψηφιζει αυτους; Ποιος τους δινεις εξουσια;

Εμεις.

Ολες οι μεγαλες αληθειες ειναι απλες.

Με το ανθρωπο η Μανα Φυση εκανε ενα πειραμα. Του εδωσε απεριοριστες εξουσιες. Τον εκανε απολυτο υπευθυνο του πεπρωμενου του. Με αυτο τον τροπο τον ξεχωριζει απο την μαζα κ του λεει: Πλεον δεν εισαι μαζα,δεν εισαι ζωο, αλλα ατομο. Εσυ εισαι υπευθυνος για τον εαυτο σου κ κανενας αλλος. Εσυ αποφασιζεις. Ακομα κ να θελεις να καταστρεψεις τον κοσμο, σου δινω απολυτη ελευθερια να το κανεις.

Ειμαστε το μεγαλο κακο. Εμεις το εχουμε επιλεξει,

η Μανα Φυση κοιταζει εντελως αδιαφορη.

Ειτε ειμαστε το μεγαλο καλο, η μεγαλη ευλογια, εμεις παλιν το εχουμε επιλεξει,

η Μανα Φυση κοιταζει το ιδιο αδιαφορα, ουτε καν ενα μειδίαμα γελιου, χαρας, ουτε καν θα πει το πειραμα μου στέφτηκε με επιτυχια! Τιποτε, απολυτα σιωπηλη. Μονο κοιταζει.

Πολλες φορες εχω αναρωτηθει, ανθρωποι του διαμετρήματος του Σωκρατη πως τα καταφεραν να ξεφυγουν απο το μεγαλο κακο -ανθρωπος εναντιον ανθρωπου- κ να χαραξουν την δικη τους ομορφη ιστορια εδω πανω,

σαν ενα λουλουδι, στην μεση του πουθενα, που ανθισε,

κ γνωριζει οτι δεν θα ξαναυπαρξει. Φαινεται οτι για να ζεις σαν μοναδα, σαν ατομο, θελει κότσια, ενω να ζεις αναμεσα σε οχλο ειναι πιο ευκολο. Ο οχλος σημαίνει μαζα, δηλαδη ζωικο ενστικτο, κ το ατομο σημαινει ανθρωπος, ρισκο, μπορει να πετυχεις κ μπορει οχι. Η ζωη ειναι ρισκο κ ο ανθρωπος εχει μονο δυο επιλογες. Η θα κερδισει ή θα χασει, κ οι περισσοτεροι αναμεσα μας πονταρουν στο να χασουν. Τουλαχιστον παιζουν τα λεφτα τους στα σιγουρα κ ξερουν οτι ειναι οι χαμενοι, ενω να παιξεις στο να κερδισω ειναι κατι σχεδον ακατορθωτο. Ενας στο εκατομμυριο κερδιζει. Ενας Σωκρατης, ενας Ηρακλειτος,

Κ τι κερδιζουν; Τιποτε χειροπιαστο, τιποτε υλικο, τιποτε χρηματικο, απλα την αρμονια, την ισορροπια,

που κανει να φαινονται τοσο μεγαλειωδεις,

σε ενα κοσμο ανισορροπο. Το μεγαλο κακο. Ανθρωποι εναντιο ανθρωπων.