στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
μετα απο απεραντο πονο που εζησαν οι ανθρωποι ανα τους αιωνες,
ξαφνικα μια μερα, ολα ηρεμησαν κ εγιναν ειρηνικά,
κανενας δεν ηθελε το κακο του αλλου,
κανεις δεν ηθελε να εκμεταλευτει αλλον,
κανεις δεν ηθελε να σκοτωσει αλλον, ξαφνικα καταλαβαμε ολοι οτι – θα σου φανει πολυ παραξενοι αυτο που θα σου πω-,
αλλα ξαφνικα καταλαβαμε ολοι , οτι εδω που ειμαστε, ειμαστε ολοι μια οικογενεια, παιδια του ιδιου Θεου,
που αυτος ο θεος δεν ειχε ονοματα, αλλα ηταν ενας κ μοναδικος. Ενας για ολους μας, ενας πατερας για ολους μας,
γιατι αν αρχισεις να πηγαινεις προς τα πισω, θα ανακαλύψεις οτι το Δεντρο ανθρωπος ξεκινησε απο ενα σπορο,
που πιθανον εβαλε κ φυτεψε με αγαπη ο θεος, κ αυτος βλάστησε κ εγιναν τα κλαδια κ τα φυλλα, γιναμε εμεις, οι ανθρωποι, που κατοικουμε πανω στη γη. Εγινε το Δεντρο Ανθρωπος,
κ θα σου κανει εντύπωση οτι το ενα φυλλο κατηγορει το αλλο, κ το ενα σκοτωνει το αλλο,
ομως ειμαστε ολοι αδελφια, μια οικογενεια.
Η ειρηνη βασιλεψε στον κοσμο. Θα σου κανει εντυπωση κατι: οτι διαισθάνεσαι οτι σε ολα, μικρα κ μεγαλα, υπαρχει Νους,
ακομα κ μεσα σε ενα μοριο, σε ενα ατομο, με τα ηλεκτρονια κ τα πρωτόνια του, υπαρχει μια ουσια που ονομαζεται νους, νομοι, αρχες. Ολα λειτουργουν βαση αρχων.
Εχουμε παραβιασει αυτες τις αρχες, γι’ αυτο υποφερουμε ολοι μας, γι’αυτο εδω περα γινεται γης μαδιαμ.
Ξαφνικα χωρις καμια παρεμβαση κανενος, η γη μας εγινε ειρηνική κ σοφη, κ καταλαβαμε ολοι οτι ο ενας εχει αναγκη τον αλλο,
δεν ειναι εμποδιο ο αλλος,
αλλα ο μοναδικος τροπος να συνεχισουμε να υπαρχουμε σαν ειδος. Κ επειδη εχω χρησιμοποιήσει την λεξη « εντυπωση» πολλες φορες, θα την χρησιμοποιήσω αλλη μια φορα,
θα σου κανει εντύπωση το φαινόμενο Ζωή αυτο καθε αυτο, κ ποσο λαθος δρομο ταξιδευαμε πριν, εναντιον της ιδια της ζωης, της ιδιας της υπαρξης μας. Πολεμουσαμε ολοι εναντιον ολων, σαν ενα ντομινο,
που το ενα τουβλακι ριχνει το αλλο, μεχρι να πεσει κ το τελευταιο. Ας φερουμε την αγαπη μεταξυ μας.
Οι σημαιες αφου εμειναν μεσίστιες για καμποσο,
ξυπνησαμε ενα πρωι που κτυπουσαν οι καμπανες χαρμόσυνα,
σαν να τελειωσε ο πολεμος,
ή καπου σε μια φατνη γενιοταν ενα μωρο, τοσο χαμογελαστό,
που ακομα κ οταν το κτυπαγε η μαία για να κλαψει, αυτο χαμογελουσε.
να εχετε ολοι μια ομορφη βδομαδα
