στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
θυμαμαι μικρος, στην κατεχόμενη Νεαπολη, στην Λευκωσια, κοιταζα τον κοσμο διαφορετικα απο οτι τον κοιταζω τωρα,
η θέα είναι εκει, κ συ την κοιταζεις απο εκει που καθεσαι.
Αργοτερα, οταν μεγαλωσα, ειδα αυτη την θέα πιο διαφορετικα. Δεν είναι επειδη αλλαξε ο κοσμος- ο κοσμος παντα αλλαζει-
εγω αλλαξα. Εγινα λιγο πιο… τελος παντων μεγαλωσα.
Ντρεπομαστε να πουμε οτι γερασαμε, προσπαθουμε να κρυψουμε την ηλικια μας με καθε τροπο. Δεν ξερω το γιατι. Οταν μπαιναμε στην ζωη το πρωτο μαθημα που μαθαιναμε ηταν ο θανατος,
οταν η μανα εσφαζε τις κοτες κ τα πεζούνια για να τα φαμε. Τα κουνελια,
γνωριζαμε οτι…ο θανατος της γιαγιας του παππου. Γνωριζαμε,
ομως καναμε οτι δεν γνωριζουμε. Η ψυχη μας ζει προσωρινα σε αυτα τα μερη. Θα μεγαλωσουμε, θα κανουμε παιδια, τα παιδια μας θα κανουν τα δικα τους παιδια κ θα γινουμε παππουδες, κ μετα στο καλό: ηταν καλος ο μακαριτης.
Λοιπον, η σημερινη μου ματια στον κοσμο δεν εχει καμια σχεση με την ματια που κοιταζα τον κοσμο πριν 50 χρονια, εχει αλλαξει. Τωρα ο κοσμος για μενα ειναι πιο ενιαιος, πιο γηινος, πιο φυσικος, πιο ανθρωπινος. Βλεπω τα γεγονοτα με τα γυαλιά της ανθρωπιάς,
κ ή στραβα αρμενιζουμε,
ή στραβος είναι ο γιαλος. Στραβα αρμενιζουμε. Μοιαζει το ανθρωπινο ον σαν να εχει ξεχασει την σοφια του κ ασχολειται μονο με το συμφερον. Ομως,
ομως συμφερον σημαινει για το γενικο καλο. Τα αλλα συμφεροντα ειναι απλα συμφεροντα,
χωρις τιποτα το ανθρωπινο μεσα τους. Κενα. Κουφια.
Καταλαβα οτι πισω απο ολα είναι το στυγνό συμφερον, κυριως οικονομικο, κ μετα εξουσιας, κ μετα δυναμης, κ μετα δοξας. Ολα στριφογυρίζουν γυρω απο την κονόμα. Τα λεφτα ειναι καλα μεχρι του σημειου που τα χρησιμοποιω για τα προς το ζην,
οταν γινουν αυτοσκοπος τοτε το πουλι πεταξε.
Δεν κανω ηθικη, δεν σου διδασκω το καλο,
η ζωη αποτελειται απο δισεκατομμυρια στοιχεία, απο εκατομμυρια παραμετρους, κ οποιος λεει οτι κανει ηθικο αγωνα, αυτοπεριπαιζει τον εαυτο του. Για αυτο ονομαζομαστε ανθρωποι, επειδη δεν ειμαστε αγελη, ειμαστε μοναδες, κ καθε ενας φερει την ευθυνη του εαυτου του. Οι αρχηγοι των κομματων, των κρατων,
μηχανισμοι ενος συστηματος που ονομαζεται: κονόμα.
Ολα δειχνουν ισοπεδωμενα,
κ πανω στο πάλκο, οι αρχηγοι εχουν προδωσει τον εαυτο τους.
Το προβλημα με την κυπρο μας δεν ηταν ποτε πολιτικο. Ειναι μια συμπαιγνία ολων των εμπλεκόμενων μερων,
μια αλληλουχία ατυχων γεγονοτων .
Η λυση, το εξης ενα: η ανθρωπιά.
Οι κυπριοι λογοτεχνες, οπως ολοι οι λογοτεχνες του κοσμου ασχολουνται με το τετριμμένο θεμα της ανθρωπιάς,
που ολο κ ξεχναμε, κρυμμενο πισω, κατω, από μεγαλες στοίβες σορών από λεφτα,
που σαν φαντασμα μας κυνηγα στα ονειρα μας,
κ μεις,
κ μεις παντα φοβισμενοι τρεχουμε να σωθουμε απο την μεγαλη σκια του, που αν γυριζαμε πισω θα βλεπαμε το τζίνι του αλαντιν να μας λεει: στις διαταγες σας.
