Ο Νικ ο γατος με τον Τζιμ το ινδικο χοιριδιο γιναν φιλοι.Η συναντηση
ηταν τυχαια,αστραπιαια,κεραυνοβολα.Ο Τζιμ το ινδικο χοιριδιο εμενε
στο πισω μερος,στην αυλη,ενος μπαρ,μιας μπυραριας.Ειχε μια βουλα
ασπρη στο μετωπο κ τριχωμα κοκκινωπο κ μαυρο κ καφε.Κουκλος.Υποκλινομαι
στη φαντασια της φυσης.
Ο Νικ ο γατος,ενας σιαμαιος χαδιαρης γυρω στα 5,ενηλικας.Να τον χαιδευεις
κ να γουργουριζει,μηχανη τρακτερ σε ρελαντι.Σαν η υπαρξη μεσα απο τον γατο θελει
να ευχαριστησει το χερι που τον χαιδευει κ γουργουριζει.

Σκελετοι.

Δεν ειπαμε τιποτε μεταξυ μας. Κ ουτε σε

ξερω. Καταθετω τα κειμενα μου…

κ την επομενη μερα, το χαμογελο σου μεσα από

ενα βιτεακι,

η παρουσια σου.

Ριτσος. Ο επαναστατης.

Κ ειπεν ο Κριστοφ την παραβολη ταυτην:

Τον καιρο εκεινο εγενετο ψηφοφορια στην πολη Εκκα κ οι ψηφοφοροι προσελευναν στις καλπες για να ψηφισουν. Κ το βραδυ που εμαθαν τα αποτελεσματα των εκλογων, εμουτζωνε ο ενας τον άλλο. Το ιδιο κ οι αρχηγοι των κομματων, εμουτζωνε ο ενας τον άλλο. Το ιδιο κ τα τσιρακια τους, οι βουλευτες τους. Αλληλομουτζωνονταν. Κ ηταν μεγαλο το πληθος, γυρω στους 300. Όμως κατά βαθος αυτος ο αδελφοκτονος πολεμος ηταν ένα σκηνικο ομορφα φτιαγμενο για το πληθος, τις μαζες, τον οχλο. Γιατι κ οι αρχηγοι των κομματων,

μαριονεττες στα χερια 5-6 ατομων που διοικουν το κοσμο.

Ειχε ραντεβου με το γκομενακι του. Εφερε κ τρια λουλουλαδακια για να

της τα δωσει. Το γκομενακι δεν ηρθε. Μηπως με απατα; Αναρωτηθηκε.

Τον πηρε τηλεφωνο κ του ειπε ότι χωριζουν. Επεσε ο ουρανος να τον

πλακωσει. Τον πλακωσε. Κατι συνεβηκε με ολο αυτό το ουρανιο στερεωμα,

κατι πηγε στραβα, κουραστηκαν ισως κ οι Τιτανες που κρατουσαν ολο αυτό το

ουρανιο στερεωμα, δεν αντεχαν άλλο, ειχαν μηνες απληρωτοι. Τα παρατησαν .

Πρωι. Ανοιξε το laptop του κ πατησε logoclub.gr. Eμφανιστηκε η λογοτεχνικη ιστοσελιδα.

Ηθελε να δει το ονομα «Πιερ Παολο Παζολινι» κατω από το ομορφο βιντεακι « Sunrise to Sunsets». Κ ναι ηταν εκει. Ειχε στειλει μια ιστοριουλα για τον Πιερ Παολο Παζολινι εμπνευσμενο από το βιντεακι “Sunrise to Sunsets” κ τωρα ηταν εκει. Κατω από το απιθανο βιντεακι, με εντονα γραμματα: Πιερ Παολο Παζολινι.

Συγκινηθηκε. Σχεδον εκλαψε. Εκλαψε.

Μια ακτινα του πρωινου ηλιου μπηκε

στο δωματιο του,

που εκαμε το σκοτεινο σκοταδι να ξυπνησει.

Το σκοταδι ετριψε τα ματια του, τεντωθηκε, υποκλιθηκε

στο φως κ κινησε κατά κει που ηξερε παντα. Προς τη δυση.

Άνευ προλόγου..