οι λεξεις

οι λεξεις είναι απλα ένα εργαλειο, καλο για να συνεννοούμαστε μεταξυ μας,

ξυπολυτοι,

ειχαμε ματωθει. Τρεχαμε να σωθουμε απο τα αεροπλανα,

ο τοπος μας– αυτη η αγαπημενη γη- ειχε γινει κολαση-

που κ που κοιταζαμε πισω κ βλεπαμε μονο μαυρο. Ηταν ιουλιος, καλοκαιρι, κ το μονο χρωμα που ηταν διαθεσιμο για μας, ηταν το μαυρο,

δοκιμασε ολα τα κλειδια κ η πορτα δεν ανοιγε με τιποτε. Εβαλε καποια σκαλα να μπει απο το μπαλκονι αλλα ανεβηκε στα μισα κ κατεβηκε παλι. Τον επιανε ίλιγγος στα ψηλα.

το διαστημοπλοιο ειχε προσγειωθει κανονικα. Η Νασα ειχε παρει εδω κ μερες σημα, απο καποιον παρακτορα της, οτι οι Ρωσοι εφτιαχναν καινουριο διαστημοπλοιο αντιβαρυτητας κ οτι το ειχαν ετοιμο να το δοκιμασουν.

η ωρα ηταν πανακριβη. Ειχαμε κλεισει μια συμφωνία κατι εκατομμυριων,

ο Φρεντερίκ ντε Κλερκ αναγνώρισε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και ανέστειλε τις εκτελέσεις.

κοιταζω την φωτογραφια. Α! να ο Γιωργος, ο Νικος, ο Αγγελος, η Νικη! Ποτε την βγαλαμε;

-Δεν θυμαμαι , πανε χρονια τωρα. Πανε χρονια!

ξερεις, η Ελλαδα, δεν ειναι αυτο που γινεται τωρα,

στα πολύ παλια χρονια,

οι Ελληνες, εδωσαν στον κοσμο τον πολιτισμο τους.

εκλεισε το βιβλιο που διαβαζε. Αυτά τα μικρα φαντασματα, μπηκαν ξανα μεσα στο μαγικο κουτι που λεγεται βιβλιο. Το ειδος του βιβλιου δεν μας ενδιαφερει, ολα τα βιβλια εχουν μεσα τους απειροελαχιστους μικρους θησαυρους,

επεισόδιο 1

το πτωμα ειχε καιρο εκει. αρχισε να ζεχνει. ο αστυνομος Μπακος ,με ενα μαντήλι στην μυτη του, πλησιασε το πτωμα. Εμοιαζε να ειναι απο πλουσια οικογενεια. Λακοστ, παπουτσια κροκοδειλου, ζωνη λεοπαρδαλης, επωνυμο σακακι καποιου πανακριβου οικου μοδας. Αυτο που αγοραζεις στους οικους μοδας δεν ειναι αλλο απο καλλιτεχνικά εργα. Σαν να αγοραζεις πικασο,